ตอนที่ 2021 - ฝูงสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณ

ตอนที่ 2021 – ฝูงสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณ

หลังจากผ่านรอยแตกมิติ เจี้ยนเฉินกลับสู่อวกาศของโลกแห่งเซียน เขาสัมผัสถึงภูมิทัศน์ที่ค่อนข้างคุ้นเคยของอวกาศรอบ ๆ ตัวเขาในขณะที่เขารู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง ในเวลาเดียวกันเขาก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

เจี้ยนเฉินพยายามที่จะสงบสติอารมณ์เมื่อเขาคิดว่าเขาล่องลอยผ่านรอยแตกมิติมาได้อย่างไร การเผชิญหน้ากับอันตรายหลายครั้งในขณะที่เขาเดินอยู่บนขอบเหวระหว่างความเป็นความตาย

เขาสามารถอยู่รอดได้นานในรอยแตกมิติและผ่านพื้นที่อันตรายจำนวนมากมาได้ มันไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งของเขาเอง แต่เพราะเขามีหอคอยอนัตตาที่แข็งแกร่ง

ถ้าปราศจากหอคอยอนัตตา เจี้ยนเฉินก็ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าเขาจะสามารถกลับคืนสู่โลกแห่งเซียนทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่พร้อมกับไคยะและเฉินหลงได้หรือไม่

ในพริบตา เจี้ยนเฉิน ไคยะและปรมาจารย์เฉินหลงปรากฏตัวขึ้นเงียบ ๆ ในระดับความลึกที่ไม่มีที่สิ้นสุดของอวกาศ ปรมาจารย์เฉินหลงปรากฏตัวหลังจากการกักตนเมื่อไม่นานมานี้และออกจากหอคอยอนัตตาพร้อมกับเจี้ยนเฉิน

ทั้งไคยะและปรมาจารย์เฉินหลงรู้สึกเหมือนโชคดีที่รอดชีวิตมา เมื่อพวกเขาดูภูมิทัศน์ที่คุ้นเคย พวกเขาถอนหายใจด้วยอารมณ์

“ปรมาจารย์เฉินหลงบอกได้หรือไม่ว่าตอนนี้เราอยู่ที่ไหน ? ” เจี้ยนเฉินมองไปรอบ ๆ และถามเฉินหลง แม้ว่าพวกเขาจะหนีออกมาจากรอยแตกอวกาศได้ แต่เจี้ยนเฉินก็สูญเสียการรับรู้ทิศทางของเขาในอวกาศโดยสิ้นเชิง

เขาเก็บหอคอยอนัตตาทันทีที่เขาโผล่ออกมา มีหลายเรื่องมากเกินไปที่เกี่ยวข้องกับหอคอยอนัตตา ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถเปิดเผยได้ เขากล้าพอที่จะใช้มันในอวกาศที่ผิดปกติภายในรอยแตกมิติ เมื่อเขากลับสู่โลกแห่งเซียน เขาก็ไม่กล้าที่จะนำมันออกมาด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา

ปรมาจารย์เฉินหลงจ้องที่อวกาศที่ไร้ขอบเขตด้วยความสับสนและส่ายหน้า “นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าออกจากที่ราบเมฆาเช่นกัน ข้าไม่มีแผนที่ดวงดาวอยู่กับข้า ดังนั้นข้าจึงไม่รู้ว่าเราอยู่ที่ไหนกัน”

เจี้ยนเฉินถอนหายใจอย่างแผ่วเบาเมื่อได้ยินสิ่งนั้น เขากล่าวว่า “หากเป็นเช่นนั้น เราได้แต่เพียงเลือกทิศทางและหวังว่าเราจะเจอคนที่เราสามารถพูดคุยด้วยได้”

หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินและไคยะก็เข้ามาในรถม้าที่ปรมาจารย์เฉินหลงนำออกมา มันขับเคลื่อนด้วยค่ายกลและหลังจากเลือกทิศทางแล้วมันก็ออกเดินทางไป

การเดินทางครั้งนี้จะยาวนานในอวกาศ ความเร็วของรถม้าเทียบไม่ได้แม้แต่หนึ่งในหมื่นของความเร็วยานอวกาศ แม้หลังจากนั่งรถม้าไปหลายวัน ดวงดาวรอบตัวก็ดูเหมือนจะไม่เคลื่อนไหวเลย มันก่อให้เกิดความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงในขณะที่ดาวพุ่งผ่านในสภาพแวดล้อมบนยานอวกาศเมื่อครั้งก่อน

อย่างไรก็ตาม ทั้งสามคนก็พร้อมสำหรับเรื่องนี้ เป็นผลให้พวกเขาบ่มเพาะในรถม้าในขณะที่พวกเขาเคลื่อนที่ไป

หลายวันต่อมา เจี้ยนเฉินและไคยะลืมตาของพวกเขาในเวลาเดียวกัน พวกเขามองเข้าไปในระยะไกลและเห็นสัตว์อสูรขนาดใหญ่กว่าสามสิบตัวปรากฏขึ้น ดวงตาของสัตว์อสูรอวกาศมีสีแดงในขณะที่พวกมันพุ่งเข้าหารถม้า

“มีขั้นราชาเทพช่วงต้น 1 ตัว ส่วนที่เหลือเป็นขั้นเหนือเทพและขั้นเทพ” เจี้ยนเฉินจ้องมองสัตว์อสูรในระยะไกล

สัตว์อวกาศต่างจากสัตว์อสูรทั่วไป พวกมันเจริญเติบโตในอวกาศและออกล่าและเติบโตที่นั่น พวกมันดูดซับพลังงานของจักรวาลในอวกาศเพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งของตัวมันเองและโดยทั่วไปพวกมันไม่เคยเข้าใกล้ที่ราบหรือดาวเคราะห์ที่ผู้คนอาศัยอยู่

นี่เป็นเพราะอวกาศที่ไม่มีที่สิ้นสุดเป็นที่ซึ่งพวกมันอยู่ มันเป็นบ้าน นั่นเหมือนกับผู้เชี่ยวชาญของมนุษย์บางคนที่เคยอยู่บนบก แม้ว่าแผ่นดินจะจมลงไปในทะเลและมหาสมุทร พวกเขาก็จะไม่อยู่ในน้ำ

อย่างไรก็ตาม อาจเป็นเพราะพวกมันเกิดจากต้นกำเนิดที่ขาดแคลนโดยธรรมชาติ สัตว์อวกาศได้รับความทุกข์ทรมานจากความไม่สมบูรณ์เล็กน้อย เป็นผลให้พวกมันไม่สามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ ไม่ว่าพวกมันจะแข็งแกร่งขนาดไหน พวกมันก็ไม่สามารถเปลี่ยนรูปร่างหน้าตาและสติปัญญาของพวกมันก็จะยังคงอยู่ในระดับต่ำ

แม้ว่าสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังบางอย่างจะมีสติปัญญาที่น่าประทับใจ แต่ก็ไม่มีสิ่งไหนที่ใกล้เคียงกับแผนการที่มนุษย์สร้างขึ้นได้