ตอนที่ 2042 – การต่อสู้กับโม่เฉิง (2)

ตอนที่ 2042 – การต่อสู้กับโม่เฉิง (2)

กระบี่ของโม่เฉิงเปล่งประกายและด้วยการตวัด เขาพยายามตัดแขนข้างที่ถือกระบี่ของเจี้ยนเฉินตรง ๆ

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาพยายามที่จะตัดมือของเจี้ยนเฉิน เขารู้สึกเพียงว่ามีที่คีบอันทรงพลังยึดกระบี่ของเขาไว้ อันที่จริงเขาไม่สามารถควบคุมวัตถุเซียนขั้นสูงสุดในมือของเขา

นั่นไม่ใช่ทั้งหมด ด้วยความตกใจ เขาจึงพยายามตัดมือของเจี้ยนเฉินเต็มกำลัง

ดวงตาของโม่เฉิงหรี่แคบลงในตอนนี้ ความทนทานของร่างของเจี้ยนเฉินทำให้เขาตกใจ

เจี้ยนเฉินพุ่งออกมาอย่างรวดเร็วมาก เขาจับกระบี่ของโม่เฉิงด้วยมือขวาของเขาทันที ในขณะที่มือซ้ายของเขาลอยออกมา เขาสร้างกระบี่ด้วยมือของเขาและแทงไปทางโม่เฉิงด้วยภาพที่พร่ามัว

ควับ !

เจี้ยนเฉินเคลื่อนไหวเร็วเกินไปจนทำให้ขั้นเหนือเทพจำนวนมากไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ ทุกการโจมตีของเขาเกินขั้นเหนือเทพและถึงขั้นราชาเทพ มีเพียงอัจฉริยะที่ยิ่งใหญ่อย่างโม่เฉิงเท่านั้นที่สามารถเปรียบเทียบกับเขาที่เป็นขั้นเหนือเทพได้ อย่างไรก็ตามเพียงเสี้ยววินาที นิ้วของเจี้ยนเฉินก็มาถึงตรงหน้าโม่เฉิง

ที่ด้านหลัง ดวงตาของชายชราที่มาพร้อมกับโม่เฉิงส่องประกายทันที เขาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างใกล้ชิดและเขาก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน

สีหน้าของโม่เฉิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย ความสงบของเขาในที่สุดก็กลายเป็นเคร่งเครียด เขาร้องออกมา เขาไม่รั้งรออีกต่อไป เขาปลดปล่อยทั้งกฎแห่งกระบี่และกฎแห่งการทำลายล้าง พลังของกฎทั้งสองหมุนรอบตัวเขาขณะที่เขาเหยียดนิ้วทำให้พลังของกฎพุ่งไปที่เจี้ยนเฉินเหมือนกับลูกธนู

ด้วยเสียงอันดัง ปราณกระบี่ควบแน่นที่มือซ้ายของเจี้ยนเฉินปะทะเข้ากับกฎของโม่เฉิง พลังงานทั้งคู่ต่างดูดกลืนกันและกัน ขณะที่พวกมันปล่อยแผ่นผืนปราณกระบี่กระจัดกระจายออกไปรอบ ๆ เหมือนดอกไม้ไฟที่ส่องประกาย

ความเข้าใจกฎแห่งกระบี่พวกเขาอยู่ในระดับเดียวกัน พวกเขาทั้งสองมาถึงขีดจำกัดของความสำเร็จขั้นต้นของจิตวิญญาณกระบี่ ทั้งคู่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลจากความสำเร็จขั้นกลางของจิตวิญญาณกระบี่ เป็นผลให้ไม่มีใครได้เปรียบในการปะทะกันด้านกฎแห่งกระบี่

อย่างไรก็ตาม โม่เฉิงเข้าใจกฎสองประเภท หลังจากที่กฎแห่งกระบี่แตกสลายกันไป กฎการทำลายล้างของเขายังคงดำเนินต่อไปโดยไม่ทำให้มันพุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉินช้าลง มันเหมือนลำแสงสีดำซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพลังของโม่เฉิงจากการฝึกฝนของเขา

ทันทีที่การทำลายล้างแทรกซึมไปรอบ ๆ เพื่อทำลายทุกอย่าง พลังงานดั้งเดิมในบริเวณโดยรอบทั้งหมดกระจายหายไปในขณะที่ขั้นเหนือเทพทั้งหมดที่เฝ้าดูอยู่ตกตะลึงอย่างยิ่ง

สีหน้าของเจี้ยนเฉินยังคงเหมือนเดิม เขากำซ้ายมือของเขาให้เป็นกำปั้น ขณะที่พลังบรรพกาลเคลื่อนผ่านร่างกายของเขา เขาไม่เพียงแต่ผลักดันการป้องกันให้ถึงขีดจำกัดเท่านั้น แต่พลังบรรพกาลบางส่วนก็โผล่ออกมาจากร่างของเขา ห่อหุ้มกำปั้นของเขาราวกับแสงอันดำมืด นอกจากนี้ยังแสดงตัวตนของการทำลายล้าง

การแสดงตัวตนนี้แตกต่างจากกฎแห่งการทำลายล้าง เนื่องจากมีพลังและความรุนแรงมากยิ่งกว่า !

หากกฎแห่งการทำลายล้างเป็นสัตว์อสูรที่ดุร้ายแล้ว ตัวตนของพลังบรรพกาลที่ปล่อยออกมานั้นก็เป็นสัตว์อสูรร้ายที่กระหายเลือดและบ้าคลั่งอย่างสมบูรณ์

บูม !

กำปั้นของเจี้ยนเฉินถูกเหวี่ยงออกมาจนราวกับว่ามันไม่สามารถหยุดยั้งได้ โดยแยกกฎแห่งการทำลายล้างของโม่เฉิงออกไปในคราวเดียวก่อนที่จะดำเนินการต่อไปโดยไม่ได้ทำให้อ่อนแอลงเลย มันกระแทกหน้าอกของโม่เฉิงอย่างหนัก

พลังในกำปั้นนั้นยอดเยี่ยมมากจนทำให้เสื้อผ้าของโม่เฉิงฉีกขาดโดยตรง มันเผยให้เห็นเสื้อเกราะที่โม่เฉิงสวมอยู่ข้างใน

ในขณะนี้เสื้อเกราะกระพริบแสง เนื่องจากมีชั้นพลังงานปกคลุมมันอยู่ มันได้สร้างแนวป้องกันต่าง ๆ เพื่อปกป้องโม่เฉิงและสกัดกั้นพลังจากกำปั้นของเจี้ยนเฉิน

“วัตถุเซียนขั้นสูงสุด!” ดวงตาของเจี้ยนเฉินหรี่ลง เขามองดูเสื้อเกราะและรู้ว่ามันเป็นวัตถุเซียนขั้นสูงสุด การป้องกันของมันยอดเยี่ยมมาก

วัตถุเซียนขั้นสูงสุดสำหรับการป้องกันมีราคาแพงและมีค่ามากในโลกแห่งเซียน มันเป็นจุดที่วัตถุเซียนขั้นสูงสุดสำหรับการโจมตีเปรียบเทียบไม่ได้แม้แต่น้อย

แม้ว่าโม่เฉิงจะได้รับการปกป้องด้วยเกราะ แต่โดยทั่วไปการโจมตีของเจี้ยนเฉินก็ไม่สามารถทำร้ายเขาได้แม้แต่นิดเดียว แต่อย่าลืมว่าเจี้ยนเฉินยังคงครอบครองร่างบรรพกาล เขาทรงพลังมากจนมีพลังมหาศาลในการชกซึ่งยังคงทำให้โม่เฉิงเดินโซเซไปข้างหลัง