ตอนที่ 2182 : ขั้นสมบูรณ์แบบของจิตวิญญาณกระบี่

ตอนนั้นทั้งสามคนอดไม่ได้ที่จะเห็นแก่ตัวเมื่อวิถีดั้งเดิมพุ่งผ่านพวกเขา พวกเขาจมไปกับการทำความเข้าใจกฎ ผลก็คือไม่มีใครรู้เลยว่าพวกเขาได้ดูดซับวิถีดั้งเดิมไปมากแค่ไหน

ในเวลาเดียวกันนั้นใกล้ ๆ กับที่ราบเหอหนิวไกลจากจุดที่เจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ อยู่ พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนตั้งอยู่ราวกับสัตว์อสูรบรรพกาล

แม้ว่ามันจะผ่านมาหลายวันตั้งแต่ที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนปิดไป แต่ไม่ใช่ว่าผู้เชี่ยวชาญทุกคนจะออกมาจากที่นั่นแต่กลับมีเหลืออยู่ถึงสามในสิบส่วน

คนพวกนี้มารวมตัวกันตรงหน้าพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนโดยเว้นระยะห่างเอาไว้ พวกเขาใจเย็นและมองไปยังพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนด้วยสีหน้าไม่มั่นใจ พวกเขาเหมือนไม่คิดจะกลับออกไปเลย

อุกกาบาตขนาดใหญ่ลอยอยู่เหนือหัวพวกเขา บรรพชนกระบี่เดียวดายนั่งอยู่บนอุกกาบาต เขาเองก็รออยู่ที่นั่นด้วย

“ข้ามาจากตระกูลชางหยุนของที่ราบสวรรค์เดียวดาย ข้าเป็นตัวแทนของตระกูลชางหยุนโดยหวังว่าจะได้พบกับเจ้าของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน…”

“ข้ารับหน้าที่ดูแลตระกูลเทียนเหอจากที่ราบเทพกันดาร ข้าหวังว่าจะได้พบกับเจ้าของคนใหม่ของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนและทำความรู้จักเจ้าของคนใหม่…”

“เรามาจากดาวเคราะห์ม่วงเรืองรองของดาวเคราะห์ใหญ่ทั้ง 81..”

…

คำพูดคล้าย ๆ กันนี้ดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง คนที่ยังอยู่ที่นั่นมาจากองค์กรใหญ่จากที่ต่าง ๆ พวกเขารู้ข่าวเรื่องเจ้าของคนใหม่ของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนว่ายังเด็กและมีรากฐานการบ่มเพาะที่ต่ำ ดังนันพวกเขาจึงอยากใช้สถานการณ์นี้ให้ความช่วยเหลือกับนาง เพื่อที่พวกเขาจะได้ผูกสัมพันธ์กับนางเอาไว้หรืออาจจะดึงนางเข้าพวก แต่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนไม่มีการตอบสนองเลยแม้แต่น้อย จิตวิญญาณวัตถุไม่ได้ตอบรับคำขอของพวกนี้ แต่พวกนี้กลับไม่ได้หงุดหงิดแต่อย่างใด พวกเขากลับรออยู่ด้านนอกอย่างใจเย็น

ชัดแล้วว่าหลังจากที่เสี่ยวม่านได้เป็นเจ้าของคนใหม่ของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน นางก็เป็นหนึ่งในคนที่คนส่วนมากในโลกเซียนต้องการในตอนนี้

ตอนนั้นพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนจู่ ๆ ก็เปล่งแสงสีฟ้าออกมา ซึ่งทำให้มันเหมือนกับมีทะเลลอยอยู่ที่มิติภายนอก ตอนที่แสงสีฟ้าครอบคลุมพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนก่อนที่จะพุ่งออกไปยังอวกาศรอบนอก

ผู้เชี่ยวชาญหลายคนพากันถอนหายใจเมื่อเห็นแบบนั้น พวกเขาไม่ได้ไล่ตามพระราชวังศักดิ์สิทธิ์ไปเพราะพวกเขารู้ว่าพวกเขาหมดโอกาสที่จะผูกมิตรกับเจ้าของคนใหม่แล้ว

แต่ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นแบบนั้น ตอนนั้นมีกระบี่โบราณพุ่งออกไปและทำลายมิติ มันได้ทำลายเส้นทางที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนผ่านไปบังคับให้พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนหยุด

ตอนนั้น บรรพชนกระบี่เดียวดายที่นั่งอยู่บนอุกกาบาตได้ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน เขายกกระบี่ในมือขึ้นและขวางทางพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเอาไว้

“ เจ้าเฒ่า เจ้าขวางทางข้าอยู่ เจ้าต้องการอะไร ? ” จิตวิญญาณวัตถุของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนปรากตัวขึ้นมา เขายืนอยู่บนพระราชวงศ์ด้วยร่างเตี้ย ๆ เขาตะโกนใส่บรรพชนกระบี่เดียวดายและชี้ไปที่อีกฝ่าย

“ศพของศิษย์ข้ายังอยู่ในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน นี่คือพลังของศิษย์ข้า ส่งตัวเขามาและข้าจะกลับไปทันที” บรรพชนกระบี่เดียวดายพูดด้วยท่าทีเฉยเมย เขาโบกมือและพลังที่เป็นของกงเจิ้งก็ได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าจิตวิญญาณวัตถุ

หลังจากที่รับรู้ได้ถึงพลังนั้น จิตวิญญาณวัตถุก็ฮึดฮัดออกมาด้วยท่าทีเบื่อหน่าย “นี่ศิษย์เจ้า เอาเขาไป แล้วหลีกไปให้พ้น” ตอนที่พูดนั้นเขาก็โยนศพในชุดที่ดูขาดวิ่นออกมาจากพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน หลังจากนั้นพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนก็พุ่งออกไปก่อนจะหายไปในจักรวาล

บรรพชนกระบี่เดียวดายมองไปที่ศพของกงเจิ้งและเผยสีหน้าเศร้าออกมา เขาชี้นิ้วไปยังหน้าผากของกงเจิ้งและใช้ทักษะลับ

ทันใดนั้นฉากตรงหน้ากงเจิ้งก็ได้แสดงขึ้นมาในความคิดของบรรพชนกระบี่เดียวดาย เขาเห็นวัตถุเทพที่ส่องแสงราวกับดวงดาวที่แทงเข้าใส่หัวของกงเจิ้งด้วยความเร็วแสง

“มีใครรู้จักชายผู้นี้บ้าง ? ” สายตาของบรรพชนกระบี่เดียวดายเย็นชาขึ้นมา เขาชี้นิ้วออกไปยังมิติที่ว่างเปล่าและใบหน้าของเจี้ยนเฉินก็ปรากฏขึ้นมาอย่างชัดเจน

ความคิดเห็น