ตอนที่ 2171
ตอนที่ 2181 : จอมปราชญ์สูงสุดในอดีต
October 21, 2026
ตอนที่ 2181 : จอมปราชญ์สูงสุดในอดีต
เมื่อพลังสายเลือดหมาป่านภาโบราณสัมผัสเข้ากับค่ายกลบนประตูหิน มันก็ซึมผ่านเข้าไปด้านใน
ในเวลาเดียวกันค่ายกลของจอมปราชญ์สูงสุดบนประตูหินก็ได้ระเบิดแสงสว่างจ้าออกมา ตอนนั้นพลังงานอันมหาศาลที่ซ่อนอยู่ภายในค่ายกลเหมือนจะตื่นขึ้น ตอนที่มันปะทุออกมา อุกกาบาตทั้งดวงสั่นไหวอย่างรุนแรงราวกับเหมือนกำลังจะระเบิด
“ใครกันที่บอกให้เจ้าทำเช่นนี้ ? ” หญิงชราที่อยู่ใกล้สีหน้าเปลี่ยนไป นางมองกลับมาที่เจี้ยนเฉินและไคยะ ก่อนจะตะโกนใส่ทั้งคู่ นางมองไปที่ประตูหินด้วยความกลัวและในพริบตานางก็มาปรากฏตัวด้านหลังของเจี้ยนเฉินและไคยะ นางจับไหล่ของทั้งคู่เอาไว้ก่อนจะพาพวกนั้นออกจากที่นั่น
แต่ต่อมานางกลับหยุด นางแสดงสีหน้าแปลกใจออกมาและหันกลับไปมองประตูหินด้วยตาที่เป็นประกาย ภายใต้พลังงานที่แผ่ออกมานี้ ค่ายกลของจอมปราชญ์สูงสุดที่ประตูกลับเริ่มเปิดออกช้า ๆ
ไม่นานค่ายกลที่ทำให้นางกลัวไปถึงขั้วหัวใจกลับหายไป มันกลับมีแค่หยดเลือดเพียงหยดเดียวลอยอยู่ที่นั่น
“นี่มันเรื่องอะไรกัน ? ” การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้นางตะลึง นางมองไปที่เลือดนั่นและพูดขึ้นว่า “เจ้าได้หยดเลือดนี่มาจากไหนกัน ? ”
“นี่คือพลังของสายเลือดหมาป่านภาโบราณ ข้าได้รับมันมาโดยบังเอิญที่ยานอวกาศตอนที่อยู่กับท่าน” เจี้ยนเฉิน พูดขึ้น เขาเข้าใจว่านางไม่ใช่คนที่หวังร้าย ดังนั้นเขาจึงเชื่อใจนางในระดับหนึ่ง
“มันกลับเป็นพลังสายเลือดหมาป่านภาโบราณ” นางถอนหายใจออกมาด้วยความแปลกใจ นางมองไปที่ประตูหินที่มีอยู่มาไม่รู้นานเท่าใดก่อนจะพูดกับตัวเอง “บางทีที่นี่อาจจะถูกทิ้งไว้โดยจอมปราชญ์สูงสุดที่เป็นหมาป่านภาโบราณในอดีตหรือ ? รึบางทีอาจจะเป็นที่ซึ่งหมาป่านภาโบราณตายไปตอนที่ทำสมาธิหรือ ? ”
“ผู้อาวุโส หมาป่านภาโบราณคือจอมปราชญ์สูงสุดในอดีตงั้นหรือ ? ” เจี้ยนเฉินแปลกใจ แค่ชื่อก็บอกแล้ว จอมปราชญ์สูงสุดในอดีตนั้นเป็นธรรมดาที่ต้องเป็นจอมปราชญ์สูงสุดที่ต้องปรากฏตัวในอดีต แต่มันกลับไม่มีอยู่
หญิงชรารู้ความลับบางอย่างเกี่ยวกับจอมปราชญ์สูงสุด นางพูดขึ้นช้า ๆ “ถูกต้อง หมาป่านภาโบราณนั้นเป็นจอมปราชญ์สูงสุดที่ปรากฏตัวในประวัติศาสตร์ เขามีตัวตนก่อนจอมปราชญ์สูงสุดทั้งเจ็ดยุคก่อนหน้านี้ไปไกล”
“จากตอนที่โลกเซียนถูกสร้างจนมาถึงตอนนี้ บางทีอาจจะไม่มีใครรู้ว่ามันมีตัวตนมานานแค่ไหน นอกจากพวกจอมปราชญ์สูงสุด เวลาที่ไม่รู้จบนี้แบ่งออกเป็นหลายกัลป์ ใครจะไปรู้ว่ามันผ่านมานานแค่ไหนแล้วแต่ตามที่ข้ารู้มา มันคือช่วงเวลาก่อนที่จอมปราชญ์สูงสุดทั้งเจ็ดจะปรากฏตัว ยุคของหมาป่านภาโบราณมีแค่พวกระดับสูงของยุคนั้นที่ตายไป ถึงทำให้ยุคของจอมปราชญ์สูงสุดทั้งเจ็ดเกิดขึ้นมาได้”
“ในอีกความหมายคือมันมีจอมปราชญ์สูงสุดมากมายในโลกเซียนตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมานี้” เจี้ยนเฉินถอนหายใจออกมา
“มันเป็นเรื่องธรรมดา ใครจะไปรู้บ้างว่าโลกเซียนนั้นผ่านมากี่ยุคสมัย มันมีจอมปราชญ์สูงสุดอยู่ทุกยุคสมัย” ความทรงจำต่าง ๆ ปรากฏขึ้นมาในสายตาของหญิงชราและนางได้พึมพำออกมา “หลายปีก่อนตอนทีข้าอยู่เคียงข้างอาจารย์ของข้า ข้าโชคดีพอที่จะได้เห็นองค์หญิงใหญ่ของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง ข้าจำได้ว่าองค์หญิงใหญ่ได้บอกบางอย่างกับอาจารย์ของข้าในตอนนั้น นางบอกว่าแม้ว่าโลกเซียนจะผ่านมาหลายยุคสมัย แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จำนวนจอมปราชญ์สูงสุดในโลกหนึ่งจะมากเกินกว่า 10 คนต่อยุคสมัย”
ตอนที่นางพูดถึงตรงนั้น นางก็ดูอึดอัดขึ้นมา “ผู้คนบอกว่าเมื่อขึ้นไปถึงขอบเขตเทพแล้ว เจ้าจะหลุดพ้นจากขีดจำกัดเรื่องอายุและได้ชีวิตนิรันดร์ ซึ่งทำให้เจ้าเก่าแก่พอ ๆ กับโลกได้ แต่อันที่จริงแล้วไม่มีใครสามารถมีชีวิตนิรันดร์อย่างแท้จริงได้ แม้แต่จอมปราชญ์สูงสุดในอดีตที่เข้าใจกฎจนถึงขีดจำกัดและกลายเป็นส่วนหนึ่งกับกฎก็ยังตายได้”