ตอนที่ 2234: ยั่วยุ

“การบ่มเพาะของศิษย์พี่รองอยู่ขั้นไหน ? ” เจี้ยนเฉินถามต่อ

“ศิษย์พี่รองก็เทียบเท่ากับศิษย์พี่จ้าวเฟิงนอกจากนี้ยังมีแกนวิญญาณสามสี แต่เขาได้สัมผัสกับพื้นฐานของกฏแห่งศรัทธา ดังนั้นเขาจึงมีพลังมากกว่าศิษย์พี่จ้าวเฟิง” ไป๋หยูพูด

เจี้ยนเฉินพยักหน้าเล็กน้อย พลังการต่อสู้ของเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงนั้นอ่อนแอมาก แม้ว่าพวกเขาจะเข้าใจทักษะธาตุแสง แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะมีพลัง เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่มีแกนวิญญาณสามสีนั้นก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธาที่มีแกนวิญญาณสองสี ตั้งแต่ที่ศิษย์พี่รองของยอดเขาหิมะได้สัมผัสพื้นฐานของกฏแห่งศรัทธา เขาจึงไม่ใช่คนที่จ้าวเฟิงจะจัดการได้

ในเวลานี้ เจี้ยนเฉินเหลือบไปที่เชิงเขาจากระยะไกล “พวกเขามาจากยอดเขาหิมะหรือ ? ”

หัวใจของไป๋หยูกระโจนเต้นด้วยความประหลาดใจเมื่อนางได้ยินอย่างนั้น ทันใดนั้นนางมองไปยังจุดที่เจี้ยนเฉินชี้และใบหน้าของนางก็เปลี่ยนไปอย่างมาก นางพูดด้วยท่าทางของคนที่เหมือนกับเป็นคนโรคประสาท “เป็นมัน เป็นมัน คนจากยอดเขาหิมะกำลังลงมา พวกมันกลับมาอีกครั้งจริง ๆ ศิษย์น้อง เขามาหาเจ้าเพื่อสร้างปัญหา พวกเขาต้องการรังแกพวกเราที่อ่อนแอ ซ่อนตัวเร็ว อย่าปล่อยให้พวกเขาหาเจ้าเจอ ตอนนี้ข้าจะไปหาศิษย์พี่” ก่อนที่ไป๋หยูจะพูดจบ นางก็รีบออกไปอย่างหวาดกลัวเพื่อไปหาจ้าวเฟิง

หลังจากที่ไป๋หยูจากไปแล้ว เจี้ยนเฉินก็นั่งลงบนก้อนหินใกล้ ๆ และเปิดเผยพลังแห่งการมีอยู่ของเขาออกมา

ในเวลานี้ ชายหนุ่ม 4 คนสวมชุดขาวที่แสดงตัวตนของพวกเขาในฐานะเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง มีชั้นแสงล้อมรอบเขาที่ส่องออกมาตั้งแต่ตีนเขา พวกเขาพูดคุยพร้อมกับหัวเราะไปพร้อมกับบินอย่างต่อเนื่องโดยบินสูงกว่าภูเขาเล็กน้อย

ชายหนุ่มทั้งสี่เป็นศิษย์ของยอดเขาหิมะ คนที่นำมาเป็นชายรูปงามที่ดูเหมือนจะอายุ 25-26 ปี อย่างไรก็ตามเมื่อเขามองไปยังพื้นที่ของยอดเขาทะยานเมฆด้วยใบหน้าที่หยิ่งยโส

ชายหนุ่มเป็นศิษย์พี่รองของยอดเขาหิมะ เหวินเฉิง

เขาพาศิษย์น้องมาด้วยกันกับเขาสองสามคนพร้อมกับทำตัวว่าเขากำลังตรวจสอบยอดเขาทะยานเมฆ เขาทำตัวราวกับว่าดินแดนของหานซินเป็นของตัวเอง

“ศิษย์ทั้งสามคนของหานซินไม่ได้มีอะไรพิเศษ ข้าได้ยินมาว่าคนที่ชื่อจ้าวเฟิงนั้นเป็นอัจฉริยะห้าดาว แต่เขาก็ยังไม่อาจต้านทานการโจมตีของศิษย์พี่รองได้…”

“ถึงแม้ว่าไป๋หยูจะมีรูปร่างหน้าตาที่ไม่ธรรมดาจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นใบหน้าของนางหรือรูปร่างของนางก็สมบูรณ์ เป็นไปไม่ได้ที่จะพบข้อบกพร่องใด ๆ จริง ๆ แล้วมีเพียงสาวงามที่สมควรรับใช้ศิษย์พี่รอง….”

“ถูกต้อง ศิษย์พี่รอง ด้วยเบื้องหลังของท่าน ไม่มีอะไรยากสำหรับท่านที่จะปราบไป๋หยู…”

ศิษย์น้องทั้งสามของยอดเขาหิมะได้ตามหลังเหวินเฉิงมาติด ๆ และพยายามที่จะประจบสอพลอเขา

สำหรับเหวินเฉิง เขาดูเหมือนจะสนุกกับมันมาก เขายิ้มอย่างหยิ่งยโสและพูดอย่างมั่นใจ “ไม่ต้องกังวล ไป๋หยูจะไม่อาจหลบหนีจากมือของข้า นางจะยอมจำนนในไม่ช้า ผู้พิทักษ์หานซินก็ไม่อาจปกป้องนางได้”

เหวินเฉิงพูดอวดดี เขาไม่ได้สนใจผู้พิทักษ์ของของโถงเซียนธาตุแสงแม้แต่น้อย

“แน่นอน ด้วยภูมิหลังของศิษย์พี่รอง แม้ว่าจะได้รับการป้องกันของโถงเซียนธาตุแสง แต่คนที่อยู่กับผู้อาวุโสในศาลาก็ไม่กล้าล่วงเกินท่าน...” ศิษย์น้องทั้งสามคนกล่าว

เหวินเฉิงยิ้มอย่างเฉยเมยและไม่ได้พยายามปฏิเสธความจริงนั้น เมื่อเขากำลังจะพูดอย่างอื่น ดวงตาของเขาก็หรี่ลงและเขามองไปยังทิศทางอื่น

ทิศทางที่เกิดขึ้นเป็นภูมิภาคที่ห่างไกลของยอดเขาทะยานเมฆซึ่งเป็นสถานที่ที่มีคนน้อยที่เดินเข้ามา

ความคิดเห็น