ตอนที่ 2303 : ต่อกรกับฉิงฉัน(2)

แม้ว่าค่ายกลนั้นจะทำให้คลื่นพลังงานอ่อนแอลงซึ่งทำให้พวกเขาไม่เป็นอะไร แต่คลื่นพลังนี้ก็ยังน่ากลัวสำหรับ ตงหลินหยานเซว่ที่ซึ่งมีระดับการบ่มเพาะเทียบเท่ากับขั้นศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น

เลือดกระจายออกมาจากปากของตงหลินหยานเซว่ นางหน้าซีดเผือด นางได้รับบาดเจ็บสาหัส ในเวลาเดียวกันวิญญาณของนางก็ได้รับผลกระทบจากพลังวิญญาณนักรบ แม้แต่พลังวิญญาณนักรบที่อ่อนแรงที่เข้าสู่ร่างกายนางกลับสร้างความเสียหายอย่างมาก

ตงหลินหยานเซว่รู้สึกเจ็บปวดอย่างมากในหัว ไม่นานนางก็หมดสติไป

“ยังมีชีวิตอยู่ ! ” ฉิงฉันแสดงสีหน้าเย็นชาออกมาและชี้นิ้วออกมาเป็นครั้งที่ 2 ลำแสงพลังงานอันแข็งแกร่งได้ก่อตัวขึ้นมายิงเข้าใส่ตงหลินหยานเซว่ด้วยพลังงานที่เพียงพอทำให้มิติบิดเบี้ยวได้

เจี้ยนเฉินจับตาดูตงหลินหยานเซว่อยู่ตลอด ตอนที่นางสลบไป เขาก็ใช้มือตัวเองประคองนางเอาไว้ ตาของเขาเป็นประกายขึ้นมาทันทีเมื่อเขาเห็นว่านางสลบไป

ในเวลาเดียวกัน มิติก็บิดเบี้ยวขึ้นมาเพราะพลังงานอันแข็งแกร่งที่พุ่งเข้ามา การโจมตีครั้งที่ 2 ของฉิงฉันได้พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วแสง

เจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจมองการโจมตีของฉิงฉันด้วยซ้ำ เขาดึงตงหลินหยานเซว่มาใกล้ตัวด้วยมือข้างหนึ่งและหันหลังให้กับฉิงฉันเพื่อปกป้องตงหลินหยานเซว่ ในเวลาเดียวกัน มือเขาก็ยื่นมือขวาของเขาออกไปด้านหลัง ทันใดนั้นกฎแห่งกระบี่อันแหลบคมก็ถูกใช้ออกมา มันได้ไปรวมตัวกันที่ปลายนิ้วของเจี้ยนเฉิน ก่อนที่จะมีปราณกระบี่ถูกยิงออกไป

ปราณกระบี่นี้เหมือนจะมีขนาดเท่ากับนิ้วมือแต่มันกลับทรงพลังอย่างมาก ตอนที่พุ่งอากาศมันได้เกิดเสียงตัดสายลมที่น่าขนลุกขึ้นมา มิติรอบ ๆ ต่างก็บิดเบี้ยวอย่างรุนแรง มันเกิดรอยแตกของมิติขึ้นมาที่นั่น

ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็ได้โอกาสสู้เมื่อตงหลินหยานเซว่สลบไป และเหล่าราชาเทพธาตุแสงต่างก็พากันหนีไป !

ปราณกระบี่ที่แหลมคมปะทะเข้ากับลำแสงที่มีพลังวิญญาณนักรบก่อนจะเกิดการระเบิดออก ตอนที่กฎที่แตกต่างกันปะทะกัน มันต่างก็ทำลายกันและเกิดคลื่นพลังแผ่ไปโดยรอบ

การโจมตีของพวกเขานั้นน่ากลัวเกินกว่าระดับราชาเทพ พื้นดินแตกออก มิติบิดเบี้ยว พื้นที่ส่วนนั้นแทบจะทรุดตัวลงไป

เจี้ยนเฉินใช้ร่างกายของตัวเองเป็นโล่เพื่อปกป้องตงหลินหยานเซว่ที่หมดสติไป ภายใต้การโคจรพลังบรรพกาล เขาก็ได้ใช้การป้องกันจนถึงขีดสุด มันราวกับว่าเท้าของเขาฝังรากไปกับพื้น เขายืนอยู่อย่างมั่นคงภายใต้คลื่นพลังที่กระจายออกมา เขาไม่ได้ขยับเลยแม้แต่น้อย

ในอีกด้าน ฉิงฉันที่ลอยอยู่บนอากาศกลับเหมือนมีโล่พลังที่มองไม่เห็นขึ้นมาตรงหน้าเขาและกันคลื่นพลังงานที่ระเบิดออกมาไม่ให้เข้าใกล้เขา

ตอนนั้นสายตาเขากลับเป็นประกายขึ้นมา เขามองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความตกตะลึง, แปลกใจและเหลือเชื่อ เขาอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมา “กฎแห่งกระบี่ ! ”

ฉิงฉันพบว่าเจี้ยนเฉินด้อยกว่าเขาอย่างมาก เจี้ยนเฉินเหมือนกับมีแกนวิญญาณหนึ่งสี ดังนั้นฉิงฉันจึงไม่ได้คิดใส่ใจอีกฝ่าย

แต่เมื่อเจี้ยนเฉินซึ่งแน่ชัดแล้วว่าเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงในสายตาของฉิงฉัน กลับแสดงพลังจากกฎแห่งกระบี่ได้ ฉิงฉันก็เริ่มสนใจอีกฝ่ายขึ้นมา

ตาของฉิงฉันเป็นประกายและมองมาที่เจี้ยนเฉิน แสงในตาเขาเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

เจี้ยนเฉินเองก็หันกลับมาช้า ๆ มองไปที่ฉิงฉันอย่างใจเย็น

แต่ไม่นานเขาก็รู้สึกแปลกใจนิด ๆ เขาพบว่าสายตาของฉิงฉันแปลกไป มันทำให้เขาสับสนเล็กน้อย

ความคิดเห็น