ตอนที่ 2304 : ต่อกรกับฉิงฉัน (3)

ลำแสงส่องประกายขึ้นมาในตาของเจี้ยนเฉิน ในตอนที่ฉิงฉันโจมตีออกมา เจี้ยนเฉินก็รับรู้ได้ถึงคลื่นพลังวิญญาณนักรบที่แข็งแกร่งถูกยิงออกมา ฉีกกระชากแสงป้องกันของเขาและโจมตีถึงวิญญาณ

พลังวิญญาณนักรบคือพลังที่ต่างจากพลังดั้งเดิมที่มีคุณสมบัติโจมตีวิญญาณ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะป้องกัน แม้แต่ เจี้ยนเฉินก็ไม่อาจจะป้องกันตัวเองจากมันได้

แต่เจี้ยนเฉินไม่ใช่ผู้บ่มเพาะทั่วไป นอกจากความจริงที่ว่าวิญญาณของเขาได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงที่น่าเหลือเชื่อมาแล้วเพราะพลังงานจากพลังบรรพกาล แต่เขาเองก็คือตัวตนที่สามารถใช้พลังวิญญาณนักรบได้

ผลก็คือตอนที่พลังวิญญาณนักรบฉีกการป้องกันของเจี้ยนเฉินและเข้าถึงวิญญาณของเขา เจี้ยนเฉินก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดเลยแม้แต่น้อย ความเสียหายจากพลังานนี้ลดลงถึงขีดสุด หากนับโดยพื้นฐานแล้วเขาก็สามารถป้องกันมันได้

ตูม !

ในเวลาเดียวกัน เจี้ยนเฉินก็ได้ปะทะกับนิ้วที่เหมือนกับกระบี่ของฉิงฉันและเกิดการระเบิดออก

ทันใดนั้นพลังวิญญาณนักรบที่มากกว่าเดิมก็ปะทุขึ้นมา มันราวกับงูพิษตัวใหญ่ที่พุ่งผ่านการป้องกันของเจี้ยนเฉินและปะทะกับวิญญาณของเขา

พลังวิญญาณนันกรบที่แข็งแกร่งกว่าเดิม แม้แต่วิญญาณของผู้ที่อยู่ขอบเขตบรรพกาลก็ยังได้รับผลกระทบร้ายแรง

แต่เจี้ยนเฉินยังคงเป็นเหมือนเดิมอย่างเคย เขาไม่ได้รับผลกระทบเลยแม้แต่น้อย

ภัยจากพลังวิญญาณนักรบไม่ได้น่ากลัวสำหรับเขาเหมือนกับผู้บ่มเพาะคนอื่น ๆ

แต่การโจมตีของฉิงฉันมีมากกว่าพลังวิญญาณนักรบ มันยังมีพลังทำลายล้างอยู่ด้วย ตอนที่ปะทะกับปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉิน มันก็ระเบิดพร้อมกับทำลายปราณกระบี่ด้วยก่อนจะกระจายออกโดยรอบราวกับสายฝน

นิ้วของฉิงฉันยังคงพุ่งมาที่อกของเจี้ยนเฉินด้วยพลังที่เหลืออยู่ของมัน

เจี้ยนเฉินหรี่ตาลง พลังในนิ้วของฉิงฉันนั้นมากกว่าที่เขาคาดเอาไว้ แต่เขาไม่ได้ลานลาน เขารับมือกับมันด้วยความใจเย็น จู่ ๆ พลังของเขาก็เปลี่ยนไป ในพริบตาเขาเหมือนจะหลอมรวมเข้ากับสภาพแวดล้อมโดยรอบกลายเป็นกฎของโลก ตัวตนที่สามารถควบคุมเขตนี้ได้

มิติที่นั่นถล่มลงไปแล้ว ตอนนั้นเศษเสี้ยวปราณกระบี่ที่กระจายออกไปต่างก็หยุด มันราวกับว่ามีบางอย่างที่เรียกมันให้กลับมารวมตัวกันที่เจี้ยนเฉินด้วยความเร็วที่สูงกว่าเดิม มันได้อัดแน่นกันเป็นเส้นแสงเหนือหัวของเจี้ยนเฉิน มันได้ฉีกมิติและพุ่งเข้าฟันใส่นิ้วของฉิงฉันอย่างไร้ปราณี

เจี้ยนเฉินพึ่งตัวเองในการใช้งานกฎแห่งกระบี่ในการปลดปล่อยพลังเช่นนี้ออกมา ทักษะกระบี่หลากหลายอันที่เขาเรียนรู้มาในอดีตต่างก็ไร้ค่าเพราะขีดจำกัดในระดับของมัน

“เจ้าแข็งแกร่งกว่าที่ข้าคิดเอาไว้มาก ! ” ฉิงฉันตะโกนออกมา นิ้วที่แต่เดิมฟันไปที่อกของเจี้ยนเฉิน กลับเปลี่ยนทาง เขาใช้สองนิ้วเป็นคีมคีบปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินเอาไว้และยิ้มออกมาแปลก ๆ – “ ทักษะวิญญาณนักรบ ครอบครอง ! ”

เมื่อพูดจบพลังวิญญาณนักรบก็ได้พุ่งออกจากหว่างคิ้วของฉิงฉัน พุ่งเข้าใส่ปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉิน เป็นใบมีดที่มองไม่เห็น

สีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไป เขาแปลกใจขึ้นมา ในพริบตาจู่ ๆ เขาก็พบว่าการเชื่อมต่อของเขากับปราณกระบี่ถูกตัดขาด ปราณกระบี่ที่อัดแน่นขึ้นมาจากกฎแห่งกระบี่ของเขาไม่ได้อยู่ในการควบคุมของเขาอีกต่อไป ฉิงฉัน กลับครอบครองมันแทน

“มันมีทางใช้พลังวิญญาณนักรบที่วิเศษแบบนี้อยู่รึ ? ” เจี้ยนเฉินตะลึงในใจ

ความคิดเห็น