ตอนที่ 2368: บันไดหน้าประตู

เจี้ยนเฉินเริ่มฝึกฝนโดยมุ่งเน้นทำความเข้าใจกฏแห่งการสร้างสรรค์, ไฟและกัดกร่อน

กฏที่เขาเลือกก่อนคือ กฏแห่งไฟ

กฏแห่งไฟเป็นกฏที่ทรงพลังอย่างมากสำหรับการโจมตี เมื่อเขาเข้าใจกฏแห่งไฟจนเป็นราชาเทพ อย่างน้อยมันจะเพิ่มทำให้พลังต่อสู้ของเขาเพิ่มขึ้น

ในขณะที่เจี้ยนเฉินเข้าใจกฏของไฟ เซียนกระบี่สวรรค์ที่อยู่บนยอดเขาก็ลืมตา เขาจ้องมองไปที่ตำแหน่งของเจี้ยนเฉิน สีหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลง เขาพูดอย่างใจเย็น “เขาได้เดินเส้นทางกระบี่อมตะแล้ว หากเขายังคงเข้าใจมันอีก เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าเขาจะไปถึงกระบี่อมตะภายในสามปี อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้เลือกวิถีกระบี่ แต่เป็นกฏแห่งไฟแทน ดูเหมือนว่าเขาจะวางแผนเอาไว้แล้ว….”

มีแสงวาบผ่านสายตาของกระบี่สวรรค์ ดวงตาของเขาลึกซึ้งมากและบ่มพึมพำ “นั่นเป็นความลับที่เอาไว้สร้างย่ำตาโลหิต หากเขาทำสิ่งนั้นจริงๆเขาจะเอาน้ำตาโลหิตออกมา….อย่างไรก็ตามวิกฤตที่แท้จริงของเขาไม่ได้มาจากน้ำตาโลหิต ไม่ว่าอย่างไร ข้าจะปล่อยให้เขาต้องจัดการเอง”

ในพริบตา เจี้ยนเฉินก็ได้บ่มเพาะในภูเขาเทพกระบี่นานกว่าหนึ่งเดือนแล้ว หลังจากนั้นเขาก็ลึกขึ้นและขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาถึงได้อารมณ์ไม่ดี

หากปราศจากหยกชะตา ความเข้าใจกฎของเขาก็ช้ามาก แม้ว่ามันจะดูรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อในสายตาคนอื่น แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเข้าใจกฎแห่งการสร้างสรรค์, ไฟและการกัดกร่อนจนถึงขั้นราชาเทพในเวลาสามปี

“หยกชะตามีค่ามากเกินไป ด้วยเหตุนี้ข้าจึงไม่อาจเอามันมาใช้ได้ แม้ว่าข้าจะอยู่ภายในหอคอยอนัตตาก็ตาม ท้ายที่สุดเซียนกระบี่สวรรค์ก็ทรงพลังมากเกินไป เขายิ่งใหญ่ว่าอัครสูงสุดส่วนใหญ่ ข้ายังไม่แน่ใจอย่างสมบูรณ์ว่าหอคอยอนัตตาจะสามารถหยุดยั้งสัมผัสของเซียนกระบี่สวรรค์ได้ ท้ายที่สุดหอคอยอนัตตาก็ได้รับความเสียหายในขณะนี้ มันไม่ได้มีการป้องกันอีกต่อไปเมื่อมันอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์” เจี้ยนเฉินกังวล

“โชคดีที่ไคยะเข้าใจกฏแห่งการสร้างสรรค์และไฟเรียบร้อยแล้ว ข้าจะเข้าใจกฏกัดกร่อนก่อน ข้าหวังว่ากฏแห่งการรังสรรค์และไฟของไคยะจะมีส่วนช่วยเมื่อข้าต้องการมัน” ไม่นานเจี้ยนเฉินก็ตัดสินใจ เมื่อเขากำลังฝึกฝนต่อไป เขาก็รู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างและมองออกไปไปนอกถ้ำ

ตอนนี้เองที่มีร่างสองร่างเดินเข้ามาจากด้านนอกด้วยกัน

สายตาของเจี้ยนเฉินหรี่ลงเล็กน้อยและเขารู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นคนทั้งสอง

พวกเขากลับเป็นหัวหน้าโถงเซียนธาตุแสงและหุนเจิ้งของเชื้อสายนักรบวิญญาณ

“ข้ารออยู่ด้านนอกมาหนึ่งเดือนแล้ว ท้ายที่สุดเจ้าก็ออกมา” หัวหน้าโถงเซียนธาตุแสงกล่าวทันทีที่เขาเข้าไปในถ้ำ เขาจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เขาไม่สนใจการพูดคุยและพูดว่า “เจี้ยนเฉิน ข้าหวังว่าเจ้าจะคืนมันให้ข้า ตราบใดที่เจ้าคืนของมา ข้าจะไม่ถือสาเอาความเรื่องอื่น ๆ ”

เจี้ยนเฉินเข้าใจว่าหัวหน้าโถงเซียนธาตุแสงได้มาเพื่อวิถีของเซียนจอมปราชญ์

อย่างไรก็ตามเขาได้รับวิถีของเซียนจอมปราชญ์จากความพยายามอย่างยากลำบากมากมายและมันเป็นสิ่งที่เขาต้องการ เขาได้รับมันมาอย่างสมบูรณ์ด้วยความสามารถของเขาเอง เขาจะคืนมันได้อย่างไร ?

ความคิดเห็น