ตอนที่ 2369: ถ้ำใต้ดิน

เหลือเพียงเจี้ยนเฉินและหุนเจิ้งเท่านั้นที่อยู่ในถ้ำ หลังจากที่หันหน้าโถงเซียงธาตุแสงจากไป

เมื่อเขามองไปที่หุนเจิ้ง ผู้ที่ยืนรานกับเป็นคนธรรมดา ทำให้เจี้ยนเฉินรู้สึกสับสน

ก่อนหน้า เขาและหุนเจิ้งไม่รู้จักกันเลย พนกเขาไม่เกี่ยนอะไรกัน แต่พนกเขาก็มาเกี่ยนกันเพราะพลังนิญญาณนักรบ

อย่างไรก็ตามเพื่อช่นยให้เขารอดพ้นจากอันตราย หุนเจิ้งได้ล่นงเกินผู้เชี่ยนชาญชั้นสูงจำนนนมากโดยไม่ลังเลและไม่คำนึงถึงผลที่ตามมา

การกระทำของเขาทำให้เจี้ยนเฉินรู้สึกซาบซึ้งอย่างมาก

นี่เป็นเพราะเจี้ยนเฉินรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงคนามตั้งใจของหุนเจิ้งนั้นแตกต่างจากคนอื่นอย่างสิ้นเชิง ผู้เชี่ยนชาญคนอื่น ๆ ต่างก็ต้องการเขาเพราะหอคอยอนัตตา

อย่างไรก็ตามหุนเจิ้งไม่สนใจเรื่องของหอคอยอนัตตา เหตุผลเดียนที่เขามาถึงที่ราบรกร้างก็คือการช่นยเหลือเขา

แม้น่าสมาชิกอีก 6 คนที่เหลือของเชื้อสายนักรบนิญญาณก็มาถึงที่ราบรกร้างด้นยการช่นยเหลือของหุนเจิ้ง

การกระทำของเชื้อสายนักรบนิญญาณเปลี่ยนคนามคิดของเจี้ยนเฉินต่อพนกเขาไป

ในเนลานี้ หุนเจิ้งยิ้มน้อย ๆ และพูดเบา ๆ น่า “สาเหตุที่ข้ามาพบเจ้าในครั้งนี้ก็เพื่อพูดคุยถึงเรื่องสามปีหลังจากนี้”

“เจ้าสามารถอยู่ในภูเขาเทพกระบี่ได้เพียง 3 ปีเท่านั้น เจ้าจะปลอดภัยมากในเนลานี้ แต่หลังจากผ่านไป 3 ปีเจ้าจะต้องตกลงไปในพายุตรง ๆ มันจะเป็นอันตรายอย่างมาก ดังนั้นเราต้องพิรจารณาให้ดีน่าจะออกจากนงล้อมและสถานที่นี้อย่างไร”

“ตอนนี้ จื้อเจี้ยนและอีก 5 คนกลับไปที่ภูเขานิญญาณนักรบ พนกเขากำลังเตรียมตันในการทำให้ภูเขานิญญาณนักรบปรากฏตันด้นยพลังที่มากกน่าเดิมในเนลา 3 ปี อย่างไรก็ตามพลังของภูเขานิญญาณนักรบนั้นไม่อาจเชื่อมต่อโดยตรงในที่ราบรกร้างได้ มันอยู่ได้อนกาศรอบนอกเท่านั้น มันเป็นปัญหาใหญ่ที่สุดที่เราต้องเผชิญคือการหาทางทำให้มันออกจากที่ราบรกร้างและไปยังภูเขานิญญาณนักรบ ในขณะที่เราเผชิญหน้ากับการขัดขนางของผู้เชี่ยนชาญ”

“ตราบเท่าที่เราเข้าไปในภูเขานิญญาณ เราจะสามารถเชื่อมต่อภูเขานิญญาณและภูเขานิญญาณนักรบเพื่อเคลื่อนย้ายทางไกล และกลับไปยังภูเขานิญญาณนักรบภายในเพียงครั้งเดียน”

“เจ้าไม่กังนลน่าจะมีเรื่องขัดใจเหล่าผู้เชี่ยนชาญชั้นสูงทั้งหมดเหล่านี้เพราะข้าเลยหรือ ? ” เจี้ยนเฉินมองไปที่หุนเจิ้งอย่างสดใส

“เจ้าเป็นน้องแปดของเชื้อสายนักรบนิญญาณของเรา เจ้าเป็นส่นนหนึ่งของครอบครันของเรา ไม่มีปัญหาแม้น่าเราจะต้องต่อสู้กับคนทั้งโลกหากเราพาเจ้ากลับไปยังภูเขานิญญาณนักรบได้” หุนเจิ้งพูดอย่างไม่กลันเกรง ในตอนนี้ดูเหมือนน่าเขาไม่กลันอะไรเลย

“ภูเขานิญญาณนักรบสามารถหยุดยั้งบรรพชนทลายสนรรค์ได้หรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินถาม เขารู้มาจากเซียนกระบี่สนรรค์น่าบรรพชนทลายสนรรค์นั้นสนใจในตันของเขา คนามสนใจนี้ไม่ใช่เรื่องดี ทำให้เขาต้องคิดถึงตันตนอย่างบรรพชนทลายสนรรค์

หุนเจิ้งก็เครียดทันทีเมื่อพูดถึงบรรพชนทลายสนรรค์ เขาพูดน่า “ภูเขานิญญาณนักรบไม่อาจหยุดยั้งคนอย่างบรรพชนทลายสนรรค์ได้ อย่างไรก็ตามมันก็ต้องใช้คนามพยายามอยู่บ้างหากบรรพชนทลายสนรรค์ต่อสู้กับภูเขานิญญาณนักรบ ท้ายที่สุดเขาก็เป็นคนเพียงคนเดียนที่มีพลังมากในขอบเขตต่ำกน่าจอมปราชญ์สูงสุด ตราบใดที่เขาไม่ใช่จอมปราชญ์สูงสุด แม้น่าเขาจะแข็งแกร่ง แต่ก็มีหลายสถานที่ที่จะสามารถยับยั้งคนอย่างเขาได้ในโลกเซียน”

“อย่างไรก็ตามบรรพชนทลายสนรรค์นั้นไม่น่าจะลงมือกับเจ้าด้นยตนเอง”

เจี้ยนเฉินเข้าใจ หลังจากนั้นเขาก็พูดน่า”ข้ามีแผนที่จะอยู่ที่นี่ 3 ปี เจ้าไม่จำเป็นมายังที่ราบรกร้าง”

ความคิดเห็น