ตอนที่ 2419 : จุดจบ (2)

จบสิ้นแล้ว….

ต่อมามิติก็ถูกเปิดออก มือแก่ ๆ ยื่นมายังค่ายกลเคลื่อนย้ายที่พาคนยังที่ราบอื่นได้

มือนั้นมีพลังที่น่าเหลือเชื่อและกฎอัดแน่นไว้รอบมือ ชั้นพลังหนารอบค่ายกลเคลื่อนย้ายเปราะบางเหมือนกับเศษกระดาษต่อหน้ามือนี่ มันไม่อาจจะหยุดมือนี้ได้เลย

“หยุด ! ค่ายกลเคลื่อนย้ายนี่เป็นของนิกายอสูร ผู้อาวุโส หากท่านไม่สนใจกฎและทำลายค่ายกลของนิกายอสูรแล้ว ท่านไม่กลัวว่าจะทำให้บรรพชนอสูรโกรธรึ ? ” ผู้ดูแลค่ายกลตะโกนขึ้นมา

ตอนที่ค่ายกลเคลื่อนย้ายเปิดออก ค่ายกลป้องกันทั้งหมดก็หยุดทำงาน ตอนนี้ค่ายกลเคลื่อนย้ายจึงเปิดออกทุกด้าน ไม่ใช่แค่การมาถึงของมือนั้นทำให้ความเสถียรของค่ายกลเคลื่อนย้ายถูกรบกวน แต่ยังทำให้เกิดความเสียหายกับโครงสร้างและพลังที่สลักไว้ในค่ายกลด้วย

ยังไงซะนี่ก็คือค่ายกลเคลื่อนย้ายที่ส่งคนไปยังที่ราบอื่นได้ มันไม่ใช่ค่ายกลเก่า ๆ โครงสร้างของมันใช้เงินทองไปมหาศาล แม้แต่องค์กรชั้นนำก็มีมันไม่มากนัก พวกมันยากที่จะซ่อมแซมได้เมื่อได้รับความเสียหาย

“ข้า ผู้อาวุโสภูผามหานที จะชดใช้ค่าเสียหายให้กับนิกายอสูรทั้งหมดเป็น 2 เท่า” ผู้อาวุโสภูผามหานทีพูดขึ้นมา ด้วยพลังของวิถีที่คั่นขวางนั้น มันได้บดบังท้องฟ้าและบิดบังทุกอย่างภายในเอาไว้

หลังจากนั้นเขาก็ดึงมือกลับ เจี้ยนเฉินและไคยะที่ยืนอยู่ภายในค่ายกลต่างรับรู้ได้ถึงพลังลึกลับที่จำกัดมิติรอบตัวเอาไว้ ผลก็คือทั้งสองคนถูกถึงออกจากค่ายกลเคลื่อนย้ายทันที

ตอนนั้น เจี้ยนเฉิน และ ไคยะ ไม่อาจจะต้านทานได้เลย ยังไงซะพวกเขาก็เผชิญหน้ากับอัครสูงสุด ความแตกต่างด้านความแข็งแกร่งมันมีมากเกินไป

ฟิ้ว !

ในพริบตา ผู้อาวุโสภูผามหานที ก็ได้จากไปพร้อมกับเจี้ยนเฉินและไคยะ เขาได้หายตัวไปทันที ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นจากนิกายอสูรที่อยู่ใกล้ ๆ ต่างก็พากันทำลายเครื่องรางหยกทันที

ต่อมาการรับรู้วิญญาณอันแข็งแกร่งก็ได้แผ่ไปทั่ววนรอบท้องฟ้าเหนือเมืองเอาไว้

“ผู้อาวุโสภูผามหานที…” เสียงนั้นเหมือนจะดังมาจากนรก หลังจากนั้นการรับรู้วิญญาณก็แผ่ออกไปต่อครอบคลุมทั้งที่ราบประกายดาวเอาไว้

บรรพชนอสูรได้ทำการค้นหาว่า ผู้อาวุโสภูผามหานที อยู่ที่ใดทั่วทั้งที่ราบประกายดาว

ในเขตที่ห่างไกลภายในที่ราบประกายดาว ผู้อาวุโสภูผามหานทีได้ยืนอยู่ภายในโล่พลังสีฟ้าไม่อาจจะปกปิดความตื่นเต้นที่มีได้

ตรงหน้าเขานั้นมีเจี้ยนเฉินและไคยะยืนอยู่ ทั้งสองต่างก็แสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมา ตอนนี้พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับขึ้นอัครสูงสุด ใจของพวกเขาเหมือนจะหล่นวูบ

“ม่านพลังซ่อนเร้นสวรรค์ของสายน้ำไหลของข้าบดบังความลับสวรรค์และหลบซ่อนจากการรับรู้วิญญาณของขั้นอัครสูงสุดส่วนมากได้ อย่าคิดว่าคนอื่นจะมาที่นี่แล้วหนีไประหว่างตอนที่เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นเลย เจี้ยนเฉิน เจ้าหนีจากข้ามานาน ข้าอยากเห็นว่าครั้งนี้เจ้าจะหนียังไง” ผู้อาวุโสภูผามหานทีหัวเราะออกมาราวกับชัยชนะอยู่ในกำมือ

ความคิดเห็น