ตอนที่ 2420 : ตัดสัมพันธ์

ทันใดนั้นม่านพลังซ่อนเร้นสวรรค์ของสายน้ำไหลก็พังลงไป

“ไคยะ ออกจากที่นี่ด้วยหอคอยอนัตตา ! ” เจี้ยนเฉินรีบลงมือทันที เขาใช้กระบี่นวดาราวิถีสวรรค์ตัดผ่านมิติและยัดหอคอยอนัตตาขนาดเท่ากับกำมือใส่มือของไคยะ ในเวลาเดียวกันเขาก็ใช้ยันต์เคลื่อนย้ายจักรวาลที่ได้มาจากผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นของโถงเทพจันทราโดยไม่ลังเลและแปะยันต์ใส่ตัวไคยะ ก่อนจะผลักนางเข้าไปในรอยแตกมิติ

ความคิดของเขาเรียบง่าย เขาต้องการให้ไคยะเข้าไปในหอคอยอนัตตาและค่อยใช้ยันต์เคลื่อนย้ายจักรวาลในรอยแตกมิติเพื่อที่นางจะได้ถูกส่งไปที่อื่น

ไคยะคงไม่ได้เผชิญหน้ากับอันตรายเมื่อเข้าไปในรอยมิติหากนางมีหอคอยอนัตตา

เขาจะอยู่ด้านหลังเพื่อคอยคุ้มกันให้กับนางด้วยหลอมรวมกระบี่แฝดเพื่อรับมือกับผู้อาวุโสภูผามหานทีหรือฆ่าเขา

ตราบใดที่ผู้อาวุโสภูผามหานทียังมีชีวิตอยู่ ไคยะก็จะต้องถูกพบตัวอีกครั้งแม้ว่านางจะหนีไปด้วยหอคอยอนัตตาก็ตาม

แต่ตอนนั้น ไคยะ กลับฝืนฝ่าออกมาจากรอยแตกมิติ นางยิ้มออกมาและพูดขึ้นมาช้าๆ – “ เจี้ยนเฉิน หากเจ้าต้องการจะไปก็จงไปซะ ข้าหวังว่าเจ้าจะคิดถึงข้าบ่อย ๆ และไม่ลืมข้าเมื่อข้าตายไป” ไคยะ พูดขึ้นก่อนจะจูบไปที่แก้มของเจี้ยนเฉิน

“ฮึ่ม พวกเจ้ากำลังตายแต่ยังมีอารมณ์มาพลอดรักกันอีกรึ ? เจ้าคิดว่าเจ้าจะมีโอกาสหนีไปได้รึ ? ” ผู้อาวุโสภูผามหานทีฮึดฮัดออกมาอย่างเย็นชา พลังอันน่ากลัวของเขาได้บดขยี้มิติที่นั่นทิ้งทำให้รอยแตกนั้นลดขนาดลง เจี้ยนเฉินรู้สึกได้ว่าเขาไม่อาจจะเคลื่อนไหวได้

แต่ไคยะไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ นางสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างใจต้องการในมิติแช่แข็งแห่งนี้ นางใช้กฎแห่งการสร้างสรรค์, การทำลายและไฟพร้อมกันเพื่อปัดเจี้ยนเฉินที่ไม่อาจเคลื่อนไหวได้ให้กระเด็นเข้าไปในรอยแตกมิติ

“ไคยะ ! ” สีหน้าของ เจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปทันที เขาได้ตะโกนออกมา

ไคยะมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยรอยยิ้ม นางเหมือนจะสบายใจโดยไม่มีท่าทีจะกลัวความตายที่ใกล้เข้ามาเลยแม้แต่น้อย

หลังจากนั้นนางก็มองไปที่ผู้อาวุโสภูผามหานทีด้วยท่าทีเฉยเมย

ทันใดนั้นแสงสีฟ้าก็ห่อหุ้มตัวไคยะเอาไว้ แสงสีฟ้านี้อัดแน่นขึ้นมาจากวิถีของผู้อาวุโสภูผามหานที มันคือพลังแห่งกฎที่มีความแข็งแกร่งที่น่าเหลือเชื่อ ร่างของไคยะเริ่มสลายไปด้วยความเร็วที่เห็นด้วยตาเปล่าจนสุดท้ายไม่เหลืออะไรทิ้งไว้

“ไม่ ไคยะ ! ” เจี้ยนเฉิน ตะโกนออกมาด้วยความหงุดหงิด ตาของเขาแดงก่ำ เขาต้องการจะพุ่งออกมาจากที่นั่น

เขาได้แต่มองดูไคยะตายโดยไม่อาจจะทำอะไรได้ ความแค้นและความเศร้าที่เขาได้รับเพียงพอทำให้เขาจบชีวิตตัวเองได้

แต่ตอนนั้นเองยันต์เคลื่อนย้ายจักรวาลก็ได้ทำงาน พลังของยันต์ปะทุออกมาก่อนที่เขาจะหายตัวไป จากนั้นรอยแตกมิติก็ถูกปิดลงอีกรอบ

“เจ้าคิดจะหนีทั้ง ๆ ที่ตกอยู่ในกำมือข้าแล้วรึ” ผู้อาวุโสภูผามหานทีหงุดหงิดขึ้นมา เขาต้อนเจี้ยนเฉินจนมุมได้หลังจากที่ทำการไล่ล่าที่อวกาศรอบนอกมานานและใช้ความพยายามไปอย่างมาก เขาจะปล่อยให้เจี้ยนเฉินหนีไปต่อหน้าได้ยังไง ?

ผู้อาวุโสภูผามหานทีชี้นิ้วออกมา พลังของกฎถูกใช้ออกมาก่อนจะเกิดคลื่นพลังงานอันน่ากลัวแผ่ไปทั่วมิติ เขากำลังจะไล่ตามเจี้ยนเฉิน

เขาบอกได้ทันทีว่ายันต์ส่งตัวจักรวาลที่เจี้ยนเฉินใช้นั้นไม่ได้คุณภาพสูงนัก แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะถูกเคลื่อนย้ายออกไป แต่ก็คงหนีไปได้ไม่ไกล

ร่างของไคยะสลายไปอย่างรวดเร็ว นางกลายเป็นฝุ่นจากากรโจมตีของผู้อาวุโสภูผามหานที ก่อนจะสลายตัวเข้ากับสิ่งรอบข้าง

ตอนแรกเกิดขึ้นที่ขาของนางก่อนแล้วลามขึ้นมาถึงเอว จากนั้นก็ร่างกายส่วนบนของนางเป็นส่วนสุดท้าย ในพริบตาร่างของไคยะก็หายไปเหลือเพียงแค่หัวของนาง

หัวของนางก็สลายไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

ความคิดเห็น