ตอนที่ 2421 : ฆ่าอัครสูงสุด

“ นะ นี่มันสายตาแบบไหนกัน ? ทะ ทำไมมันถึงได้น่ากลัวขนาดนี้ …” ผู้อาวุโสภูผามหานทีได้สติกลับมาและยืนอยู่ในที่ซึ่งไคยะตายไป เขายังคงตัวสั่นและนึกถึงสายตาที่เห็นเมื่อตะกี้ ตัวของเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อชุ่มตัว

เขาลืมเรื่องการไล่ล่าเจี้ยนเฉินไปแล้ว สายตาตะกี้ทำให้เขากลัวไปถึงขั้วหัวใจ เขาเพิ่งจะได้สติจากความกลัวที่ได้รับมา

เขาคืออัครสูงสุด ตัวตนระดับสูงสุด มันยากที่จะคิดได้ว่าพลังแบบไหนหรือตัวตนแบบไหนกันที่ส่งผลกับเขาขนาดนี้ได้ด้วยแค่สายตา

“บางทีแม้แต่คนที่เป็นรองจอมปราชญ์สูงสุดอย่างใต้เท้าประกายดาวทั้งเก้าก็ไม่อาจจะสร้างความกลัวในใจของข้าได้ด้วยการมองแบบนี้ เมื่อมันไม่ใช่คนที่เป็นรองจอมปราชญ์สงสุด งะ งะ งั้น…” ผู้อาวุโสภูผามหานทีหรี่ตาลง ทันทีที่เขาคิดถึงความเป็นไปได้นี้ เขาก็รู้สึกหนาวเหน็บขึ้นมา

ตอนนั้นเองที่การรับรู้วิญญาณที่แข็งแกร่งหลาอันได้แผ่ออกมาจากที่ต่าง ๆ บนที่ราบประกายดาว แล้ววนรอบตัว ผู้อาวุโสภูผามหานที

ความผันผวนจาการโจมตีของอัครสูงสุดนั้นมากเกินไป เมฆจุดที่น่านับถือได้ทำลายม่านพลังซ่อนเร้นสวรรค์ของสายน้ำไหลของผู้อาวุโสภูผามหานที ดังนั้นยอดฝีมือในที่ราบประกายดาวจึงหันมาสนใจที่นั่น ทุกคนต่างก็ส่งการรับรู้วิญญาณของตัวเองออกมาเพื่อตรวจสอบสถานการณ์

หนึ่งในการรับรู้นั้นเต็มไปด้วยความโกรธ เขาได้ตะโกนออกมา “ผู้อาวุโสภูผามหานทีเจ้าได้ทำลายค่ายกลเคลื่อนย้ายของนิกายอสูร หากเจ้าไม่ให้คำอธิบายดี ๆ กับข้า ข้าคงต้องไปที่อาณาเขตของเจ้าบ้าง”

เจ้าของการรับรู้นี้คือบรรพชนของนิกายอสูร เขาเองก็เป็นขั้นอัครสูงสุดซึ่งไม่ได้อ่อนแอไปกว่าผู้อาวุโสภูผามหานทีเลย

แต่ตอนนั้นเองกลับมีพลังลึกลับได้แผ่ออกมา การมาถึงของพลังนี้ทำให้การรับรู้วิญญาณใกล้ ๆ นั้นราวกับหมอกต่อหน้าดวงอาทิตย์ พวกมันต่างก็สลายไป

ในพริบตาการรรับรู้วิญญาณทั้งหมดโดยรอบกลับหายไป ระยะ 100 ล้านกิโลเมตรรอบตัว ผู้อาวุโสภูผามหานทีกลายเป็นเขตที่การรับรู้วิญญาณไม่อาจจะเข้าไปได้

พลังระดับสูงสุดที่สยบการรับรู้ของขั้นอัครสูงสุดได้ ไม่ว่าจะเป็นการรับรู้ทางกายหรือวิญญาณต่างก็ไม่อาจจะเข้าไปที่นั่นได้

“หือ ? เกิดอะไรขึ้นกัน ? ”

ยอดฝีมือของที่ราบประกายดาวต่างก็ตะลึงกับเรื่องนี้ ตอนนั้นทุกคนต่างก็ได้แต่มองไปยังผู้อาวุโสภูผามหานที สายตาของพวกเขาดูลึกซึ้งราวกับซ่อนทั้งจักรวาลเอาไว้ มันสามารถมองผ่านมิติที่ไกลออกไปหลายพันล้านกิโลเมตรได้

แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นกลับมีแต่ความปั่นป่วน ไม่ใช่แค่ไม่อาจจะเห็นอะไรได้ แต่พวกเขาไม่อาจจะมองเข้าไปในความลับสวรรค์ได้ด้วย

เมฆจุดที่น่านับถือซึ่งนั่งอยู่ในพื้นที่หวงห้ามของนิกายเบญจาได้ลุกขึ้นยืนและมองไปทางผู้อาวุโสภูผามหานทีด้วยสีหน้าเคร่งเครียด สายตาเขาสั่นไหวด้วยความไม่มั่นใจ

“ ข้ารู้ว่าจะมีเรื่องเกิดขึ้นแต่ไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นเร็วแบบนี้ ผู้อาวุโสภูผามหานทีอาจจะ….”

….

ผู้อาวุโสภูผามหานทีรับรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นรอบตัว เขาแสดงท่าทีอึดอัดใจออกมาและกำลังจะออกจากที่นั่น

แต่ตอนนั้นเองมีมือหนึ่งที่พร่ามัวจากพลังของวิถีได้ยื่นออกมาจากมิติที่นั่น

มันไม่ได้แผ่คลื่นพลังงานอันใดและไม่ได้มีพลังอันน่าทึ่งอันใดเลย มือนั้นราวกับภูตผีที่โผล่มา มันได้พุ่งเข้าไปหาผู้อาวุโสภูผามหานทีแบบเงียบ ๆ

แต่ตอนที่มือนั้นปรากฎขึ้นมา กฎของที่ราบประกายดาวกลับเหมือนจะได้รับผลกระทบอย่างหนัก พวกมันกลับปั่นป่วนขึ้นมา

ความคิดเห็น