ตอนที่ 245 -ความสิ้นหวัง ! สัตว์อสูรระดับห้า 3 ตัว

อีก 1 ชั่วยามต่อมา สัตว์อสูรระดับ 4 จำนวน 100 ตัวถูกฆ่าตายและ 99 ตัวถูกฆ่าโดยเจี้ยนเฉิน เมื่อสัตว์อสูรระดับ 4 ตายไปแล้ว เซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษได้เข้ามาในพื้นที่และจัดการสัตว์อสูรที่ระดับต่ำกว่าได้

เจี้ยนเฉินไม่ได้หยุดมือแม้แต่น้อย สัตว์อสูรระดับ 3 เป็นเป้าหมายใหม่ของเขา เขาแยกตัวเองออกจากคนอื่น ๆ เขาเริ่มฆ่าสัตว์อสูรระดับ 3 ทุกตัวในทันที ในไม่ช้าสภาพแวดล้อมโดยรอบเจี้ยนเฉินก็เต็มไปด้วยภูเขาขนาดย่อมของสัตว์อสูรที่ถูกเขาสังหาร

ภายในฝูงสัตว์อสูร เจี้ยนเฉินจับและแกว่งกระบี่ของเขาด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อ ในขณะที่ยังคงรูปแบบการเคลื่อนไหวที่ดูเหมือนว่าเขากำลังร่ายรำอยู่ สัตว์ที่อยู่รอบตัวเขาล้มบนพื้นดินทีละตัว ๆ โดยไม่รู้ตัวว่าพวกมันตายไปแล้ว ความแข็งแกร่งของพวกมันนั้นเป็นเพียงสัตว์อสูรระดับ 3 จึงไม่สามารถต่อสู้กับพลังของเจี้ยนเฉินได้ ราวกับว่าเขามีตาอยู่ที่ด้านหลังศีรษะ เจี้ยนเฉินสามารถหลบหลีกจากการโจมตีจากด้านหลังได้อย่างรวดเร็ว แม้ว่าเขาจะถูกล้อมกรอบ แต่เขาก็ไม่เคยกลัวเลยและเริ่มที่จะเก็บเกี่ยวชีวิตของสัตว์อสูรดั่งเช่นเทพมรณะแทน

การต่อสู้กับเจี้ยนเฉินผู้ซึ่งดูเหมือนจะเป็นศูนย์รวมแห่งเทพมรณะ สัตว์อสูรเหล่านี้ไม่กลัวเลย ความกระหายเลือดของพวกมันกลับเพิ่มมากยิ่งขึ้น แต่พวกมันก็ยังไม่ได้วิ่งไปที่เจี้ยนเฉิน แต่ละตัวเริ่มแผดเสียงดังคำรามที่ดูเหมือนว่าจะดังก้องกังวานข้ามขอบฟ้า

“โฮก ! “

ทันใดนั้นเสียงคำรามที่เขย่าสวรรค์อีกเสียงหนึ่งก็ดังออกมาจากป่าและสั่นสะเทือนแม้กระทั่งพื้นดินที่ทุกคนยืนอยู่ ทันทีที่สัตว์อสูรที่ต่อสู้อยู่ใกล้กับเมืองเวคได้ยินเสียงคำรามด้วยโกรธ ความกลัวได้ปรากฏขึ้นในดวงตาของพวกมันและพวกมันก็เริ่มสั่นสะท้านราวกับว่าพวกมันหนาวเหน็บ แม้แต่สัตว์อสูรที่มีอาวุธเซียนฟันเข้ามาในร่างกายของพวกมันก็ยืนหยุดอยู่ตรงนั้นโดยไม่มีการตอบโต้ราวกับว่าความหวาดกลัวของพวกมันป้องกันไม่ให้พวกมันเคลื่อนไหว

การไล่ฆ่าสัตว์อสูรค่อย ๆ ช้าลง เจี้ยนเฉินชี้กระบี่ของเขาลงบนพื้นให้เลือดบนกระบี่ทั้งหมดหยดลง

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมสัตว์อสูรจึงสั่นสะท้านด้วยความกลัว แต่เมื่อเขามองตามสายตาไปยังเทือกเขาสัตว์อสูร เขาก็เข้าใจทันที นั่นคือที่ซึ่งสัตว์อสูรระดับ 5 อยู่ บางทีถ้าสัตว์อสูรมีความแข็งแกร่งเท่าที่คาตาต้าบอกไว้มันก็เป็นเช่นนั้น แม้ว่าทูตที่แข็งแกร่งทั้งสองจะมาร่วมมือกัน อย่างมากพวกเขาก็แค่สามารถถ่วงมันไว้ได้เท่านั้น

ป่าเริ่มสั่นไหวครู่หนึ่งก่อนที่สัตว์อสูรสูง 5 เมตรจะเดินออกมาจากมัน สัตว์อสูรนี้คล้ายกับลิงอุรังอุตัง แต่ไม่มากนัก มันไม่มีขนอยู่บนร่างของมันกลับกันทั้งร่างของมันถูกปกคลุมด้วยเกล็ดหยกสีเข้มเหมือนงู ในเวลากลางวันเกล็ดก็เปล่งแสงสุกใส

“โฮก ! “

สัตว์อสูรที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์วานรเดินมาจากป่าอย่างช้า ๆ ในขณะที่คำรามอย่างโกรธแค้น เสียงคำรามของมันเขย่าสวรรค์และทำให้หูของทุกคนอื้อจนแก้วหูสั่นสะเทือน

สำหรับสัตว์อสูรที่ต่อสู้กับทหารรับจ้าง พวกมันแต่ละตัวพลันหันกลับมาและคลานกลับไปหามนุษย์วานรโดยไม่สนใจทหารรับจ้าง

“นี่คือมนุษย์วานรเกล็ดเขียว! ความแข็งแกร่งของมันลือกันว่าไม่มีใครเทียบและเกล็ดสีเขียวมีความทนทานอย่างไม่น่าเชื่อ แม้แต่เซียนปฐพีก็ไม่สามารถทำลายพวกมันได้อย่างง่ายดาย ! ” เมื่อเห็นมนุษย์วานร เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะร้องออกมากับตัวเอง ในขณะที่เขารู้สึกถึงแรงกดดันที่กำลังครอบงำอยู่

คาตาต้ายืนอยู่บนกำแพงเมืองด้วยท่าทางที่แข็งกระด้างในขณะที่เขาพูด”ข้าไม่คิดว่าสัตว์อสูรระดับ 5 จะเป็นมนุษย์วานรเกล็ดเขียว การป้องกันของพวกมันแข็งแกร่งอย่างผิดปกติและแม้แต่ผู้ที่เป็นเซียนปฐพีวัฏจักรที่ 4 ก็ยากที่จะรับมือกับมัน

” แย่แล้ว ! ” คาตาเฟยร้องออกมาข้าง ๆ พี่ชายของเขา นับตั้งแต่เริ่มสงครามครั้งนี้ เป็นครั้งแรกที่สีหน้าของคาตาเฟยแสดงออกอย่างมีนัยสำคัญ

ทันใดนั้นร่างอีกสองร่างก็ออกมาจากป่าและยืนอยู่ข้างหลังมนุษย์วานรเกล็ดเขียว

ร่างสองร่างนี้เป็นสัตว์อสูรขนาดยักษ์ หนึ่งในนั้นคือเสือที่มีขนแผงคอสีทองยาว 2 เมตรและสูง 5 เมตร ถัดจากเสือเป็นสัตว์อสูรอีกตัวที่มีความยาวไม่กี่สิบเมตรแต่มันก็สูงเพียงครึ่งเดียวของผู้ใหญ่ที่โตเต็มวัย สัตว์อสูรนี้คล้ายกับจระเข้ที่มีหนังสีดำเหมือนผิวหนังและดวงตาที่ดูเหมือนจะสะท้อนความเย็นชาด้วยเจตนาร้าย มีใบดาบยาว 2 เมตรซึ่งเหมือนหนามแหลมขึ้นบนหลังของมันและเมื่อมันเดินเข้ามาในแสงสว่าง ร่างของมันก็ดูเหมือนจะเป็นอันตรายยิ่งกว่า

ความคิดเห็น