ตอนที่ 25 สอนพี่ใหญ่

Chaotic Sword God ตอนที่ 25 สอนพี่ใหญ่

ชั่วพริบตา สามวันก็ผ่านไป ตั้งแต่การต่อสู้ระหว่างกาดิหยุนและเจี้ยนเฉินเกิดขึ้น ทุกคนในสำนักคากัตต่างรู้ดีถึงชื่อของเขา เจียงหยางเซียงเทียน ตอนนี้เขาไม่สามารถที่จะเดินไปไหนโดยไม่ได้ยินชื่อของเขาได้

ในช่วงสามวันที่ผ่านมา เจี้ยนเฉินใช้เวลาทุกเช้าในการสอนพี่ใหญ่ของเขาเกี่ยวกับทักษะการต่อสู้ในถ้ำ นอกจากนั้น เขาใช้เวลาที่เหลือของเขาหมดไปการบ่มเพาะพลัง แกนอสูรระดับสามส่งผลอย่างมากต่ออัตราการบ่มเพาะพลังของเขา เขาต้องการที่จะขึ้นไปถึงระดับสิบอย่างรวดเร็ว และเมื่อนั้นเขาจะได้ตัดผ่านไปยังระดับเซียน

เจี้ยนเฉินรู้สึกสงสัยมากเกี่ยวกับการหลอมรวมอาวุธเซียน แต่คำอธิบายจากหนังสือกล่าวว่า เมื่อเขามีพลังเซียนมากพอ ในช่วงเวลานั้น อาวุธเซียนจะถือกำเนิดขึ้น ในขณะที่มันยังคงอยู่ในร่างกายจนกว่ามันจะมีการเรียกใช้ อาวุธเซียนจะกลายเป็นอาวุธที่แข็งแกร่งมาก ด้วยการใช้อาวุธเซียน การโจมตีก็จะรุนแรงขึ้นทวีคูณ

อาวุธเซียนก็เป็นพลังงานอย่างหนึ่ง ถ้ามันแตกสลาย คนผู้นั้นจะสูญเสียการบ่มเพาะพลังของพวกเขาทั้งหมด ขณะเดียวกันก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสด้วย ถ้ามันถูกทำลายมากพอ นั่นก็อาจทำให้ถึงตายได้ แต่อย่างไรก็ตาม อาวุธเซียนนั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก มันจะไม่แตกหักอย่างง่ายดายนัก เว้นแต่ฝ่ายตรงข้ามจะแข็งแกร่งกว่าพวกเขาเป็นอย่างมาก

เช้าวันรุ่งขึ้นเจี้ยนเฉินลืมตาขึ้นมา ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำเร็จของการบ่มเพาะพลังเมื่อคืน หลังจากสามวันของการบ่มเพาะพลังเซียน เจี้ยนเฉินเสริมสร้างความแข็งแกร่งและเขาคาดการณ์ว่า ในเมื่อเขาผ่านไปถึงขั้น 9 ได้ เขาคิดว่าในการทดสอบพลังเซียนที่จะมาถึงนั้น ไม่แน่ว่าเขาอาจจะก้าวขึ้นไปถึงระดับ 10 หรือ ระดับเซียนได้

เจี้ยนเฉินลุกขึ้นจากเตียงของเขา เขาสวมเครื่องแบบอย่างรวดเร็วก่อนที่จะมุ่งหน้าออกจากหอพักของเขา ท้องฟ้ายังคงมืดและนักเรียนส่วนใหญ่ก็ยังคงบ่มเพาะพลังหรือนอนหลับอยู่ สนามกีฬาค่อนข้างเงียบสงบเนื่องจากไม่มีคนอยู่ภายในนั้น เพียงแค่มองไกล ๆ เจี้ยนเฉินเห็นผู้ฝึกฝนอยู่ที่นั่นเพียงไม่กี่คน

ผ่านสนาม เจี้ยนเฉินมุ่งหน้าไปยังถ้ำทันที ไม่กี่วันที่ผ่านมานี้เจี้ยนเฉินจะใช้เวลาทุกเช้าจะสอนพี่ชายของเขาเกี่ยวกับความรู้เกี่ยวกับการต่อสู้ อย่างไรก็ตาม ในโลกของเขาก่อนหน้านั้น เจี้ยนเฉินเป็นคนพเนจรและเป็นผู้เชี่ยวชาญในระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา ดังนั้นเขาจึงมีประสบการณ์การต่อสู้อย่างนับไม่ถ้วน ประสบการณ์ในการต่อสู้ของเขาไปไกลเกินกว่าอาจารย์ของสำนักนี้เสียแล้ว หากเปรียบเทียบจริง เจี้ยนเฉินมีคุณสมบัติที่จะไปสอนบรรดาอาจารย์ในสำนักคากัตได้เสียด้วยซ้ำ

เมื่อเจี้ยนเฉินมาถึงที่ถ้ำเขาพบว่าพี่ชายของเขา เจียงหยางหู่ ได้รออยู่ก่อนแล้ว และขณะกำลังนั่งอยู่บนตอไม้ เขาดูไร้จุดหมาย ในขณะที่เขากวาดสายตาไปรอบสภาพแวดล้อมของเขาด้วยความเบื่อหน่าย หลังจากเจี้ยนเฉินปรากฏตัวขึ้นอย่างเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ ทันใดนั้นเขากระโดดขึ้นจากตอต้นไม้และลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น เขากล่าวอย่างมีความสุขว่า น้องสี่ ในที่สุดเจ้าก็มา

เจี้ยนเฉินยิ้ม พี่ใหญ่ ทำไมพี่ถึงได้มาเร็วนัก?

เฮ้ เฮ้ มันเป็นนิสัย แค่เพียงนิสัย น้องสี่ เริ่มในตอนนี้เลย ข้าใช้เวลาทั้งวัน เมื่อวานนี้พยายามที่รวบรวมความคิด นึกถึงพลังงานที่เจ้าได้กล่าวถึงในตอนเช้าของเมื่อวาน แต่ข้าก็ยังไม่สามารถที่จะเข้าใจมัน อธิบายรายละเอียดซ้ำให้พี่ชายของเจ้าฟังอีกครั้งได้หรือไม่ ? ” เจียงหยางหู่ถามขึ้นมาด้วยท่าทางเขินอาย

แน่นอน ข้าสามารถ เจี้ยนเฉินยิ้มและตอบว่า พี่ใหญ่ ข้าจะบอกท่านในวันพรุ่งนี้ แต่ในวันนี้ข้าเองจะสาธิตให้ท่านดู หลังจากพูดเช่นนี้ เจี้ยนเฉินหยิบกิ่งไม้ที่อยู่ข้างขาของเขา

พี่ใหญ่ ตั้งใจดูให้ดี จบคำพูดนี้ เจี้ยนเฉินเอากิ่งไม้ที่เบาและตวัดมันเบา ๆ ไปทางต้นไม้เล็ก ๆ ด้วยข้อมือนั้น เมื่อกิ่งไม้เล็กนั้นตัดผ่านต้นไม้เล็ก ๆ มันทะลุผ่านไปราวกับไม่มีอะไรขวางกั้น มันดูเกือบจะเหมือนว่าต้นไม้ขนาดเล็กนั้น แต่เดิมเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา

ขณะที่จ้องมองสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยสายตาแปลกใจ เจียงหยางหู่เริ่มที่จะมีข้อสงสัยอย่างใหญ่หลวง ในขณะที่ส่งเสียงพึมพำ ก็ได้ยินเสียงจากต้นไม้ขนาดเล็กนั้นเริ่มต้นที่จะแยกออกเป็นครึ่งหนึ่ง ขาดกลางตั้งแต่ด้านบนลงมา

เจียงหยางหู่เบิกตาของเขากว้างและรีบวิ่งไปทางต้นไม้นั้นทันที เห็นรอยตัดที่เรียบลื่นอย่างน่าประหลาด ราวกับว่ามันถูกฟันด้วยกระบี่ ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้อย่างแท้จริง มันช่างเหลือเชื่ออย่างแท้จริง ตั้งแต่การตัดต้นไม้อย่างราบรื่นนี้โดยใช้เพียงกิ่งไม้เล็ก ๆ เพียงแค่นั้นก็ตัดผ่านต้นไม้เล็ก ๆ นี้ได้

ทันใดนั้น ตาของเจียงหยางหู่เปลี่ยนไปมองกิ่งไม้ในมือเจี้ยนเฉิน เขาวิ่งไปหยิบมัน เอามันไปอยู่ในมือของเขาก่อนจะมองมันไปรอบ ๆ แต่นั่นไม่สำคัญ เมื่อเขาก็เห็นว่ามันเป็นเพียงแค่กิ่งไม้ธรรมดาเท่านั้น ในขณะที่เขากวัดแกว่งมันเบา ๆ ไปที่ต้นไม้เพียงด้วยมือของเขา

เมื่อเห็นเช่นนี้ ความสงสัยยิ่งเพิ่มมากขึ้น เขาไม่เข้าใจวิธีการดังกล่าว การที่กิ่งไม้เล็ก ๆ จะสามารถตัดต้นไม้ที่มีกิ่งก้านเท่าข้อมือของเขาลงได้ เขาออกแรงเพิ่มขึ้นและกิ่งไม้นั้นก็หักครึ่ง

น้องสี่ เจ้าทำเช่นนี้ได้อย่างไร กิ่งไม้ที่อ่อนแอนี้สามารถตัดต้นไม้ขนาดเล็กลงได้อย่างไรกัน? เจียงหยางหู่ถามออกมา ความสงสัยอยู่บนใบหน้าของเขาจนเต็มไปหมด

เจี้ยนเฉินหัวเราะ พี่ใหญ่ เพียงแค่ใช้พลังเซียนก็สามารถทำเช่นนี้ได้ อย่าได้กล่าวเช่นนั้น ไม่ว่าจะเป็นเข็มหรือด้ายเย็บผ้า พวกมันทั้งสองก็สามารถตัดผ่านต้นไม้ได้อย่างง่ายดาย แน่นอนความแข็งแกร่งในปัจจุบันของข้าไม่มากพอที่จะทำอย่างนั้น.

อะไรคือ เข็มหรือด้ายเย็บผ้าก็สามารถตัดผ่านต้นไม้ได้? น้องสี่ เจ้ามีไข้หรือไม่? นี่มันไม่สามารถเป็นไปได้ เจียงหยางหู่ร้องออกมาด้วยความตกใจ เขาไม่สามารถเชื่อในสิ่งที่เจี้ยนเฉินกล่าวได้ นับตั้งแต่เขาเกิดมา เขาก็ไม่เคยได้ยินเรื่องเช่นนี้มาก่อน นี่มันเป็นสิ่งที่เหลือเชื่อ