ตอนที่ 2503 – เจ้าต้องการต่อสู้กับข้าจริง ๆ หรือ ?

ซ่างกวนมู่เอ๋อเป็นภรรยาสุดที่รักของเขา แต่มีใครบางคนกล้าลงมือลอบทำร้ายนาง ยิ่งไปกว่านั้นมันเป็นวิธีที่สกปรกซึ่งทำให้เจี้ยนเฉินโกรธมาก

ผู้หญิงและผู้ชายที่โดดเด่นทุกคนจะมีคนที่ชื่นชมมากมายและโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้หญิงสวย ๆ อย่างซ่างกวนมู่เอ๋อ

เจี้ยนเฉินจะไม่โกรธขนาดนี้ถ้าจุนกงไล่ตามนางอย่างเปิดเผย แต่เขาเพิ่งใช้วิธีที่น่ารังเกียจซึ่งเกี่ยวข้องกับยามอมเมาด้วย สิ่งนี้ได้ปลุกจิตสังหารของเจี้ยนเฉิน

การกระทำของจุนกงได้ล้ำเส้นของเจี้ยนเฉินไปแล้ว

“ผู้อาวุโส ท่านวางแผนที่จะปกป้องจุนกง แม้เขาจะได้กระทำสิ่งที่น่ารังเกียจเช่นนั้นหรือ ? ” เจี้ยนเฉินถามอย่างเคร่งขรึม พลังแห่งการมีอยู่ของเขากำลังกดดันเมื่อจิตสังหารของเขาพุ่งสูงขึ้น การจ้องมองของเขากลายเป็นดุร้าย

แม้ว่าเขาจะเผชิญหน้ากับขั้นบรรพกาลถึง 3 คน เขาก็ไม่รู้สึกเกรงกลัวและย่อท้อ เขาพร้อมที่จะรับมือพวกเขาหากพวกเขาไม่ให้สิ่งที่เขาต้องการ

“นี่เป็นเรื่องภายในของลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ของเรา เราจะจัดการกับมันอย่างไรก็เป็นเรื่องส่วนตัวเช่นกัน มันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคนนอก” เหลียนฉีตอบอย่างเย็นชา ไม่สนใจเจี้ยนเฉิน

เขาพยายามระบุว่าเจี้ยนเฉินเป็นคนนอก ดังนั้นเขาจึงไม่มีสิทธิ์เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกิจการภายในของลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์

“มู่เอ๋อเป็นภรรยาของข้า เนื่องจากภรรยาของข้ามีส่วนเกี่ยวข้อง ข้าจึงต้องมีส่วนร่วมด้วย” ท่าทีของเจี้ยนเฉินมั่นคงและน้ำเสียงของเขาก็เย็นชา เขาไม่ยอมแพ้ในสิ่งที่เขาพูด

เหลียนฉีส่งเสียงอย่างเย็นชาขณะที่พลังแห่งการมีอยู่ของขั้นบรรพกาลได้แผ่ออกมาจากเขา เสื้อคลุมสีขาวของเขาฉีกขาดจากพลังแห่งการมีอยู่เพียงอย่างเดียว แม้ว่าเขาจะดูก้าวร้าว แต่เขาก็พูดอย่างเย็นชา “ถ้าอย่างนั้นข้าขอถามว่าเจ้ามีแผนที่จะมีส่วนร่วมอย่างไร ? ”

เจี้ยนเฉินไม่ได้ก้มหัวต่อหน้าเหลียนฉี เจตจำนงกระบี่ที่ทรงพลังโอบรอบตัวเขาและในขณะนั้นดวงตาของเขาก็ดุร้ายอย่างเต็มที่ มันเหมือนเจตจำนงกระบี่อยู่ในพวกมัน

พวกเขาจ้องมองกันและกันซึ่งทำให้เหลียนฉีหรี่ตาทันที

ดวงตาของเหลียนฉีรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อยขณะที่จ้องไปที่ดวงตาของเจี้ยนเฉิน เขารู้สึกประหลาดใจในทันทีและคิดว่า “เจตจำนงกระบี่ที่ทรงพลังอะไรเช่นนี้ ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับวิถีแห่งกระบี่นั้นใกล้เคียงกับความสมบูรณ์แบบจริง ๆ มันมีพลังมากกว่าผู้เชี่ยวชาญคนอื่น ๆ ที่เข้าใจวิถีแห่งกระบี่ในระดับเดียวกับเขา”

“ส่งมอบจุนกงมา ไม่งั้นข้าจะไม่มีวันปล่อยเรื่องนี้ไป” เจี้ยนเฉินพูดอย่างเย็นชา เขาจ้องมองไปที่เหลียนฉีด้วยสายตาที่ดุดันและพูดต่อ “ข้าไม่ต้องการเป็นศัตรูกับลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ของท่านเพราะมู่เอ๋อ แต่ถ้าท่านวางแผนที่จะปกป้องจุนกง ท่านก็ไม่สามารถตำหนิข้าได้อีกต่อไป จุนกงไม่ใช่คนที่ท่านสามารถปกป้องได้แม้ว่าท่านต้องการ แม้ว่านิกายของท่านจะมีขั้นบรรพกาลถึง 4 คนก็ตาม”

ด้วยเหตุนี้สีหน้าของเติ้งเหวินซิ่น กู่นาและเหลียนฉีก็เปลี่ยนไปทันที เติ้งเหวินซิ่นและกู่นากลายเป็นคนเคร่งขรึมและดวงตาของเหลียนฉีก็ทอประกายชั่วร้าย หลังจากนั้นความโกรธก็เริ่มขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจ

“นี่เป็นเพียงความบาดหมางระหว่างคู่ของเราและจุนกง ข้าไม่อยากเห็นสิ่งนี้พัฒนาไปสู่ความไม่พอใจกับลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ของท่าน แต่ถ้าท่านบังคับให้ข้าเรียกผู้อาวุโสจากภูเขาวิญญาณนักรบ สถานการณ์ก็จะยุ่งเหยิง” เจี้ยนเฉินกล่าวเสริม

เขาไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวในโลกแห่งเซียนอีกต่อไป เขาไม่ต้องเผชิญกับทุกสิ่งเพียงลำพังอีกต่อไปเพราะเขาได้กลายเป็นผู้สืบทอดลำดับที่แปดของเชื้อสายนักรบวิญญาณ เขาได้รับการสนับสนุน

ยิ่งไปกว่านั้นเชื้อสายนักรบวิญญาณเป็นเหมือนองค์กรสูงสุดที่ครอบครองขั้นอัครสูงสุดปกติในโลกแห่งเซียน ดังนั้นจึงไม่จำเป็นที่เขาจะต้องรู้สึกหวาดกลัวแต่อย่างใด

หุนเจิ้ง, จื้อเจี้ยน และ เยว่เฉาล้วนมีความสามารถในการต่อสู้ของขั้นอัครสูงสุด

ยิ่งไปกว่านั้น หุนเจิ้งยังเป็นผู้ที่มีอำนาจมากที่สุดในบรรดาทั้งสามคน

พลังดังกล่าวเพียงพอที่จะทำให้ความกลัวเข้าสู่หัวใจขององค์กรระดับสูงสุดหลายแห่งในโลกแห่งเซียน

ความคิดเห็น