ตอนที่ 2679
ตอนที่ 2689: ปัญหาใหม่
October 21, 2026
ตอนที่ 2689: ปัญหาใหม่
“ให้ตายเถอะ ข้าไม่เคยคิดว่าบุคคลที่ไม่สำคัญเหล่านี้ซึ่งเป็นเพียงขั้นเทพและขั้นเหนือเทพจะได้รับการดูแลเป็นพิเศษเช่นนี้ จินหงเป็นอัจฉริยะชั้นยอดที่ได้รับมรดกของจอมปร ราชญ์สูงสุด ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาแข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเรา คนเหล่านั้นซ่อนตัวอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์ที่จินหงเก็บไว้ ดังนั้นไม่เพียงแต่พวกเขาจะสามารถหลีกเลี่ยงความเสี่ยงจ จากการต่อสู้กับสัตว์อสูรกลืนชีวิตภายนอกได้เท่านั้น แต่ยังช่วยพวกเขาจากภาระการเดินทางอีกด้วย.” ฉู่เจี๋ยอัจฉริยะจากตระกูลฉู่ทั้งอิจฉาและไม่พอใจในขณะที่เขามองไปที่โถงศักดิ สิทธิ์ทั้งหมดที่อยู่กับจินหง
“ภายใต้การคุ้มครองของจินหง พวกเขามีแนวโน้มที่จะรอดชีวิตมากกว่าอยู่ข้างนอกที่นี่ ให้ตายเถอะ ถ้าข้ารู้เรื่องนี้ก่อนหน้านี้ ข้าจะไม่รีบตัดผ่านเป็นราชาเทพ ด้วยวิธีนี้ข้าก็ สามารถซ่อนตัวอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์และรออย่างสบายใจ และไม่จำเป็นต้องออกมาเสี่ยงข้างนอก” ฉู่เจี๋ยคิด เขามองโถงศักดิ์สิทธิ์ที่บรรจุขั้นเทพและขั้นเหนือเทพนับพันในมือของเ เขาและถอนหายใจกับตัวเอง
จากการเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรกลืนชีวิตที่มีรูปร่างเป็นต้นไม้ พวกเขาเข้าใจแล้วว่าสัตว์อสูรกลืนชีวิตไม่ได้อยู่ในรูปแบบของสัตว์เท่านั้น พวกมันสามารถปรากฏตัวในเป็นพืชได้ เช่นกัน หากสัตว์อสูรกลืนชีวิตซ่อนตัวได้ดี พวกเขาคงหาพวกมันเจอได้ยาก แม้ว่าพวกมันจะอยู่ใกล้ ๆ ก็ตาม เป็นผลให้พวกเขาต้องคอยระวังการโจมตีอย่างกะทันหันจากสัตว์อสูรกลืน นชีวิตตลอดเวลา พวกเขาต้องตื่นตัว ตึงเครียด ซึ่งมันจะเหนื่อยล้ามากหลังจากผ่านไปเป็นเวลานาน ทุกคนต้องเหน็ดเหนื่อย ไม่มีที่ไหนจะสบายเท่ากับการอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์
ด้วยเหตุนี้ ฉู่เจี๋ยจึงปรารถนาให้ตัวเองเป็นหนึ่งในคนที่เข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์
มีคนจำนวนมากที่มีความคิดเช่นเดียวกับฉู่เจี๋ยในกลุ่มอัจฉริยะราชาเทพ จากการปะทะกันกับสัตว์อสูรกลืนชีวิต พวกเขาได้เห็นผู้บ่มเพาะที่ตกหลุมพรางสัตว์อสูรกลืนชีวิต มันทำให้ พวกเขารู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก
พวกอัจฉริยะเหล่านี้ส่วนใหญ่กลัวความตาย พวกเขาเป็นเกล็ดหิมะ ไม่มีความกล้าหาญและใจแกร่งเท่าอัจฉริยะจากนิกายกระบี่จักรพรรดิบงกชและคนอื่น ๆ
“นายน้อยจินหง ข้าเพิ่งตัดผ่านเป็นราชาเทพเมื่อไม่นานมานี้ การบ่มเพาะของข้ายังไม่แแข็งแกร่ง ข้าคงช่วยต้านสัตว์อสูรกลืนชีวิตได้ไม่เต็มที่ ทำไมนายน้อยไม่ให้ข้าเข้าไปใน โถงศักดิ์สิทธิ์ด้วย ? ข้าจะปล่อยให้ผู้คุ้มกันราชาเทพทั้งหมดอยู่ภายใต้คำสั่งของนายน้อยจินหง” ในขณะนี้ ผู้นำขององค์กรมาถึงข้างหน้าจินหงและพูดอย่างอ่อนโยน เขากำลังประจบปร ระแจงจินหง ดวงตาของเขาแสดงความปรารถนาที่จะเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์
ผู้คุ้มกันราชาเทพที่เขาพูดถึงนั้นเป็นทหารพลีชีพที่ถูกเลี้ยงดูผ่านยาร้อยเท่าทะลวงขั้นราชาเทพ
“กวงว่านหัว เจ้าเป็นราชาเทพที่ยิ่งใหญ่ไม่ต่างจากพวกเรา แต่เจ้าก็กลัวความตายเหลือเกิน. ตระกูลแสงสีชาด ควรละอายใจที่มีผู้สืบสกุลเช่นเจ้า” อัจฉริยะราชาเทพจากตระกูลซุนกล่าว เขากำลังเยาะเย้ยอีกฝ่าย
กวงว่านหัวโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แต่เขาก็รู้สึกหมดหนทางเนื่องจากราชาเทพส่วนใหญ่ที่ยังคงอยู่ข้างนอกเป็นราชาเทพช่วงต้นเช่นเดียวกับเขา
ตามความเป็นจริงบางคนตัดผ่านเป็นราชาเทพหลังจากเขาด้วยซ้ำ
“กวงว่านหัว ข้าจะแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินในสิ่งที่เจ้าเพิ่งพูด ข้าแค่หวังว่าเจ้าจะเข้าใจว่าในช่วงเวลาเช่นนี้ เจ้าเป็นตัวแทนของตัวเอง และยังเป็นตัวแทนของตระกูลแสงสีชาดที่อยู่ เบื้องหลังเจ้าด้วย ตระกูลแสงสีชาดเป็นกลุ่มชั้นสูงที่มีชื่อเสียงในโลกเซียน โดยเฉพาะบรรพชนแสงสีชาด เขาเป็นบุคคลที่มีจิตวิญญาณที่ไม่ย่อท้อ ในฐานะทายาทของบรรพชนแสงสีชาด เจ จ้าไม่จำเป็นต้องมีจิตวิญญาณที่ไม่ย่อท้อเช่นเดียวกับเขา แต่เจ้าก็ไม่ควรทำให้ชื่อเสียงของตระกูลแสงสีชาด เสื่อมเสีย” จินหงกล่าว เขาพูดอย่างนิ่มนวลโดยไม่มีความเย่อหยิ่ง และไม่ใช้ คำสั่ง แต่ก็ยังมีความหนักแน่นและความกล้าหาญที่ดูเหมือนจะสามารถยืนหยัดต่อความตาย
“ใช่ นายน้อยจินหงพูดถูก” กวงว่านหัวตอบด้วยความอับอาย เขาไม่กล้าจะนำเรื่องที่การซ่อนตัวในโถงศักดิ์สิทธิ์มาพูดอีกต่อไป
เดิมทีฉู่เจี๋ยก็ต้องการซ่อนตัวอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน แต่เมื่อเขาเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับกวงว่านหัว เขาก็ลืมเรื่องนี้ทันที
“จินหงเป็นคนที่มีพรสวรรค์” เจี้ยนเฉินพยักหน้าอย่างลับ ๆ จินหงก็ไม่ใช่คนแก่เช่นกัน เพียงบ่มเพาะมาเป็นเวลาไม่เกินพันปี การที่จะทำสำเร็จได้มากในระยะเวลาอันสั้นและยังคง รักษาความสงบและความคิดที่มั่นคงนั้นเป็นเรื่องที่หายาก ถ้าเขาไม่ตายตั้งแต่ยังเด็กและเติบโตเต็มที่ อนาคตของเขาจะต้องน่าทึ่งอย่างแน่นอน
กลุ่มที่น้อยลงรวมตัวกันเป็นวงกลมและเดินทางต่อไป พวกเขามอบหมายผู้คุมราชาเทพทั้งหมดไว้รอบนอก ในขณะที่พวกอัจฉริยะรวมตัวกันอยู่ตรงกลาง เป็นผลให้แม้ว่าสัตว์อสูรกลืนกินชีวิต จะโจมตี มันก็ต้องเจอกับทหารพลีชีพก่อน พวกเขาจะช่วยลดอัตราการตายของผู้บ่มเพาะทั่วไป
ท้ายที่สุดทหารที่เสียสละสามารถมีชีวิตอยู่ได้มากที่สุดเพียงหนึ่งศตวรรษเท่านั้น ในหมู่พวกเขาบางคนมีชีวิตมาหลายสิบปีแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงเหลือเวลาไม่มาก ด้วยเหตุนี้จึงไม่ใ ใช่เรื่องใหญ่เกินไปที่จะสูญเสียพวกเขาไป.
ในขณะที่กลุ่มเดินหน้าต่อไป หมอกสีเทาที่ปกคลุมภูเขาและป่าไม้ก็หนาแน่นขึ้น ในท้ายที่สุด แม้แต่ราชาเทพก็ไม่สามารถมองเห็นได้ไกลกว่าร้อยกิโลเมตร โชคดีที่พวกเขายังคงใช้สัมผัส สทางวิญญาณได้ พวกเขาสามารถสังเกตทุกสิ่งภายในรัศมีสิบกิโลเมตรด้วยสัมผัสทางวิญญาณ
เจี้ยนเฉินมองไปที่หมอกที่บดบังและขมวดคิ้วเล็กน้อย ในขณะที่เขาพบว่าเมื่อหมอกหนาขึ้นเรื่อย ๆ มันก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไปเช่นกัน จริง ๆ แล้วมันกรองเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างช้า า ๆ ผ่านผิวหนัง, รูขุมขน, หรือแม้แต่ทางปอด, จากนั้นก็เข้าไปในร่างกายและกลืนกินพลังชีวิตของเขา