ตอนที่ 2680
ตอนที่ 2690: สั่งสอน
October 21, 2026
ตอนที่ 2690: สั่งสอน
การกระทำของจินหงดึงดูดความสนใจของเหล่าอัจฉริยะทั้งหมด ในขณะนั้นทุกคนมองเจี้ยนเฉิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดของจินหง ดวงตาของพวกเขาก็เป็นประกายขึ้นมา พวกเข ขาเริ่มพยายามสัมผัสบางสิ่งบางอย่างในทันที
อย่างไรก็ตามพวกเขาก็ไม่พบสิ่งแปลกประหลาดเช่นกัน
“ถูกต้อง หมอกนี้ไม่ธรรมดา เป็นเรื่องยากมากที่จะบอกว่ามันจะสร้างผลกระทบเชิงลบอะไรให้กับเรา แต่เราควรระมัดระวังให้มากในกรณีนี้” เจี้ยนเฉินกล่าว
“เจ้ากำลังโกหก ข้าได้ตรวจดูหมอกที่นี่แล้ว แต่ก็ไม่พบอะไรแปลก ๆ เลย เจ้าบอกว่ามีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับหมอก แล้วมันคืออะไร ? ” อัจฉริยะแห่งตระกูลฉู่ ฉู่เจี๋ย กล่าวถึงข้ อสงสัยของเขาทันทีที่เจี้ยนเฉินพูดจบ
“แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นบางคนก็ไม่สามารถค้นพบความผิดปกติของหมอกได้ นอกจากนี้ยังเป็นเพราะประสาทสัมผัสที่เฉียบแหลมเป็นพิเศษของข้า ทำให้ข้าสามารถค้นพบปัญหา มันสมเหต ตุสมผลแล้วที่เจ้าไม่พบอะไรเลย” เจี้ยนเฉินกอดอกและพูดอย่างสบาย ๆ ว่า “อย่างไรก็ตาม ถือว่าข้าเตือนพวกเจ้าหมดแล้ว ไม่ว่าจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม เป็นทางเลือกของพวกเจ้าก็แล้วกัน”
“เจ้ากล้าดีเช่นไร หยางยู่เทียน ? เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใครถึงกล้าพูดอะไรแบบนั้นกับเรา” ใบหน้าของฉู่เจี๋ยจมลงและสายตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นศัตรูทันที ก่อนหน้านี้เขารู้สึกร รำคาญอย่างมากกับความจริงที่ว่าเขาถูกบังคับให้ข้ามภูเขาโลกาแฝด ตอนนี้ยังมีผู้บ่มเพาะอิสระที่พูดจากับเขาและกลุ่มอัจฉริยะอื่น ๆ ของตระกูลชั้นสูงอย่างไร้ความเคารพ และ ผู้บ่มเพาะอิสระยังไม่เกรงกลัวและไร้มารยาท ปฏิบัติต่อพวกเขาเหมือนไม่มีอะไรสำคัญเลย ฉู่เจี๋ยไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้ได้ เขาโมโหโกรธเป็นฟืนเป็นไฟในทันที
“ทุกคนที่นี่คือสุดยอดอัจฉริยะจากตระกูลชั้นสูง เราทุกคนมีสถานะที่เหนือกว่า ดังนั้นเราจะยอมให้เจ้าซึ่งเป็นเพียงผู้บ่มเพาะอิสระทำตัวหยาบคายได้อย่างไร ? คุกเข่าเดี๋ยวนี้และ ก้มหัวขอโทษ ไม่งั้นข้าจะเป็นคนแรกที่จะสอนบทเรียนให้เจ้า” ฉู่เจี๋ยพูดอย่างโหดเหี้ยม
“ผู้บ่มเพาะอิสระคนนี้ก้าวล้ำเส้น ไม่ เขาค่อนข้างโอหัง บางทีเขาอาจจะภูมิใจเล็กน้อยกับความจริงที่ว่าเขากลายเป็นราชาเทพภายในพันปี เขาไม่รู้ว่าจริง ๆ แล้วเรื่องแบบนั้นไม ม่ได้มีอะไรพิเศษในสายตาของเรา ด้วยสถานะของเรา เราต้องการเพียงคำเดียวในการจบชีวิตของเขา” อัจฉริยะอีกคนกล่าวเสริมหลังจากฉู่เจี๋ย เขาเหลือบมองไปที่เจี้ยนเฉินและน้ำเสียง งของเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและความดูถูกเหยียดหยามอย่างชัดเจน
“ผู้บ่มเพาะอิสระคนนี้อวดดีเกินไป…”
ท่าทีสบาย ๆ ของเจี้ยนเฉินกลายเป็นความหยิ่งผยองในสายตาของเหล่าอัจฉริยะ มันทำให้บางคนไม่พอใจ พวกเขาจึงเริ่มหัวเราะเยาะ
ใบหน้าของเหอเฉียนเฉียนจมลงเมื่อนางได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูด แสงชั่วร้ายริบหรี่ผ่านดวงตาของนาง ในความคิดของนาง ไม่ว่าหยางยู่เทียนจะพูดอย่างไร เขาก็เป็นส่วนหนึ่งของเผ่ากร ระเรียนสวรรค์ของนาง แม้ว่าเขาจะเป็นฝ่ายผิด แต่ก็ต้องเป็นหน้าที่ของเผ่ากระเรียนสวรรค์ที่จะจัดการกับเขา บุคคลภายนอกเหล่านี้ไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้ามายุ่งเกี่ยวในเรื่องนี้
เมื่อเหอเฉียนเฉียนกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เจี้ยนเฉินก็ตัดบทขึ้นมาว่า “ถ้าพวกเจ้าคิดจะให้ข้าคุกเข่า ข้าขอปฏิเสธล่วงหน้า นับประสาอะไรกับคนอย่างพวกเจ้า แม้ว่าบรรพชนของพวกเจ จ้าจะเข้ามาที่นี่ด้วยตัวเอง พวกเขาก็ไม่สามารถทำให้ข้าคุกเข่าได้”
“ไม่นะ ! ” เหอเฉียนเฉียนเริ่มกังวลเมื่อนางได้ยินเช่นนั้น ถ้าเขามีเรื่องกับคนที่นี่ มันจะง่ายกว่ามากที่จะจัดการกับเขา ท้ายที่สุดทุกคนก็อยู่ในตำแหน่งเดียวกัน ดังนั้นจึงไ ไม่มีใครกลัวใคร อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เจี้ยนเฉินได้กล่าวถึงบรรพชนของพวกเขาด้วยแล้ว เรื่องนี้ก็จะรุนแรงขึ้นมาก
“หยางยู่เทียน เจ้าอยากตายมากใช่หรือไม่ ถึงกล้าเอ่ยถึงบรรพชนของข้า ! ” ฉู่เจี๋ย โกรธแค้น เขาพลิกฝ่ามือ ทันใดนั้นกระบี่วัตถุเซียนคุณภาพเยี่ยมก็ปรากฏขึ้น ชั้นเปลวไฟสีทองค คำรามจากดวงอาทิตย์ปกคลุมกระบี่และยิงไปทางเจี้ยนเฉินเป็นริ้วสีทอง
“มันคือปราณกระบี่ตะวันฉาย ! นั่นคือปราณกระบี่ตะวันฉายของตระกูลฉู่ ข้าไม่เคยคิดเลยว่าฉู่เจี๋ยจะใช้ทักษะการต่อสู้ที่ทรงพลังตั้งแต่เริ่มต้น ดูเหมือนว่าเขาต้องการที่จบทุกอ อย่างในการโจมตีครั้งเดียว…”
“ปราณกระบี่ตะวันฉายถูกสร้างขึ้นโดยผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลฉู่ ด้วยการบ่มเพาะที่ยอดเยี่ยมผ่านการเรียนรู้ทักษะการต่อสู้ระดับเทพชั้นสูง พลังของมันน่าอัศจรรย์และเมื่อเทียบ กับคู่ต่อสู้ในระดับเดียวกัน พวกเขาจะได้รับบาดเจ็บอย่างหนักหากพวกเขาไม่มีทักษะลับที่มีพลังใกล้เคียงกันแม้ว่าพวกเขาจะหลีกเลี่ยงความตายไปได้…”
“ฉู่เจี๋ยอาจดูขี้ขลาด แต่เขาก็ไม่ได้อ่อนแอ ไม่จำเป็นต้องดูอะไรเพิ่มเติม ผลลัพธ์ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า แม้ว่าผู้บ่มเพาะอิสระที่ชื่อว่าหยางยู่เทียนจะสามารถเอาชีวิตรอดจากป ปราณกระบี่ตะวันฉายของฉู่เจี๋ยได้ แต่เขาก็ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างน่าอนาถ