ตอนที่ 2691: เปิดเผยความสามารถ

เสียงของเจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยจิตสังหาร มันดูเหมือนผู้ใหญ่ที่รังควานเด็ก ๆ เล็กน้อยเมื่อเขาต้องจัดการกับราชาเทพเหล่านี้ มันไม่ตรงกับตัวตนของเขามากนัก

อย่างไรก็ตาม ทุกคนมีอารมณ์ร้อนและพวกเขาสามารถสูญเสียการควบคุม การกระทำของฉู่เจี๋ยก้าวข้ามความอดทนของเจี้ยนเฉินไปอย่างชัดเจน

หากเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย เจี้ยนเฉินจะไม่ใส่ใจเลย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเป็นเรื่องของเกียรติยศและศักดิ์ศรี มันจึงไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยอีกต่อไป

ศักดิ์ศรีของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นยิ่งใหญ่มาก

เจี้ยนเฉินยกคอของฉู่เจี๋ยขึ้นไปในอากาศ ฉู่เจี๋ยดิ้นรนด้วยเท้าอย่างสิ้นหวัง นอกจากนี้เขายังพยายามงัดมือของเจี้ยนเฉินออกไปโดยสัญชาตญาณ แต่ดูเหมือนเขาจะไร้พลังมากต่อหน้าเ เจี้ยนเฉินด้วยการบ่มเพาะของเขาในฐานะราชาเทพช่วงต้น

ยิ่งไปกว่านั้นเจี้ยนเฉินได้จำกัดเขาด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ในขณะที่เขาจับคอของฉู่เจี๋ย ภายใต้การระงับ การเคลื่อนไหวของฉู่เจี๋ยจึงไม่มีผล เขาสูญเสียการควบคุมพลังภายในร่างกาย

ในขณะนั้นสภาพแวดล้อมเงียบสนิท เจี้ยนเฉินเคลื่อนไหวอย่างกะทันหันเกินไป มันเร็วมากจนหลายคนในที่นั้นไม่สามารถตอบสนองได้ พวกอัจฉริยะทั้งหมดจ้องฉู่เจี๋ยที่กำลังดิ้นรนซึ่งถูกย ยกคอขึ้นด้วยความตกใจ ความคิดของพวกเขาว่างเปล่า

ในความเห็นของพวกเขา ฉู่เจี๋ยไม่ใช่หนึ่งในราชาเทพที่ทรงพลังเป็นพิเศษ แต่เขาก็ยังคงเป็นราชาเทพ อย่างไรก็ตามเขากลับเป็นคนที่เปราะบางมากต่อหน้าผู้บ่มเพาะอิสระที่เป็นราช ชาเทพเหมือนเขา เขาช่างอ่อนแอเหลือเกิน มันได้พลิกความเชื่อเดิมของพวกเขาอย่างสิ้นเชิง

เหอเฉียนเฉียนก็ประหลาดใจเช่นกัน นางคิดว่าแม้ว่านางจะใช้ความแข็งแกร่งเต็มที่ นางก็จะไม่สามารถคว้าคอฉู่เจี๋ยได้อย่างง่ายดาย ตามความเป็นจริง นางอาจต้องใช้ความพยายามพอสมควรที จะเอาชนะเขา

ถึงกระนั้นหยางยู่เทียนที่เก็บตัวเงียบอยู่ข้าง ๆ นางได้ยกคอของฉู่เจี๋ยขึ้นตั้งแต่เริ่มต้น ดูเหมือนเขาจะทำอย่างสบาย ๆ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ต้องใช้ความพยายาม

“จู่ ๆ หยางยู่เทียนก็ทรงพลังเช่นนี้ได้อย่างไร ? เขาไม่ใช่ราชาเทพธรรมดา ๆ อย่างแน่นอน” เหอเฉียนเฉียนตกใจ

“หยางยู่เทียนทรงพลังมากจริง ๆ และจากลักษณะท่าทางดูเหมือนว่าเขาจะยังไม่ได้ใช้กำลังเต็มที่ดี ในสถานที่ที่อันตรายพอ ๆ กับภูเขาโลกาแฝด เราต้องการคนที่ทรงพลังเช่นเขา ยิ่ งเรามีคนอย่างเขามากเท่าไหร่ เราก็ยิ่งมีโอกาสที่จะได้ออกมาจากภูเขาโลกาแฝดมากขึ้นเท่านั้น” จินหงแปลกใจเช่นกัน เขาจ้องมองเจี้ยนเฉินและรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

“หยุดเถอะ หยางยู่เทียน เจ้ากำลังทำอะไร ? รีบปล่อยฉู่เจี๋ย” ในขณะนี้อัจฉริยะที่เป็นเพื่อนกับฉู่เจี๋ย กลับมามีสติและตะคอกเสียงดัง ทหารพลีชีพราชาเทพหลายสิบคนล้อมรอบเจี้ยน นเฉินภายในพริบตา

บางทีอาจเป็นเพราะความแข็งแกร่งที่เจี้ยนเฉินแสดงขึ้นอย่างฉับพลันจึงทำให้ผู้คนของเขาไม่กล้ายืนใกล้เจี้ยนเฉินมากเกินไป ในขณะที่พวกเขาล้อมรอบเขา อัจฉริยะคนนั้นยืนอยู่ด้านหล ลังผู้คุ้มกันของเขา

อย่างไรก็ตามเขายังไม่รู้สึกปลอดภัยเพียงพอ เขาร้องเรียกฝูงชนทันทีว่า “กงรุ่ย, เส้าเหวินปิน, คงเฟยหยิน, พี่น้องของเรากำลังถูกทำร้าย ทำไมพวกเจ้าไม่ออกมายืนหยัดเพื่อเขา ? ”

จากนั้นอัจฉริยะอีก 3 คนก็ลุกขึ้นยืนจากฝูงชนทันที พวกเขาทั้งหมดล้อมรอบเจี้ยนเฉินพร้อมกับทหารผู้คุ้มกันของพวกเขาเอง

“หยางยู่เทียน ปล่อยฉู่เจี๋ยเดี๋ยวนี้และขอโทษเขา ไม่เช่นนั้นจะไม่ใช่ความผิดของเราหากเราร่วมกันลงโทษเจ้า…”

“เขาเป็นเพียงผู้บ่มเพาะอิสระ เขากลับหยิ่งผยองอย่างมาก ในความคิดของข้า ไม่เพียงแต่เขาจะต้องขอโทษ แต่เขายังต้องตัดแขนของตัวเองอย่างรุนแรงด้วย มิฉะนั้นเขาจะต้องตายที นี่ในวันนี้…”

“ฉู่เจี๋ยเป็นพี่น้องร่วมสาบานของเรา ถ้าเจ้าทำให้เขาเสียเกียรติก็เท่ากับว่าเจ้าทำให้เราเสียเกียรติ และใครก็ตามที่ทำให้เราเสียชื่อเสียงจะต้องตาย”

ความคิดเห็น