ตอนที่ 275: ซุ่มโจมตียามดึก

ตอนที่ 275: ซุ่มโจมตียามดึก

ใบหน้าของเจี้ยนเฉินยิ้มแย้ม เขาไม่คิดว่าเขาและนายน้อยของตระกูลเทียนฉินจะกลายเป็นสหายกันอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตามจากนิสัยที่ตรงไปตรงมของฉินเซียวทำให้เขาประทับใจอย่างมาก ด้วยความสุภาพเจี้ยนเฉินหยิบจอกสุราและจิบเพียงนิดเดียว

น้องเจี้ยนเฉิน เจ้าแข็งแกร่งมาก ในอนาคตเมื่อเจ้ามีเวลา เราจะต้องมาแลกเปลี่ยนวิชากัน ตอนนี้หัวหน้าผู้คุ้มกันเป็นคนเดียวที่สามารถสู้กับข้าได้ มีหลายคนที่ไม่เต็มใจที่จะสู้กับข้าและข้าเองก็ไม่กล้าที่จะไปหาเซียนปฐพีมาต่อสู้ด้วย เพราะข้าอาจจะพ่ายแพ้ได้ง่าย ๆ ฉินเซียวอธิบายขณะที่เขาดื่มสุราจากจอกของเขา

แน่นอน ตราบใดที่ข้ายังอยู่ที่นี่ข้าจะเป็นคู่ต่อสู้กับพี่ฉินเซียวแน่นอน เจี้ยนเฉินหัวเราะ ในขณะที่ฉินเซียวดุร้ายมากขณะต่อสู้ แต่ตอนนี้เขาเป็นสหายที่ดีมากอย่างน่าพอใจ เป็นเพราะนิสัยของเขาที่ทำให้เขาเป็นที่ชื่นชอบมากกว่าคนที่หน้าซื่อใจคด

น้องเจี้ยนเฉิน ข้าเห็นว่าพวกเจ้าทั้งสองไม่ใช่คนแถวนี้ เจ้าทั้งสองมาจากที่ไหน ? ฉินเซียวด้วยความอยากรู้

เจี้ยนเฉินลังเลก่อนที่จะตอบว่า พูดตามตรงเรามาจาะอาณาจักรที่ห่างไกลเพื่อเข้าร่วมชุมนุมของทหารรับจ้าง เราทั้งคู่เดินทางมาไกลและเดินทางข้ามมาหลายราชอาณาจักร วันนี้พวกเราพึ่งจะมาถึงเมืองหว่าลู่เหริ่นเพื่อพัก พวกเราไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้

เมื่อได้ยินอย่างนั้นฉินเซียวก็หยุดสักครู่ก่อนที่จะตบโต๊ะพร้อมกับรอยยิ้ม นี่เป็นเรื่องบังเอิญมาก ข้าไม่คิดว่าน้องเจี้ยนเฉินจะอยากไปเมืองทหารรับจ้างเพื่อร่วมชุมนุมทหารรับจ้าง ฮ่าฮ่า พวกเราก็กำลังจะไปยังจุดหมายเดียวกัน

อ๊ะ พี่ฉินเซียวก็จะไปร่วมชุมนุมทหารรับจ้างเช่นกันหรือ ? เจี้ยนเฉินถามด้วยความประหลาดใจ

แน่นอน รางวัลของการชุมนุมทหารรับจ้างนั้นค่อนข้างเยอะ ไม่มีใครจากกลุ่มไหนในทวีปไม่ถูกล่อลวงโดยพวกเขา ตระกูลเทียนฉินของเรานั้นก็ไม่แตกต่างกัน การชุมนุมทหารรับจ้างเรากำลังนำสมาชิกสองสามคนเข้าร่วมต่อสู้กับข้า ฉินเซียวพูดอย่างตื่นเต้น

น้องเจี้ยนเฉิน เจ้าและข้าเป็นสหายกันแล้ว ดังนั้นเจ้าควรจะอยู่ในตระกูลเทียนฉินก่อน อีกสองเดือน เราค่อยเดินทางไปที่เมืองทหารรับจ้าง

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ คิ้วของเจี้ยนเฉินก็ขมวดเล็กน้อยและพูดว่า ฉินเซียว มีเวลาไม่ถึงครึ่งปีก็จะถึงเวลาที่ชุมนุมของทหารรับจ้าง หากมันไกลออกไปแค่ไม่กี่พันกิโลเมตร เราจะใช้เวลาสองเดือนในเมืองหว่าลู่เหรินได้ แต่เราไม่มีเวลามากพอที่จะไปถึงที่นั่น

ฉินเซียวหัวเราะ ดูเหมือนว่าน้องเจี้ยนเฉินจะไม่เคยได้ยินเรื่องประตูมิติมาก่อน

ประตูมิติ ? เจี้ยนเฉินสับสนอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะพยายามคิดว่าประตูมิติคืออะไร จากนั้นใบหน้าของเขาก็ยิ้มแย้มขึ้นและเขาพูดว่า ฉินเซียว เป็นไปได้หรือไม่ว่าตระกูลเทียนฉินของเจ้ามีประตูมิติ ?

ประตูมิติเป็นสิ่งที่เจี้ยนเฉินได้เคยพูดถึงในตอนที่อยู่ในหอหนังสือของตระกูลเซียงหยางและสำนักคากัต มีข่าวลือว่าประตูมิติเป็นประตูลึกลับที่สร้างขึ้นมาจากวัตถุมิติที่หาได้ยากในทวีป ประตูมิติเป็นสิ่งที่เซียนระดับราชาเท่านั้นที่สร้างขึ้นมาได้และมีเพียง 7 เมืองหลวงเท่านั้นที่มีประตูมิติ

มีข่าวลือว่าประตูมิติสามารถทำให้คนเดินทางได้ไกลหลายพันกิโลเมตรหลังจากข้ามไปยังอีกฝั่งหนึ่ง มันเป็นเรื่องที่ลึกลับมากที่สุดในโลกและมันก็เป็นประตูที่เอาไว้ใช้เดินทางในระยะทางไกล

คำพูดของเจี้ยนเฉินทำให้ฉินเซียวหัวเราะอย่างขมขื่น น้องเจี้ยนเฉิน เจ้าคิดว่าตระกูลเทียนฉินนั้นสูงส่งเกินไปแล้ว สิ่งลึกลับเหล่านี้จะถูกตระกูลฉินควบคุมได้อย่างไร แม้กระทั่งอาณาจักรเซียงหยาของเราก็ไม่อาจควบคุมประตูมิติได้ ! อย่างไรก็ตามหนึ่งในอาณาจักในพันธมิตรของเราอยู่ในการควบคุมของตระกูลเทียนฉินของเรา เราจึงวางแผนที่จะใช้มันไปยังเมืองทหารรับจ้าง

อ๊ะ เป็นอย่างนั้นเอง ! เจี้ยนเฉินพูดอย่างยินดี เขารู้สึกตื่นเต้นมากที่ได้รู้เกี่ยวกับประตูมิติ เพียงแค่มีมันเขาก็สามารถไปถึงเมืองทหารรับจ้างได้อย่างไม่มีปัญหา ตอนนี้เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะดีใจเป็นอย่างมาก แต่มันก็เป็นการดีใจอย่างลับ ๆ ที่เขาตัดสินใจที่จะมาเมืองหว่าลู่เหริ่น ไม่อย่างนั้นเขาก็ไม่อาจใช้ประตูมิติในการแก้ปัญหาของเขาได้

แม้ว่าตามบันทึกของทวีปเทียนหยวนจะบอกว่ามีเพียงเจ็ดเมืองหลวงเท่านั้นที่มีประตูมิติ แต่มันก็เป็นเพียงผิวเผิน มีประตูมิติลับมากมายที่ซ่อนอยู่ในทวีปโดยที่ไม่มีใครระบุตำแหน่งมันได้อย่างแม่นยำ

ภายในห้องหนังสือของตระกูลเทียนฉิน

อะไรนะ ! ? เซียวเอ๋อร์พาคนนอกเข้ามาในตระกูลเทียนฉินของเราเช่นนั้นรึ ? น่ารำคาญจริง ๆ ! ตระกูลเทียนฉินของเราไม่ใช่ที่ซึ่งใครก็เข้ามาได้ ชายวัยกลางคนที่แต่งตัวอย่างหรูหราพูดออกมาด้วยความโกรธขณะที่นั่งอยู่บนเก้าอี้

ชายคนนี้อายุมากกว่า 40 ปีพร้อมกับกลิ่นอายที่เป็นอาวุโส คำพูดและน้ำเสียงของเขานั้นจริงจังขณะที่ดวงตาของเขาเป็นประกาย

อีกด้านของชายกลางคน มีคนยืนอยู่ในชุดคลุมขาว ใบหน้าของนางก็ถูกผ้าปิดเอาไว้ นางคือคุณหนูรองจากตระกูลเทียนฉิน

ท่านพ่อ พี่ชายมีนิสัยตรงไปตรงมา แค่คราวนี้คนที่เขาพามาไม่ใช่คนที่เรียบง่าย ในขณะที่คนผู้นี้ยังเด็กแต่ความแข็งแกร่งของเขานั้นสูงมาก แม้กระทั่งท่านพี่ก็ยังไม่อาจสู้กับเขาได้และข้าก็ยังตกตะลึง พี่ชายก็ประกาศออกมาว่าเขาเป็นฝ่ายแพ้และพูดอย่างเคารพ จากสายตาของข้า นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้เห็นพี่ชายเป็นอย่างนี้ คุณหนูรองพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนซึ่งทำให้หลาย ๆ คนยอมโอนอ่อน ผู้คนที่ได้ยินเสียงของนางต่างก็พยายามควบคุมไม่ให้หัวใจเต้นรัว

อ่า มันเป็นอย่างนั้นหรือ ? ดูเหมือนว่าข้าจะต้องไปพบคนผู้นี้เพื่อให้มั่นใจว่าเขาเป็นคนที่ดีพอที่จะให้เซียวเอ๋อร์คบหา ชายวัยกลางคนบ่มพึมพำ ความโกรธก่อนหน้านี้ของเขาหายไปทั้งหมดอย่างกะทันหัน

ขณะที่อยู่ในที่พักของฉินเซียว เจี้ยนเฉิน, หมิงตงและฉินเซียวทั้งหมดกำลังหัวเราะกันและพูดคุยพลางกินและดื่ม ด้วยนิสัยตรงไปตรงมาของฉินเซียว มิตรภาพของพวกเขาก็ยิ่งแน่นแฟ้นเข้าไปอีก

เซียวเอ๋อร์ มักจะอยู่เงียบ ๆ ทุกวัน เกิดอะไรขึ้นเจ้าถึงได้เสียงดังขนาดนี้ มีเสียงที่ดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงหัวเราะของเขา