ตอนที่ 290 - ปราณกระบี่ที่แท้จริง

ตอนที่ 290 – ปราณกระบี่ที่แท้จริง

เจี้ยนเฉินและหมิงตงเดินต่อไป หลังจากที่เดินไปสักพักก็เจอคนอื่นอย่างรวดเร็ว ชายผู้นี้ดูเหมือนจะเป็นชายร่างสูงแต่มีผิวเหมือนชายวัยกลางคนที่ดูสกปรกและน่าสมเพช กิ่งไม้ได้เกี่ยวเสื้อผ้าของเขาขาดออก เผยให้เห็นรอยขีดข่วนเปื้อนเลือดใต้ร่มผ้า เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับความเจ็บปวดจำนวนมากจากสภาพแวดล้อม

เมื่อชายวัยกลางคนสังเกตเห็นว่ามีคนอยู่รอบตัว เขาก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที ในวินาทีต่อมาเขาหยิบอาวุธของเขาออกมา แต่เมื่อเขาเห็นว่าทั้งสองคนตรงหน้าเขาเป็นแค่เด็กหนุ่ม ความระมัดระวังของเขาก็ลดลงทันที

“ฮ่าฮ่า หลังจากผ่านไปครึ่งวันในที่สุดข้าก็ได้เจอผู้คน ข้าต้องบอกว่าที่นี่มีขนาดใหญ่มาก หลังจากเดินมาครึ่งวันแล้ว ข้าก็ไม่เจอใครเลย ความแข็งแกร่งของบุคคลที่สร้างสถานที่เช่นนี้ได้จะต้องมีมากเพียงใด?” ชายวัยกลางคนกวัดแกว่งดาบของเขาด้วยรอยยิ้ม สีหน้าของเขาผ่อนคลายลง ขณะที่ดวงตาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินและหมิงตงด้วยแววตาแปลก ๆ

เจี้ยนเฉินหัวเราะก่อนที่จะพูดว่า” ถูกต้อง สถานที่แห่งนี้มีขนาดใหญ่อย่างแท้จริง หลังจากเดินมาครึ่งวันในที่สุดเราก็ได้พบกับคนเพียงคนเดียว”

“ดูเหมือนว่าพวกเราโชคดีที่ได้พบกัน น้องชาย พวกเจ้าชื่ออะไร ? ” ชายคนนั้นเริ่มยิ้มที่ดูไม่เป็นอันตราย

“ดูเหมือนว่าเราไม่เคยพบกันมาก่อน มันจะไม่สะดวกที่จะบอกชื่อของข้า เจี้ยนเฉินหัวเราะ

“เยี่ยม ! ” ชายคนนั้นตอบอย่างสบายใจ เมื่อมองเจี้ยนเฉินและหมิงตง “งานชุมนุมกลุ่มทหารรับจ้างครั้งนี้ไม่ใช่สถานที่ที่ดี มันจะมีอันตรายซ่อนเร้นอยู่มากมายที่จะเป็นประสบการณ์ โดยเฉพาะนี่ไม่ใช่สถานที่สำหรับเด็กสองคน เจ้าสองคนจะพบว่าวิธีที่ดีสุดก็คือการออกจากสถานที่นี้ทันที แน่นอนว่าป้ายทั้งสองที่พวกเจ้าทั้งคู่มีจะทำให้เจ้าเดือดร้อน ทำไมเจ้าไม่มอบมันให้กับข้าเพื่อที่ข้าจะได้เป็นผู้รับผิดชอบแทนเจ้า” เมื่อถึงเวลานั้น ชายวัยกลางคนยกกระบี่ขึ้นและเริ่มเดินไปที่เจี้ยนเฉินและหมิงตง

เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างรอบคอบก่อนจะหยิบป้ายออกจากแหวนมิติของเขาและโบกมือให้เขา เจี้ยนเฉินยิ้ม” ถ้าเจ้าต้องการ เจ้าจะต้องมารับมัน”

เมื่อเห็นป้ายปรากฏอยู่ในมือของเจี้ยนเฉิน ดวงตาของชายวัยกลางคนก็เริ่มเปล่งประกาย เมื่อมองดูมือของเจี้ยนเฉินทันที เขาเห็นแหวนมิติซึ่งประดับอยู่บนนิ้วของเขา

“แหวนมิติ ! ” ชายคนนั้นร้องออกมาด้วยความตกใจ ดวงตาของเขาไม่สามารถปกปิดความโลภที่แฝงอยู่ได้

“ไม่ น้องชาย แหวนมิติที่อยู่ในความครอบครองของเจ้าก็จะทำให้เจ้ามีปัญหาเช่นกัน ทำไมเจ้าไม่ส่งทั้งแหวนมิติและป้ายมาให้ข้า ข้าจะเก็บรักษาพวกมันทั้งคู่ไว้ ข้าสามารถรับประกันความปลอดภัยของพวกมันได้ถ้าเจ้าส่งมันมา ไม่เพียงแค่นั้น แต่มันจะเป็นอันตรายน้อยลงต่อชีวิตของเจ้า” ชายวัยกลางคนอดไม่ได้ที่จะยิ้ม แม้แต่เสียงของเขาก็เริ่มสั่น เมื่อเห็นโชคสองชั้นตรงหน้าเขา สำหรับเขาแล้ว เจี้ยนเฉินและหมิงตงนั้นเป็นเป้าหมายที่ง่ายเพราะอายุของพวกเขา ไม่ว่าทั้งสองจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่เขาก็ตายไปแล้ว

เจี้ยนเฉินหัวเราะอย่างไม่ตั้งใจก่อนที่จะมองไปที่ชายคนนั้นอย่างไม่อยู่ในสายตาและหัวเราะเยาะ “เจ้าไม่สามารถแม้แต่จะหลอกเด็กอายุ 3 ขวบได้ด้วยคำพูดของเจ้า”

“เจ้าต้องมีแต่ขี้เลื่อยในสมองเมื่อคิดว่าเราเป็นคนปัญญาอ่อน” หมิงตงด่าทอเขาจากด้านข้างของเจี้ยนเฉิน

ดวงตาของชายคนนั้นเริ่มทอประกายดุร้าย ในขณะที่เขายิ้มออกมาอย่างเย็นชา” น้องชาย ข้าแค่คิดว่าอะไรดีที่สุดสำหรับเจ้า ของพวกนั้นไม่ปลอดภัยสำหรับเจ้า” ด้วยสิ่งนั้น ชายคนนั้นก็เดินเข้ามาใกล้ขึ้นเพื่อที่เขาจะได้อยู่ห่างออกไป 10 เมตร ด้วยกระบี่ยักษ์ในมือของเขา มันเริ่มแผ่พลังงานออกมาเมื่อเขาเตรียมพร้อมที่จะโจมตี

เจี้ยนเฉินมองอย่างดูถูกชายคนนั้น เขาเป็นเพียงเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ บางคนไม่มีค่าพอที่จะเป็นห่วง ” สิ่งของต่าง ๆ ที่อยู่ในมือของข้า ถ้าเจ้ามีความสามารถก็มาเอาพวกมันไป”

ดวงตาของชายผู้นั้นทอประกายดุร้าย ขณะที่เขาหัวเราะ “ดังนั้นดูเหมือนว่าเจ้าทั้งสองจะดื้อรั้น จากนั้นก็ยินยอมข้าเอาพวกมันไป” อาวุธเซียนในมือของเขาเริ่มผันผวนอย่างรุนแรงในขณะที่มันบินพุ่งไปที่หัวใจของเจี้ยนเฉิน การกระทำของเขาหมายถึงการฆ่าโดยไม่มีความสำนึกผิดหรือความคิดอื่น

จิตสังหารจำนวนเล็กน้อยของเจียนเฉินรั่วไหลออกมาเมื่อกระบี่วายุโปรยพลันปรากฏขึ้นในมือของเจี้ยนเฉินทันที อีกสักครู่กระบี่ก็หายไปในพริบตาและทำลายอาวุธเซียนของชายอีกคนด้วยเสียงโลหะขนาดใหญ่กระทบกัน

เมื่ออาวุธเซียนของเขาแตก ชายคนนั้นก็กระอักเลือดออกมาเต็มปากขณะที่ใบหน้าของเขาซีดขึ้นก่อนที่จะล้มลงสู่พื้น

เจี้ยนเฉินสะบัดอาวุธเซียนของเขาเป็น 2 จุดด้วยการโจมตีครั้งเดียว นี่เป็นสิ่งที่เทียบเท่ากับการทำลายจุดตันเถียนของมนุษย์ ทำให้เขาสูญเสียการบ่มเพาะทั้งหมดรวมทั้งก่อให้เกิดความเสียหายต่อร่างกายจำนวนมหาศาล

“ปะ เป็น … ไปได้… อย่างไร.. ? ” เมื่อเห็นซากของอาวุธเซียนของเขา สีหน้าของชายผู้นั้นก็ตกตะลึง สิ่งนี้แข็งแกร่งเกินไป ทำให้เขาตกตะลึง เพื่อทำให้เรื่องแย่ลง ผู้ที่รับผิดชอบในการทำลายอาวุธเซียนของเขานั้นเป็นเพียงเด็กหนุ่มอายุเพียง 20 ปีเท่านั้น

แม้แต่หมิงตงที่ยืนอยู่ด้านข้างของเจี้ยนเฉินก็ต้องตกใจด้วยความไม่เชื่อ การได้เห็นว่าเจี้ยนเฉินสามารถทำลายกระบี่ของเซึยนผู้เชี่ยวชาญพิเศษขั้นสูงสุดแตกออกเป็น 2 เสี่ยงได้นั้น มันน่ากลัวเกินไปสำหรับเขา