ตอนที่ 322 - ทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ครบสมบูรณ์ (2)

ตอนที่ 322 – ทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ครบสมบูรณ์ (2)

ทันทีที่ตู่กูเฟิงตะโกนออกมาดัง ๆ ทุกคนก็เริ่มเงียบลงเพราะความโกรธของพวกเขาก็กลับคืนมาเนื่องจากมีใครบางคนปิดทางเข้าถ้ำ การสร้างความปั่นป่วนของตู่กูเฟิงทำให้ทุกคนโกรธแค้นในทันทีและก็เริ่มด่าทอเขา

” ระยำ ใครกล้าตะโกนเสียงดัง พวกเขากำลังรนหาที่ตายอยู่หรือ? “

” ใครตะโกนเสียงดัง ? เผยตัวออกมา ! “

“บัดซบ ช่างยโสอะไรเช่นนี้! รีบ ๆ เผยตัวออกมา ! หากเจ้าต้องการตาย พี่น้องที่นี่อนุญาตให้เจ้าแสดงตัวที่ถนน !”

ทันใดนั้น หลังจากที่ผู้คนตะโกนคำด่าทอของพวกเขา พวกเขาหันกลับมามองดาบเปลวไฟที่กวัดแกว่งโดยตู่กูเฟิงและเจี้ยนเฉินที่สวมเสื้อคลุมสีขาว ทันใดนั้นการด่าทอทั้งหมดก็หยุดลง ในขณะที่สีหน้าของพวกเขาแสดงความตกใจ ในขณะที่คนสองสามคนที่ด่าทอใบหน้าซีดเซียว

ในเสี้ยววินาทีนั้น ทั่วทั้งบริเวณก็พลันเงียบ ด้านหน้าของพวกเขาคือตู่กูเฟิง หนึ่งในจอมยุททั้งห้าคนและเจี้ยนเฉินผู้แข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่กล้าที่จะหายใจเสียงดัง

“ใครก็ตามที่เพิ่งด่าทอพวกเราให้ก้าวออกมาทันที” ตู่กูเฟิงคำรามเสียงดังพร้อมกับใบหน้าที่ดุร้าย

ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่ส่งเสียง แต่ก็ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่ขยับ ทุกคนยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่คนที่ด่าทอ พวกเขารู้สึกว่าหัวใจของพวกเขาเต้นอย่างบ้าคลั่ง ในเวลาเดียวกันทุกคนก็เริ่มหาทางออกสำหรับเขาทั้งสอง

ตู่กูเฟิงมองดูทุกคนอย่างช้า ๆ เห็นได้อย่างชัดเจนว่าจะไม่ยอมปล่อยให้เจ้าพวกสารเลวที่ด่าทอพวกเขาไป

“ไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวลกับเรื่องแบบนี้ สิ่งสำคัญอันดับแรกของเราคือแผ่นกระดาษทักษะเหล่านั้น” เจี้ยนเฉินพูดกับตู่กูเฟิงก่อนที่จะวิ่งผ่านฝูงชนและมุ่งเข้าสู่ภายในถ้ำอย่างรวดเร็ว

ตู่กูเฟิงแค่นเสียงใส่ทุกคนแล้วติดตามเจี้ยนเฉินเข้าไปในทันทีโดยไม่พูดอะไรอีก

ฝั่งขวาด้านหน้าของถ้ำมีคนหลายคนยืนอยู่ซึ่งรวมถึงศิษย์พี่อันและหยุนเจิ้ง โดยรวมมีชาย 8 คนคอยดูแลสถานที่ที่คอยผลักคนหลายร้อยคน อีกสี่คนมาจากกลุ่มของฉินจี๋ ในขณะที่สองคนสุดท้ายมาจากเทียนมู่หลิง

“เจี้ยนเฉิน ในที่สุดเจ้าก็กลับมาแล้ว ! รีบเข้ามา ไม่งั้นสมบัติทั้งหมดจะถูกนำไปโดยพวกเขา ! ” ศิษย์พี่อันร้องอย่างร้อนใจ

“ศิษย์พี่อัน ใครที่บอกให้เจ้า 2 คนปกป้องสถานที่นี้?” เจี้ยนเฉินพูดอย่างสับสนต่อหยุนเจิ้งและศิษย์พี่อัน

” มันเป็นเพราะผู้หญิงคนที่ชื่อเทียนมู่หลิง ต้องขอบคุณการเกลี้ยกล่อมของนาง นางนำหยุนเจิ้งและข้ามาที่นี่เพื่อเฝ้าระวังปล่อยให้พวกเขาทั้งสามอยู่ข้างใน” สีหน้าของศิษย์พี่อันบูดเบี้ยวแสดงให้เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้อยู่ที่นั่นด้วยความสมัครใจของเขา

เจี้ยนเฉินตบไหล่ของศิษย์พี่อันด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียด “เจ้าสองคนระวังที่นี่ มั่นใจได้ ตราบใดที่ได้รับผลประโยชน์ ข้า เจี้ยนเฉินจะไม่ลืมเจ้า 2 คน”

“ไม่เป็นไร เจี้ยนเฉิน เจ้าไม่จำเป็นต้องพูดคำนั้นกับข้า รีบไป ไม่งั้นสมบัติทุกชิ้นจะถูกนำไปและเราจะขาดทุน ! ” ศิษย์พี่อันกล่าว

โดยไม่มีคำอื่นและภายใต้สายตาที่จับจ้องของทุกคน เจี้ยนเฉินและตู่กูเฟิงก็หายตัวเข้าไปในถ้ำอย่างรวดเร็ว

“แปลก เขามิได้ไล่ตามตู่กูเฟิงไปมิใช่หรือ? เขาถึงกับสังหารเซียนปฐพีของตระกูลตู่กูไปหลายคน แต่เขาเพิ่งกลับมาพร้อมกับตู่กูเฟิงราวกับว่าพวกเขาไม่มีเรื่องอะไรกันในตอนแรก”

“ใช่ มันแปลกมาก หรือเจี้ยนเฉินและตู่กูเฟิงได้ทำข้อตกลงลับบางอย่าง? “

“ข้าสงสัยว่าจะเป็นเช่นนั้น เจี้ยนเฉินได้ฆ่าคนในตระกูลตู่กูไปหลายคนแล้ว ด้วยอารมณ์ของตู่กูเฟิงไม่มีทางที่พวกเขาจะประนีประนอมได้ ต้องมีบางอย่างที่เราไม่รู้”

สำหรับคนของกลุ่มฉินจี๋ พวกเขาเริ่มกระซิบกระซาบกัน

เดินเข้าไปในถ้ำ เจี้ยนเฉินเห็นชาย 4 คนที่ถูกเขาฆ่าซึ่งมาจากตระกูลตู่กู ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็ฝืนยิ้ม ก่อนหน้านี้เขาไม่คิดว่าเรื่องนี้กับตู่กูเฟิงจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ดังนั้นเมื่อเขาต่อสู้กับกลุ่มของตู่กูเฟิง เขาไม่ได้ยั้งมือไว้ ด้วยเรื่องเร่งด่วนเช่นนี้ เจี้ยนเฉินจึงไม่ยอมผ่อนปรนกับพวกเขา ดังนั้นเขาจึงสามารถไล่ตามตู่กูเฟิงทัน ไม่เช่นนั้นมันจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะสามารถทำได้

ตอนนี้ เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดหัว ในสถานการณ์ปัจจุบันมันค่อนข้างยากที่จะอธิบายต่อตู่กูเฟิงว่าเกิดอะไรขึ้น อย่าลืมว่าเขาและตู่กูเฟิงได้จับมือกันแล้วและเป็นสหายกันในตอนนี้ ไม่ใช่ศัตรู

ตู่กูเฟิงรู้อย่างแน่นอนว่าเซียนปฐพีทั้งสี่คนที่เขานำติดตามมานั้นเสียชีวิตด้วยน้ำมือของเจี้ยนเฉิน ราวกับเขารู้ว่าเจี้ยนเฉินกำลังคิดอะไรอยู่ เขาพูดว่า “พวกเขามาจากตระกูลตู่กูและไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับข้าเลย นอกจากนี้พวกเขาเป็นเพียงสมาชิกจากสาขาภายนอก สองคนเป็นสาวกที่ได้รับการยอมรับในตระกูลตู่กูและไม่ใช่สมาชิกหลัก พวกเขาอายุน้อยกว่า 50 ปี ดังนั้นบิดาของข้าจึงจ้างพวกเขาให้เป็นผู้คุ้มกันของข้า”

เมื่อได้ยินคำพูดของตู่กูเฟิง เจี้ยนเฉินก็ถอนหายใจออกอย่างโล่งอก

ตู่กูเฟิงมีรอยยิ้มเล็ก ๆ บนใบหน้าของเขา “ดูเหมือนว่าตัวเลือกของข้าค่อนข้างฉลาด ข้าไม่ได้ติดตามคนผิด เจ้าและหมิงตงเป็นอัจฉริยะที่สวรรค์ส่งเสริมที่ยอดเยี่ยมกว่าข้า ข้าเชื่อว่าถ้าข้าติดตามพวกเจ้าทั้งสอง ข้าจะได้สัมผัสกับสิ่งที่น่าประทับใจยิ่งกว่าประสบการณ์ของข้า”

บางที ! เจี้ยนเฉินพูดอย่างคลุมเครือ

หลังจากนั้นชายสองคนก็บินเข้าไปในถ้ำเพื่อดูฉินจี๋, เทียนมู่หลิงและหญิงสาวสวมชุดเหลืองที่บินไปทั่วบริเวณราวกับพยายามหาสมบัติ ร่างชิเซียงกรานนอนอยู่ในพื้นที่ที่ห่างไกลโดยไม่มีใครสนใจ ในขณะที่ร่างของเจียเต๋อหวูคังถูกนำตัวออกไป

เมื่อพวกเขาเห็นเจี้ยนเฉินและตู่กูเฟิงเดินกลับเข้าไปในถ้ำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างคนทั้งสองเช่นนั้น ฉินจี๋, เทียนมู่หลิงและหญิงสาวสวมชุดสีเหลืองก็ตกตะลึงราวกับว่าพวกเขาเห็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เกิดขึ้น พวกเขาตกใจมากจนอดไม่ได้ที่จะหยุดนิ่ง

“เจี้ยนเฉิน พวกเจ้าทั้งสอง …” ฉินจี๋เต็มไปด้วยความสับสนขณะที่เขาจ้องไปที่เจี้ยนเฉินและตู่กูเฟิง พวกเขาสองคนมองไม่เหมือนเคยต่อสู้กันมา