ตอนที่ 323 - โครงกระดูกของเซียนผู้คุมกฎ

ตอนที่ 323 – โครงกระดูกของเซียนผู้คุมกฎ

เจี้ยนเฉินรู้สึกถึงอารมณ์ของเขาที่ตื่นเต้นในขณะที่เขาอ่านทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ขโมยชะตาสวรรค์ เจี้ยนเฉินรู้มานานแล้วเกี่ยวกับความหายากของทักษะต่อสู้ ตั้งแต่เขาออกจากตระกูลเจียงหยาง แม้แต่ทักษะการต่อสู้ระดับมนุษย์ที่ต่ำต้อยก็มีค่านับพันเหรียญและทหารรับจ้างที่อ่อนด้อยก็ไม่สามารถมีมันได้ ตอนนี้เขามีทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ ดังนั้นใจของเขาจึงเต้นรัวอย่างมีความสุขซึ่งไม่สามารถอธิบายได้ เจี้ยนเฉินรู้อย่างชัดเจนว่าทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์มีค่าอย่างไรและไม่ใช่คำพูดที่เกินจริงในทุกระดับ เมื่อใดก็ตามที่ทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ปรากฏขึ้นภายในทวีป สงครามเลือดจะตามมาทันทีและในที่สุดจะนำไปสู่ความขัดแย้งที่ยิ่งใหญ่

ในทวีปเทียนหยวนนั้นมีทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ไม่มากนัก ทุกครั้งที่ปรากฏตัวขึ้นเซียนปฐพีและเซียนสวรรค์นับไม่ถ้วนจะต่อสู้กันเพื่อมัน เซียนสวรรค์บางคนต้องล้มตายเพราะเหตุนี้

เนื่องจากความหายากของทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์อันมีค่า วิธีการบ่มเพาะระดับสวรรค์ที่มีราคาใกล้เคียงกันจึงเป็นที่ต้องการอย่างมาก

ดูเหมือนว่า” ทักษะขโมยชะตาสวรรค์” นี้สามารถให้พลังงานมากพอที่จะกบฏต่อสวรรค์ เจี้ยนเฉินต้องการอย่างยิ่งที่จะพลิกอ่านหน้าต่าง ๆ แต่เขาเป็นคนที่มีเหตุผลและบังคับอารมณ์ของเขาได้และเขาจึงเก็บทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ไว้ในแหวนมิติของเขา

ทันทีที่ทักษะการต่อสู้ถูกเก็บไว้ในแหวนมิติของเขา อารมณ์ของเจี้ยนเฉินก็สงบลงอย่างรวดเร็ว เมื่อมองไปรอบ ๆ มีคนกำลังค้นถ้ำ เขาจึงเข้าร่วมกับพวกเขา

ถ้ำใหญ่และกว้างขวางมาก การแขวนมุกราตรีขนาดเท่าศีรษะมนุษย์ไว้บนเพดานของถ้ำซึ่งมันได้ส่องสว่างไปทั่วทั้งถ้ำด้วยแสงอันแวววาว

ที่ด้านหน้าของถ้ำเป็นแท่นสูงเดียวที่บรรจุกล่องไม้พร้อมกับทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ ตรงกลางเป็นโต๊ะทำจากหินก้อนเดียวที่มีกองฝุ่นเล็ก ๆ รวมตัวกันอยู่ โต๊ะหินดูราวกับว่าทำจากวัสดุเดียวกันกับประตูหินที่ปกป้องถ้ำอยู่ด้านหน้า บนโต๊ะมีกระดานหมากรุกเพียงอย่างเดียวซึ่งแสดงว่าเจ้าของถ้ำคนก่อนชอบเล่นหมากรุก

ถัดจากกำแพงเป็นเพียงชั้นวางหนังสือทำด้วยไม้ซึ่งมีหนังสืออยู่หลายเล่ม หนังสือเหล่านี้เห็นได้ชัดว่าถูกทำความสะอาดโดยคนของฉินจี๋ เนื่องจากมีกองฝุ่นบนพื้นด้านหน้าของชั้นวางหนังสือ

เจี้ยนเฉินเดินไปที่ชั้นวางหนังสือและหยิบหนังสือเล่มหนึ่งพร้อมกับมีสีหน้าตกใจทันที หนังสือทั้งหมดเหล่านี้เป็นทักษะการต่อสู้ระดับมนุษย์

เจี้ยนเฉินควานหาหนังสือที่เหลืออยู่อย่างรวดเร็ว แล้วก็พบว่าหนังสือ 2 เล่มเป็นทักษะการต่อสู้ระดับมนุษย์ขั้นสูงและที่เหลือเป็นทักษะการต่อสู้ระดับปฐพี โดยมี 4 เล่มเป็นทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีขั้นต้นและอีกสองเล่มเป็นทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีขั้นกลาง การค้นพบนี้ทำให้เจี้ยนเฉินอยู่ในอารมณ์ที่น่าพึงพอใจ เนื่องจากนี่เป็นการค้นพบครั้งใหญ่ ตั้งแต่ฉินจี๋เติบโตขึ้นมาในตระกูลที่ร่ำรวยและมียุทธภัณฑ์ เขาและคนของเขาล้วนแต่มีดวงตาที่งอกเงยอยู่ศีรษะของพวกเขา ทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีเหล่านี้อยู่ภายใต้การพบเจอของพวกเขา ดังนั้นแม้ว่าพวกเขาจะอ่านหนังสือเหล่านี้พวกเขาก็ไม่ได้เอามันไป – ซึ่งสะดวกสำหรับเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินไม่ได้เป็นคนที่หยิ่งยโสเหมือนอย่างเคยและเริ่มเก็บทักษะการต่อสู้ทั้งหมดไว้ในแหวนมิติของเขา เพื่อประโยชน์ในการพัฒนากลุ่มทหารรับจ้างอัคนี ทักษะการต่อสู้เหล่านี้มีความสำคัญ

แม้ถ้ำจะกว้างขวาง แต่สิ่งที่อยู่ภายในนั้นค่อนข้างหายาก นอกเหนือจากสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ไม่มีอะไรที่จะพบเห็น ฉินจี๋, เทียนมู่หลิง, ตู่กูเฟิง และหญิงสาวที่สวมเสื้อคลุมสีเหลืองได้กวาดล้างถ้ำทั้งหมดและแม้กระทั่งมีคำพูดที่เป็นทางเลือกที่อยู่บนกำแพงถ้ำ

ทันใดนั้น ก็ได้ยินเสียงจากด้านนอกถ้ำ ในขณะที่ชายวัยกลางคนสองคนที่มีเลือดไหลออกมาจากปากของพวกเขาพุ่งเข้ามาในถ้ำก่อนที่จะล้มลงบนพื้นอย่างแรง

ชายสองคนนี้เป็นผู้ชายที่ฉินจี๋และเทียนมู่หลิงนำมา

เมื่อเห็นคนของตัวเองถูกโยนลอยผ่านอากาศมา ฉินจี๋และเทียนหลิงหลิงก็สีหน้ามืดคล้ำลงทันทีด้วยจิตสังหารซึ่งรู้สึกได้ว่ามันพุ่งตรงไปยังทางเข้าถ้ำ

มือกระบี่สีฟ้าสวมเสื้อคลุมสีดำเดินเข้ามาอย่างช้า ๆ ขณะที่เขาถกเถียงกันอย่างโกรธเคืองว่า” ข้าเข้ามิได้หรือ ? ถ้ำแห่งนี้ไม่ได้เป็นของเจ้า ด้วยเหตุผลอะไรเล่าที่ปิดกั้นข้าไม่ให้เข้าไป ? ” เมื่อหมิงตงเข้ามาในถ้ำ หลายคนตามมาข้างหลังเขา เข้ามารวมถึงศิษย์พี่อันข้างหลังเขาเป็นฝูงชนกลุ่มใหญ่ที่เริ่มจับจองสถานที่แห่งนี้

เจ้าเป็นใคร ! ” ฉินจี๋ร้องถามไปที่หมิงตงด้วยท่าทางดุร้ายไม่เป็นมิตร

หมิงตงไม่ได้ดูแม้แต่ฉินจี๋ ในขณะที่เขาค้นหาห้าคนในถ้ำก่อนที่จะค้นพบตู่กูเฟิงและเจี้ยนเฉินในที่สุด ด้วยการโบกมือที่เป็นมิตร เขาพูดออกมา” เฮ้ เจี้ยนเฉิน ตู่กูเฟิง อย่าลืมว่าพวกเจ้าทั้งสองคนอยู่ที่นี่ มาตลอด ! ดูเหมือนว่าข้าได้พบสถานที่ที่เหมาะสมแล้ว ! ” เขาพูดในขณะที่เขาเดินขึ้นไปเจี้ยนเฉินและกอดเข้ากับไหล่ของเจี้ยนเฉินเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพ

เมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินและหมิงตงสนิทกันอย่างไร ใบหน้าของเทียนมู่หลิงและฉินจี๋ก็ค่อย ๆ ผ่อนคลายลง อย่างไรก็ตามเรื่องนี้พวกเขายังคงเต็มไปด้วยความไม่พอใจที่หมิงตง นั่นเป็นเพราะทุกคนได้รับอนุญาตให้เข้าไปในถ้ำด้วยความวุ่นวายที่หมิงตงก่อขึ้น

เจี้ยนเฉินฝืนยิ้มบนใบหน้าขณะที่มองคนที่อยู่เบื้องหลังหมิงตง เมื่อเขากระซิบว่า” ทำไมเจ้าพาคนมาที่นี่มากมาย ? “

เมื่อได้ยินอย่างนี้หมิงตงก็พลันมีสีหน้าเขินอายบนใบหน้าเขา ในขณะที่เขาหัวเราะอย่างงุ่มง่าม “เจี้ยนเฉิน ยามที่อยู่ด้านนอกทางเข้าถ้ำเป็นคนของกลุ่มนี้หรือ ? ถ้าข้ารู้มาก่อนหน้านี้ ข้าก็คงจะไม่ลำบากนัก” ขณะที่เขาพูด หมิงตงก็เดินไปที่โต๊ะหินและวางขาพาดไว้ ในวินาทีต่อมามีบางอย่างแปลก ๆ เกิดขึ้น ในขณะที่โต๊ะหินที่หมิงตงเหยียบเลื่อนลงอย่างช้า ๆ ลงสู่พื้น

หมิงตงกระโจนออกจากโต๊ะทันที และมีสีหน้าประหลาดใจเมื่อโต๊ะหินจมลึกลงไปในพื้นก่อนที่จะพูดว่า”อะไร..เกิดอะไรขึ้น ? ข้าไม่ได้เปิดการใช้งานค่ายกลบางประเภทใช่หรือไม่ ? “

แม้ในขณะที่หมิงตงพูด กลุ่มคนในถ้ำก็เริ่มตื่นตัวเมื่อพวกเขาเริ่มกังวลว่ากลไกที่ถูกกระตุ้นจะฆ่าพวกเขาหรือไม่