ตอนที่ 387: พลังบรรพกาล

ตอนที่ 387: พลังบรรพกาล

**เปลี่ยนพลังโกลาหล เป็นพลังบรรพกาลค่ะ**

ตอนนี้จิตวิญญาณกระบี่สีฟ้าและสีม่วงอยู่ในร่างมนุษย์และสามารถพูดได้ เจี้ยนเฉินจึงสามารถสื่อสารกับพวกเขาได้อย่างง่ายดาย มันไม่ยากเหมือนเมื่อก่อนที่พวกเขาต้องการใช้กระแสจิต เจี้ยนเฉินถามคำถามมากมายที่เขาไม่เข้าใจและเริ่มแก้ปัญหาที่เขามี อย่างน้อยที่สุด สิ่งที่สำคัญที่สุดที่เขาเรียนรู้ก็คือจิตวิญญาณของกระบี่ยอมรับว่าเป็นตัวการนำเขามาสู่โลกนี้

“อ๊ะ ฉิงโซว จือหยิง มีโอกาสที่ข้าจะสามารถบ่มเพาะกับพลังเซียนอีกหรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินถามอย่างรวดเร็ว การสูญเสียพลังเซียนทำให้เขาไม่สามารถใช้ทักษะมายาพริบตาหรือเพลงกระบี่ที่รวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อที่ทำให้เขามีชื่อเสียงอันโด่งดังได้ ดังนั้นสิ่งนี้ทำให้เขาต้องฝืนใจอย่างมาก

จิตวิญญาณของกระบี่มองหน้ากันก่อนที่จะหันไปมองเจี้ยนเฉินอย่างลังเล ในช่วงเวลาสั้น ๆ ที่เงียบสงบ ในที่สุดจือหยิงก็กล่าวว่า “นายท่าน หากใช้วิธีพิเศษท่านจะสามารถบ่มเพาะกับพลังเซียนได้ต่อไป อย่างไรก็ตามพลังเซียนของโลกนี้อ่อนแอเกินไป”

อ่อนแอเกินไปรึ ? เจี้ยนเฉินถามด้วยความไม่เชื่อ

จือหยิงพยักหน้า “ใช่แล้ว นายท่าน พลังเซียนของโลกนี้อ่อนแอเกินไป ดังนั้นข้าจึงขอแนะนำให้ท่านอย่าเพิ่งเริ่มต้นการบ่มเพาะอีกครั้ง” เขาหยุดพูดสักครู่ เขารีบพูดต่อไปก่อนที่เจี้ยนเฉินจะพูดอะไรออกมา “นายท่าน ฉิงโซวกับข้าทั้งคู่ เราสามารถช่วยท่านบ่มเพาะพลังบรรพกาลได้”

” บ่มเพาะพลังบรรพกาลหรือ? พลังบรรพกาลนี้แข็งแกร่งกว่าหรือ ? ” เจี้ยนเฉินถามด้วยความสงสัย

จือหยิงพยักหน้า “ใช่แล้ว นายท่าน พลังบรรพกาลเป็นพลังที่แข็งแกร่งที่สุด”

“ข้าจะบ่มเพาะพลังบรรพกาลได้อย่างไร ? ” เจี้ยนเฉินถามด้วยความกระตือรือร้น เขาไม่อยากปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอยไป

“นายท่าน ข้ากับฉิงโซวก็เกิดมาจากบรรพกาล ร่างหยินและหยางของเรานั้นวิวัฒนาการมาจากพลังบรรพกาล และตราบใดที่ฉิงโซวกับข้าประสานเข้าด้วยกัน เราจะสามารถดึงพลังบรรพกาลออกจากพลังงานใด ๆ ในโลกก็ได้” จือหยิงพูดด้วยความพึงพอใจราวกับว่าการบ่มเพาะพลังบรรพกาลเป็นความสามารถที่ยอดเยี่ยมมาก.

ฉิงโซวที่สวมเสื้อฟ้าพูดว่า “นายท่าน การหลอมพลังบรรพกาลจำเป็นต้องมีปราณเป็นจำนวนมาก มันต้องใช้เวลา 10 ปีในการหลอมจำนวนพลังบรรพกาลที่น้อยที่สุดจากปราณโลกที่นี่ นายท่าน ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎในมือของท่านมีพลังงานจำนวนมาก จือหยิงและฉิงโซวสามารถใช้พลังงานนั้นเพื่อหลอมให้เป็นพลังบรรพกาลได้”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เจี้ยนเฉินก็ยินดีมาก ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฏนั้นไร้ประโยชน์สำหรับเขาเพราะเขาไม่สามารถใช้พลังของมันได้ ทำให้พวกเขากลายเป็นขยะ 2 ชิ้น เขาครอบครองสมบัติผนึกภูผาอยู่ เขายังต้องกังวลเกี่ยวกับตระกูลชิ พวกเขากำลังใช้วิธีการพิเศษในการตามหาเขาซึ่งเป็นเรื่องน่าอัปยศเพราะเจี้ยนเฉินไม่รู้ว่าจะรับมือกับพวกเขาอย่างไร ตอนนี้จิตวิญญาณกระบี่สามารถบรรเทาอาการปวดศีรษะครั้งใหญ่ได้ด้วยการหลอมพลังงานภายในอาวุธให้เป็นพลังบรรพกาล นี่จะเป็นการพัฒนาความแข็งแกร่งของเขา ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาเห็นด้วยอย่างแน่นอน

“ไม่มีปัญหา ข้าจะมอบกระบี่ตันหยวนและสมบัติผนึกภูผาให้กับเจ้า พวกเจ้าจะหลอมให้มันเป็นพลังบรรพกาลได้เมื่อไหร่ ? ” เจี้ยนเฉินถามอย่างกระวนกระวายเล็กน้อย.

จือหยิงและฉิงโซวยิ้มเมื่อเห็นใบหน้าที่ร้อนใจของเจี้ยนเฉิน “นายท่าน เราสามารถหลอมพลังบรรพกาลได้ทุกเมื่อที่ท่านต้องการ อย่างไรก็ตามเนื่องจากปราณโลกในโลกนี้ค่อนข้างอ่อนแอ การหลอมพลังบรรพกาลจึงต้องใช้ปราณจำนวนมาก สิ่งนี้จะทำให้การบ่มเพาะของนายท่านในอนาคตยากยิ่งขึ้น”

“ไม่ต้องกังวล ถ้ามันต้องเลวร้ายถึงขั้นนั้น ข้าจะหายุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎเพิ่ม” เจี้ยนเฉินโบกมืออย่างไม่กังวล

“ถ้านายท่านต้องการเช่นนั้นก็กรุณาส่งมอบยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎให้เราด้วย จือหยิงและฉิงโซวจะหลอมพลังบรรพกาลให้ท่าน” ฉิงโซวพูด

เจี้ยนเฉินถอนตัวออกมาจากจิตใต้สำนึก เขาคว้ากระบี่ตันหยวนและสมบัติผนึกภูผาก่อนที่จะคิดกับตัวเองว่า “จือหยิง ฉิงโซว ขั้นตอนต่อไปคืออะไร? “

ทันทีที่เขานึก เขาก็รู้สึกว่าสมองของเขาสั่นไหวครู่หนึ่งก่อนที่จือหยิงและฉิงโซวจะหายตัวไปจากความคิดของเขา ในช่วงเวลาต่อมา พวกเขาออกจากจิตใต้สำนึกของเขาและปรากฏขึ้นเหนือหัวของเขา ตอนนี้ทั้งสองดูเหมือนแสงและละอองหมอกอ่อน ๆ ในร่างมนุษย์ โดยที่ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของพวกเขาได้

เจี้ยนเฉินยกมือ คลื่นพลังงานลึกลับเริ่มไหลขึ้นมาจากสมบัติผนึกภูผา มันลอยไปทางจือหยิง มันบินขึ้นจากมือของเจี้ยนเฉินและส่องสว่างเหนือหัวของเขาไปยังที่ที่จือหยิงและฉิงโซวลอยอยู่

จือหยิงและฉิงโซวปิดตาและยกแขนขึ้น แสงสีฟ้าและแสงสีม่วงสามารถมองเห็นได้จากมือของพวกเขาก่อนที่จะห่อหุ้มสมบัติผนึกภูผา ลำแสงหมุนมันจนอยู่ในรูปแบบเดียวกับสัญลักษณ์หยินหยาง

ครึ่งชั่วยามต่อมา สมบัติผนึกภูผาก็ถูกหลอมและถูกแปลงให้กลายเป็นแก่นแท้ที่บริสุทธิ์แต่ทรงพลังซึ่งกระเพื่อมอยู่ในมือของจือหยิงและฉิงโซว

อย่างไรก็ตาม จือหยิงไม่ได้หยุดกระบวนการนั้นและเริ่มใช้พลังงานดั้งเดิมของเขาโจมตีมัน สิ่งนี้ดำเนินต่อไปอีกครึ่งชั่วยาม ทำให้พลังงานเปลี่ยนเป็นสีเทาเหมือนก้อนควัน มันเป็นสีจาง ๆ และยังมีอากาศที่ไม่สามารถอธิบายได้

จือหยิงและฉิงโซวยกมือทั้งสองขึ้น ทำให้ควันสีเทาเข้ามาในร่างของเจี้ยนเฉินก่อนที่จะไปหยุดอยู่ในจุดตันเถียนของเขา

“นายท่าน เร็วเข้า ใช้บัญญัติกระบี่นภาและแปลงพลังบรรพกาลให้เป็นพลังของท่านเอง” จือหยิงและฉิงโซวทั้งคู่พูดพร้อมกัน

เจี้ยนเฉินไม่รอช้า เขารีบทำตามที่พวกเขาบอก