ตอนที่ 466 - ซากของเซียนผู้คุมกฎ

ตอนที่ 466 – ซากของเซียนผู้คุมกฎ

“มันเป็นความจริง ข้ายังไม่แน่ใจว่าบุคคลที่พวกเขาต้องการให้เราฆ่าคือใคร” ผู้อาวุโสเฟิงที่เพิ่งมาใหม่พูด

” ใครจะไปสนใจเกี่ยวกับตัวตนของเขา เมื่อเรานำของออกจากถ้ำ เราจะมุ่งหน้าไปยังอาณาจักรเกอซุน ข้าแน่ใจว่าเราจะสามารถค้นหาเซียนสวรรค์ได้อย่างรวดเร็ว”

หลังจากพูดเช่นนั้นแล้ว เซียนสวรรค์ทั้งห้าก็เริ่มลงมาสู่หุบเขา ในไม่ช้าพวกเขาก็ลอยอยู่เหนือลำน้ำเย็น 50 เมตรและเริ่มตรวจสอบสถานที่

“ดูที่นั่น มันมีถ้ำอยู่” ผู้อาวุโสชี้ไปในทิศทางนั้นด้วยความประหลาดใจ เมื่อหันไปดูทิศทางที่ชี้ พวกเขาพบว่ามีถ้ำสูงประมาณ 3 เมตรที่มีทางเข้าที่มืดสนิท

“มันจะอยู่ตรงนั้นจริงหรือ ? ไปดูกันดีกว่า”

ชายทั้งห้าก็เริ่มบินพร้อมกันไปที่ปากทางเข้าในพริบตา สภาพแวดล้อมของพวกเขาได้เปล่งพลังงานอันดุเดือดที่ลากพวกเขาผ่านอากาศ

“เจ้ารู้สึกหรือไม่ พื้นที่ที่นี่มีร่องรอยจาง ๆ ของธาตุไฟ” ผู้อาวุโสอันกล่าวหน้านิ่วคิ้วขมวด

เมื่อเห็นคนอื่นเห็นด้วยกับเขา ทั่วร่างผู้อาวุโสก็แผ่รังสีธาตุไฟเช่นกัน “ถูกต้อง ธาตุไฟลอยอยู่รอบ ๆ บริเวณนี้ ในขณะที่มันค่อนข้างเจือจางหายไป ข้าก็ยังสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจน ข้าสงสัยว่ามีคนมาที่นี่เมื่อไม่นานมานี้”

“รอยขีดข่วนรอบทางเข้าถ้ำนั้นยังใหม่ ๆ เช่นกัน มีคนตัดหน้าเรามาที่นี่ก่อนแล้ว”

“มีคนไม่มากนักที่รู้เรื่องถ้ำนี้ ถ้าเราเชื่อสิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญของอาณาจักรฉินกานพูดแล้วมันมีข่ายอาคมพรางตาที่ทรงพลังซ่อนอยู่ในถ้ำ หากเราไม่ทราบตำแหน่งที่แน่นอน เราจะไม่สามารถค้นพบความลับของพื้นที่นี้ น่าเสียดายที่เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาถ้ำของเซียนผู้คุมกฏถูกเปิดเผยต่อบุคคลจากอาณาจักรเกอซุน ดูเหมือนว่าคนที่จู่โจมเราที่นี่ต้องก็เป็นบุคคลเดียวกันอย่างไม่ต้องสงสัย”

“เมื่อเจ้าพูดเช่นนั้น ข้าเห็นด้วยกับเจ้า ตอนนี้บุคคลนั้นอยู่ที่นี่ เราไม่จำเป็นต้องเสียพลังงานใด ๆ ในการเดินทางไปยังอาณาจักรเกอซุน เราสามารถฆ่าเขาได้ที่นี่และทำตามเงื่อนไขที่ผู้เชี่ยวชาญของอาณาจักรฉินกานกำหนดไว้ให้เรา”

“เยี่ยม ! “

แทนที่จะเข้าไปในถ้ำ ทั้งห้ายังคงลอยอยู่ที่นั่นและเริ่มคุยกัน

“เนื่องจากชายคนนั้นอยู่ข้างใน เราจึงต้องรออยู่ข้างนอก ด้วยวิธีนี้เราจะไม่สูญเสียพลังงานที่เกี่ยวข้องกับข่ายอาคมพรางตาภายใน หากเขาแพ้ ข่ายอาคมก็จะส่งเขาออกไปข้างนอก หากเขาจัดการกับค่ายกลได้ เขาก็จะยังคงกลับมาที่นี่อีกครั้งในที่สุดทำให้เรามีโอกาสฆ่าเขา เราสามารถนำซากของเซียนผู้คุมกฏมาจากเขา มันจะช่วยเราประหยัดแรงไปได้มาก”

……

ภายในส่วนลึกของเทือกเขาที่ซึ่งก็คือถ้ำของเซียนผู้คุมกฏ มันค่อนข้างมืดสลัวและอากาศก็ชื้นมีไข่มุกราตรีจำนวนมากที่ทำหน้าที่เป็นแหล่งกำเนิดแสงจาง ๆ ในพื้นที่มืด

ไม่มีต้นไม้หรือหญ้าในถ้ำและนอกเหนือจากข่ายอาคมพรางตาและบ้านไม้ ไม่มีอะไรอย่างอื่นอีกเลย จากนี้อาจสรุปได้ว่าเจ้าของถ้ำไม่ได้ใส่ใจสิ่งแวดล้อมและกลับกันเขาสนใจแต่การบ่มเพาะของเขาเท่านั้น

เจี้ยนเฉินเดินไปที่บ้านไม้และเริ่มมองดูมัน บ้านทั้งหลังเป็นสีเข้มและรู้สึกแข็งแกร่งเหมือนเหล็ก ยิ่งกว่านั้นเขาสามารถรู้สึกได้ว่ามีพลังงานจำนวนมากไหลเวียนอยู่ภายในบ้าน พลังงานนี้ชัดเจนว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในนั้นเป็นเวลาเกือบชั่วนิรันดร์ อย่างน้อยที่สุดบ้านหลังนี้ก็คงอยู่เป็นเวลานับพันปีผ่านการกัดกร่อนของเวลา แต่ก็ยังคงอยู่ในสภาพที่ดี

เจี้ยนเฉินมองดูบ้านไม้ด้วยสายตาที่สับสนก่อนค่อย ๆ จริงจังขึ้น อย่าลืมว่าที่นี่คือที่ที่ผู้เชี่ยวชาญอย่างเซียนผู้คุมกฎอาศัยอยู่ แม้ว่าเจี้ยนเฉินเป็นเซียนสวรรค์ที่แข็งแกร่ง แต่เซียนผู้คุมกฎก็ยังคงกดดันได้อย่างไม่น่าเชื่อต่อตัวเขา

เซียนสวรรค์เข้าใจพลังงานของโลกนั่นคือเหตุผลว่าทำไมพวกเขาจึงแตกต่างจากเซียนปฐพี เซียนผู้คุมกฎเข้าใจความลี้ลับของโลกและสามารถยืมความช่วยเหลือจากพลังงานของโลกเพื่อสร้างภาพลวงตาที่ยากที่จะแยกแยะ จุดแข็งของพวกเขาเป็นเช่นนั้น พวกเขายิ่งใหญ่กว่าเซียนสวรรค์หลายเท่า

ความแตกต่างระหว่างเซียนสวรรค์และเซียนผู้คุมกฏมากกว่าเซียนปฐพีและเซียนสวรรค์ ทั้งสองกลุ่มแยกกันและไม่สามารถพูดคุยร่วมกันได้