ตอนที่ 542 - วิกฤติของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี

ตอนที่ 542 – วิกฤติของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี

ด้วยคำพูดของนักรบแขนเดียว ทำให้สี่คนที่ยืนอยู่หน้าประตูครอบครัวไคอย่างฉิงเฟิงถึงกับร้องลั่น “นักรบแขนเดียว เจ้าช่างบังอาจนัก ความแข็งแกร่งของหัวหน้าของเรานั้นมากมายเพียงใด มันไม่อาจอธิบายได้ด้วยคำพูดของเจ้า

ฮ่าฮ่า จริงหรือ ? ข้ารู้สึกว่าความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินนี้มันเป็นเพียงคำร่ำลือเท่านั้น ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งจริงหรือไม่ ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน สิ่งที่ข้าแน่ใจคือเขายังไม่ได้เป็นเซียนปฐพี ถ้าเขาไม่ได้เป็นหนึ่งในนั้น ก่อนที่เขาไปงานชุมนุมทหารรับจ้างแล้ว แน่นอนว่าเขาจะต้องตาย ตายก่อนที่จะเข้าร่วมเป็นเวลานาน นับตั้งแต่การสิ้นสุดงานชุมนุมนี้ หากหัวหน้าของเจ้า เจี้ยนเฉินยังมีชีวิตอยู่ แล้วทำไมเขายังไม่ได้กลับมา ? คนผู้นั้นยิ้มเยาะ

เห็นว่าไม่มีใครสามารถตอบได้ นักรบแขนเดียวยังคงกล่าวต่อ ข้าเดิมพันว่า พวกเจ้าทั้งหมดล้วนตระหนักถึงคำตอบ เจ้าอาจยังไม่เต็มใจที่จะยอมรับมัน แล้วทำไมข้าจะพูดไม่ได้ว่าหัวหน้าของเจ้านั้นได้ตายตกในเมืองทหารรับจ้าง เขาจะไม่มีทางกลับมาที่นี่อย่างมีชีวิต

ถ้อยคำดังกล่าวของนักรบแขนเดียวทำให้กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีทั้งหมดมีใบหน้าซีดเผือดไป แต่พวกเขาก็เก็บงำอารมณ์ของพวกเขาอย่างรวดเร็ว

ที่นี้ คนอาจเพียงสั่นศีรษะของเขาในความผิดหวัง แผนเดิมคือการขยายอิทธิพลต่อพวกเขาทั้งหมดไป แต่ท้ายที่สุด มันไม่ง่ายเช่นนั้น

เขาย่อมจะรู้ว่าสมาชิกนับร้อยของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี ทั้งหมดก่อนหน้านี้เป็นกลุ่มทหารรับจ้างภายใต้คำสั่งของเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษของฉิงเฟิง โม่เทียน เต้าคัง ชาร์คัส เซธ ไคเอ้อ และเวส ในจิตใจของพวกเขาเหล่านี้ ทั้งเจ็ดคนเป็นผู้นำที่พวกเขาสามารถที่จะจะตายแทนได้ ผู้ชายที่พวกเขาจะทำตามด้วยความเชื่อมั่นอย่างไม่ท้อถอย

นักรบแขนเดียว อย่ามาเสียเวลากับแผนการของเจ้า เราจะขอตามหัวหน้าของเราไปสู่ความตาย กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีไม่คิดที่จะลดตัวลงไปร่วมกับกลุ่มทหารรับจ้างเช่นเจ้า ถ้าเจ้ายังคงต้องการยืนกรานความคิดของเจ้านี้ แล้วเราจะเสียเวลาในการต่อสู้โดยเปล่าประโยชน์ ไคเอ้อพูด แม้ว่าพวกเขาจะไม่แข็งแกร่งเหมือนในอดีตและด้อยกว่ากลุ่มทหารรับจ้างที่มาท้าทาย แต่ผลลัพธ์ระหว่างทั้งสองจะเป็นหายนะของทั้งคู่

ใบหน้าของนักรบแขนเดียวมืดลง ริมฝีปากของเขาเม้มเข้าหากัน เราได้ให้โอกาสแล้ว แต่น่าเสียดายที่พวกเจ้าไม่ยอมรับมัน ถ้าเป็นเช่นนั้น ก็อย่าได้หาว่าพวกเราโหดร้าย พี่น้องบุก ด้วยคำสั่งของเขา ทุกคนที่อยู่ด้านหลังเขาเริ่มควักอาวุธเซียนของพวกเขาขึ้นมา

พี่น้อง สู้ ไคเอ้อและคนอื่น ๆ ร้องขึ้นจากทางด้านหลัง ทันทีที่พวกเขาพูด คนนับสิบจากภายในกลุ่มทหารรับจ้างดีเฟนท์เอาขวดจากเข็มขัดมิติและทุบลงบนพื้นดิน ทันใดนั้น ลานก็เต็มไปด้วยหมอกควันสีเขียวอ่อน มีควันหลังจากที่ขวดแตก หมอกควันที่บดบังสายตาของทุกคน

การดำเนินการเหล่านี้สร้างความสับสนให้กับกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีโดยรอบ พวกเขาทั้งหมดมองไปรอบ ๆ โดยไม่ต้องมีความเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น

สังเกตเห็นที่ด้านหลัง ฉิงเฟิงหันไปรอบ ๆ เพียงเพื่อจะพบหมอกควันสีเขียวอ่อนของควันที่ค่อย ๆ สลายลงในที่โล่งรอบตัวพวกเขา ตะลึงครู่หนึ่ง เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ฉิงเฟิงก็เพ่งมองและร้องขึ้น พิษ ทุกคนกลั้นลมหายใจของตัวเองเสีย

ฮ่า ฮ่า ฮ่า นั่นมันสายเกินไปแล้ว นักรบแขนเดียวหัวเราะในลักษณะมั่นใจ เมื่อออกจากนอกลาน

เจ้า… โม่เทียนจ้องมองอย่างดุดัน ดวงตาเปล่งแสงด้วยเจตจำนงที่ต้องการฆ่าอย่างรุนแรงและขบฟันของเขา กลุ่มทหารรับจ้างดีเฟนท์ ข้าไม่คิดเลยว่า พวกเจ้าจะใช้วิธีขี้ขลาดเช่นนี้ ข้าได้ประเมินพวกเจ้าผิดไปแล้ว

ฮ่าฮ่าฮ่า วิธีขี้ขลาดงั้นหรือ ให้ข้าบอกเจ้า มันเป็นวิธีการนำชัยชนะ แล้วมันเป็นวิธีดี ถ้าเจ้าต้องการเอาตัวรอดในทวีปเทียนหยวน มิฉะนั้นเจ้าจะไม่สามารถอยู่รอดนานขึ้น คนจากกลุ่มทหารรับจ้างดีเฟนท์หัวเราะ

ใช้ยาแก้พิษตอนนี้ ฆ่าผู้ทรยศในกลุ่มของเรา ไคเอ้อออกคำสั่งกับกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี

ทำตามคำสั่ง สมาชิกของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีได้นำยาแก้พิษจากเข็มขัดมิติ พวกเขาหันหน้ากลับไปเผชิญหน้ากับผู้ทรยศที่พยายามวางยาพิษพวกเขา จ้องมองอย่างโกรธแค้นและด้วยความต้องการฆ่า

หลังจากก้าวไปหลายก้าว ใบหน้าของทหารรับจ้างแต่ละคนได้แสดงให้เห็นความเจ็บปวดบนใบหน้า พวกเขาทั้งหมดเริ่มไอ ไอเป็นเลือดออกจากปาก เป็นพิษซึ่งมีผลต่อระบบภายใน

ไคเอ้อ โม่เทียน ฉิงเฟิง และชาร์คัส สะดุ้งต่อภาพที่เห็นนี้ บัดซบ ! มันคือยาพิษอันใดถึงรุนแรงเช่นนี้ หนึ่งของพวกเขาไม่สามารถช่วยอะไรได้ ได้แต่ร้องออกมา