ตอนที่ 544 - การลงโทษ

ตอนที่ 544 – การลงโทษ

ทันทีที่กล่าวออก ตู่กูเฟิงนำดาบเปลวเพลิงสีแดงฉานออกมา หลังจากการกระทำที่รุนแรงในมือของเขา เปลวเพลิงจำนวนมหาศาลราวกับเพลิงนรกลุกโชนขึ้น รัศมีของระเบิดแสงจากดาบ มันกลายเป็นเรืองแสง เงาโดยรอบบดบังทุกอย่างสมบูรณ์

เป็นไปไม่ได้ นั่นคือพลังธาตุไฟ

“มันเป็นพลังธาตุไฟ เขาเป็นเซียนปฐพี”

ทุกคนหนี เขาเป็นเซียนปฐพี”

เวลานี้ใบหน้าที่เคยแข็งแกร่งและชาญฉลาดของกลุ่มทหารรับจ้างเหล่านั้นกลายเป็นซีดเผือดไปอย่างรวดเร็ว ความกล้าหาญก่อนหน้านี้ได้แปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ไม่มีความกล้าหาญใด ๆ เพิ่มเติมในการต่อสู้ พวกเขาเริ่มหวาดกลัว

ประกายแสงในดวงตา ตู่กูเฟิงตวัดดาบยักษ์อย่างดุดัน ประกายไฟบนดาบเต็มทั่วท้องฟ้า นำมาซึ่งระเบิดเพลิง แต่เวลานี้ เขานำพวกเขาลงบนถนนด้วยความเร็ว

ปัง

ถนนถูกทำลายล้างด้วยระเบิดเป็นควันและขยี้หินอ่อนราวกับว่ามันเป็นเต้าหู้ รอยแยกยาวประมาณ 3 เมตร ความลึกปรากฏในถนนเป็นการหลั่งไหลของพลังเซียน บังคับให้ถนนทั้งสายสั่นสะเทือนราวกับประสบแผ่นดินไหว

อาจรู้สึกเป็นระเบิดที่ดังมาจากการเหวี่ยงดาบของตู่กูเฟิง สมาชิกของกลุ่มทหารรับจ้างดีเฟนท์ต่างตกอยู่ในความตื่นตะลึง เกือบทุกคนที่ตระหนักได้ว่าเขาเป็นเซียนปฐพี

ด้วยความใจเย็น ตู่กูเฟิงจ้องมองด้วยท่าทีไร้อารมณ์ ไปทางทหารรับจ้างดีเฟนท์ “ผู้ใด ข้ามเส้นนี้มา จงละทิ้งชีวิตของเจ้า” เขากล่าวออก

กลุ่มทหารรับจ้างสั่นเทาด้วยความกลัว สำหรับรอยแยกบนเท้าของพวกเขา ทุกคนอาจเห็นเป็นเส้นบรรทัดแห่งความตาย ทุกคนแม้แต่คนเดียวไม่กล้าที่จะข้ามมัน

ในขณะที่อีกด้านหนึ่ง อาจเพียงจ้องมองไปที่ตู่กูเฟิงในความตกตะลึง เขาได้แต่เงียบงันไป กับฉากตรงหน้า พวกเขาแทบไม่เชื่อว่าหัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีสามารถสั่งเซียนปฐพี ได้

ในเมืองเล็ก ๆ เช่นเมืองเวค เซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษก็นับได้ว่าหาได้ยากและมีเพียงแค่ 20 คนเป็นอย่างมากในเมืองนี้ เซียนปฐพีแทบจะไม่ปรากฏตัวในเมืองขนาดเล็กนี้

ขณะที่กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีมียอดฝีมือระดับเซียนปฐพี ที่ซึ่งเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษไม่กล้าที่จะต่อกรกับพวกเขา

กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีได้แต่ประหลาดใจกับตู่กูเฟิง แต่ทันทีมันก็แปรเปลี่ยนเป็นความสุขและร่างกายเริ่มสั่นไหวด้วยความประหลาดใจ หากคนแข็งแกร่งเช่นเซียนปฐพีเชื่อฟังคำสั่งของหัวหน้าของตนแล้ว นั่นมันหมายความว่าอย่างไรกัน

เจี้ยนเฉินโยนขวดที่ได้มาจากชายแขนเดียว “ไคเอ้อ เร็วเข้า ใช้ยาแก้พิษ”

ขอรับ หัวหน้า ไคเอ้อตอบสนองแน่นอน เขาค่อย ๆ เปิดจุกขวดทีละนิด เทหยดของเหลวลงในปากของพวกเขาก่อนที่พวกเขาจะส่งต่อ

มียาแก้พิษภายในขวดสำหรับทุกคนอย่างมากมาย แม้กระทั่งท้ายที่สุดแล้ว มันก็เหลือมากกว่าครึ่ง มันผิดจากคำพูดที่ชายแขนเดียวกล่าวว่าของนั้นมีอยู่อย่างจำกัด

หลังจากจัดการแก้พิษ ทหารรับจ้างทุกคนต่างมีสีสันบนใบหน้า ยาพิษถูกกำจัดไปจากร่างกายของพวกเขา และไม่เป็นภัยคุกคามต่อชีวิต

เจี้ยนเฉินกระโดดลงจากหลังสัตว์อสูรของเขา และเดินมาหาไคเอ้อ “มันดูเหมือนว่า มันต้องเกิดบางสิ่งบางอย่างในช่วงเวลาสองปีที่ผ่านมานี้ ทำไมข้าจึงไม่เห็นเต้าคัง เซธ และเวส พวกเขาหายไปไหน ? “

ท่าทีเสียใจปรากฏบนใบหน้าของไคเอ้อ หัวหน้า เรื่องมันหมดมันเป็นเพราะความอ่อนแอของพวกเรา ขณะนี้สมาชิกในกลุ่มทหารรับจ้างลดลงเป็นอย่างมาก หลายปีที่ผ่านมา เต้าคัง เซธและเวส ประสบอุบัติเหตุและได้จากพวกเราไปชั่วนิรันดร์ จากพวกเรา 7 คน ตอนนี้เหลือเพียง 4 คนเท่านั้น

เจี้ยนเฉินได้แต่ทอดถอนใจด้วยความเสียใจว่าผู้ชายที่แข็งแกร่งทั้งเจ็ดคนที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเขา ในขณะเดียวกัน พวกเขาทำหน้าที่เป็นเสาหลักของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี

ทันใดนั้น มีเสียงตัดผ่านอากาศดังขึ้นมา ชายแขนเดียวได้ลอบฉวยโอกาสหลบหนีในขณะที่เจี้ยนเฉินกำลังนึกถึงกลุ่มกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีด้วยการกระโดดขึ้นบนหลังคาอย่างฉับพลัน

ดวงตาของเจี้ยนเฉินหรี่ลงด้วยความไม่พอใจ แต่เขาไม่ได้หันศีรษะหรือหมุนตัวกลับไป เขาชี้นิ้วไปที่ด้านหลัง ประกายแสงจากปราณกระบี่บินออกจากนิ้วมือของเขา และบินผ่านอากาศ ด้วยความเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ ก่อนจะสัมผัสกับแขนของนักรบแขนเดียว

อ่า ชายแขนเดียว ตะโกนออกมาอย่างอนาถ แขนเพียงข้างเดียวของเขาถูกตัดขาดและตกลงกับพื้น ในขณะที่เลือดพุ่งกระฉูดออกมาจากแขนของเขาเช่นพายุฝนเลือด