ตอนที่ 811: นายหญิงของเกาะสามเซียน

ตอนที่ 811: นายหญิงของเกาะสามเซียน

เสียงเพลงจากพิณยังคงดังอยู่ ดนตรีนั้นอ่อนโยน เหมือนกับว่ามันเปลี่ยนกฎของโลกได้ แต่ในรูปแบบของเสียง มันเหมือนกำลังใช้วิธีการพิเศษในการควบคุมกฎ และบังคับให้มันเปลี่ยนไปเป็นกฎของตัวเอง ทำให้ทั้งบริเวณเป็นอาณาเขตของตนเอง

ทั้งเจี้ยนเฉินและนูบิสหน้าตาบูดบึ้ง พวกเขามองขึ้นไปบนท้องฟ้าสีคราม กฎของธรรมชาติถูกเปลี่ยนจากเสียงของพิณ ความสามารถนี้น่าเหลือเชื่อสำหรับพวกเขาทั้งสอง

บุคคลลึกลับที่เล่นพิณมีระดับความเข้าใจในพิณอย่างน่ากลัว

ความลึกลับของโลกถูกทำให้หยุดด้วยกฎที่เปลี่ยนไป พวกมันหยุดซักพักก่อนที่จะพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างช้า ๆ ก่อนที่จะถูกส่งออกนอกเขตไป ความลึกลับของโลกหายไปท่ามกลางความปั่นป่วนของท้องฟ้า

ในพริบตาเดียว สิ่งลึกลับที่เซียนผู้คุมกฎทั้งสามคนยังยากที่จะจัดการด้วย ได้ถูกทำให้สลายไปโดยง่ายจากเสีงเพลงของคนที่มองไม่เห็น

หญิงในชุดสีม่วงเดินมาอย่างช้า ๆ และนุ่มนวลจากที่ไกลไกล นางตัวสูงและผมมีสีดำวาวที่ยาวประลงมาอย่างเป็นธรรมชาติ ผมนั้นวาวจนใช้ต่างกระจกได้ ใบหน้าของนางมีผ้าคลุมบังหน้าไว้เหลือให้เห็นแต่ดวงตาที่สดใสของนาง ตาของนางนั้นสดใสเป็นประกายและมีเสน่ห์ นิ้วที่สวยงามของนางละเอียดอ่อนดังหยกที่สัมผัสไปที่พิณด้วยความรัก ข้อมือหยกของนางที่สามารถจับได้ด้วยมือเพียงข้างเดียวนั้นนุ่มนวลมาก และในขณะที่นางเดินมา นางก็บิดตัวอย่างอ่อนโยนเหมือนงูที่สวยงาม

หญิงนั้นมีกลิ่นกายสวรรค์ไหลออกมา นางนั้นศักดิ์สิทธิ์เหมือนนางฟ้าจากอีกโลก หรือแม้แต่เหมือนกับเทพเจ้าที่ลงมาสู่โลกมนุษย์จากสวรรค์ชั้นเก้า เห็นได้ชัดว่านางนั้นแตกต่างอย่างมากจากหญิงธรรมดา แม้ว่ารูปลักษณ์ของนางจะถูกปิดบังไว้ แต่มันก็ไม่ยากที่จะจิตนาการว่านางงดงามเพียงใด นางดูเหมือนเกิดมาจากโลกที่ถูกเอาใจใส่อย่างรักใคร่จากสวรรค์ และนางไม่มีที่ติ

“ปีศาจ ปีศาจ นี้ต้องเป็นปีศาจแน่ ปีศาจที่น่ากลัว” หน้าของนูบิสถอดสี เขาอดไม่ได้ที่จะถอยไปยืนด้านหลังเจี้ยนเฉิน เขารู้สึกกลัวผู้หญิงคนนี้เข้าไปในส่วนลึกของวิญญาณ นี้เป็นเรื่องที่ไม่ค่อยเกิดขึ้น แม้ว่าเขาจะยืนอยู่ต่อหน้าเซียนราชาก็ตาม

นี่ไม่ใช่เพราะว่าความแข็งแกร่งของหญิงคนนี้นั้นน่ากลัวมาก แต่เป็นเพราะการมีอยู่และความสามารถที่นางใช้นั้นเป็นเทวทัณฑ์สำหรับพวกสัตว์อสูร นางใช้พิณเพื่อควบคุมทุกอย่างรอบ ๆ และทำให้ศัตรูบาดเจ็บ ความสามารถของนางในพิณนั้นอยู่ในระดับที่น่าตกใจ ในขณะเดียวกัน แม้ว่าสัตว์อสูรจะแข็งแกร่งกว่ามนุษย์มากในการต่อสู้ แต่วิญญาณก็ยังเป็นจุดอ่อนของพวกนั้น

“ข้าขาคารวะท่านอาจารย์ ! ” หญิงทั้งสองนางทักทายหญิงเสื้อม่วงที่ถือพิณอยู่ในมืออย่างอ่อนน้อม ไม่เพียงแต่นางจะเป็นนายหญิงของเกาะสามเซียนเท่านั้น นางยังเป็นอาจารย์ของหญิงทั้งสองอีกด้วย

เจี้ยนเฉินสังเกตไปที่หญิงในชุดม่วง ตาของเขาหรี่ลงแคบ และเขาร้องออกมาด้วยเสียงแหบแห้ง “เซียนพิณ หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ ! “

หญิงนี่คือหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ที่เจี้ยนเฉินเคยพบที่เมืองทหารรับจ้าง

หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ยืนอยู่กลางอากาศพร้อมกับพิณ ในขณะที่ตาที่มีเสน่ห์ของนางเป็นประกายไปด้วยไฟหลากสี นางเลื่อนสายตาของนางออกมาเล็กน้อยและมองไปที่เจี้ยนเฉินที่อยู่ไกล ๆ ทันใดนั้นเอง สายตาที่ไม่ใส่ใจอะไรของนางก็เป็นประกาย นางเอ่ยออกมาเบา ๆ ว่า “ข้าคิดว่า ข้าเคยพบเจ้ามาก่อน เจ้าคือเจี้ยนเฉิน ราชาคนล่าสุดของเมืองทหารรับจ้างใช่หรือไม่ ? “

เสียงของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์นั้นอ่อนโยนมาก เหมือนเสียงที่น่าพึงพอใจที่สุดในโลก แต่ก็ยังแฝงไปด้วยเสน่ห์ที่จับใจ นางสามารถทำให้อารมณ์ของผู้คนได้รับผลกระทบเพียงเพราะแค่เสียงของนาง

“ปีศาจ ปีศาจ นี่คือปีศาจจริง ๆ เจ้าทำให้คนหลงเสน่ห์เพียงแค่พูดออกมา” นูบิสซ่อนอยู่ด้านหลังเจี้ยนเฉิน และร้องออกมาในขณะที่ความกลัวปรากฏลึกอยู่ในดวงตาของเขา ในไม่กี่วินาที เลือดในกายของเขาก็สูบฉีดเร็วขึ้นและเขาแม้แต่สูญเสียความรู้สึกที่จะควบคุมอารมณ์ของตัวเอง

อารมณ์ของเจี้ยนเฉินนั้นอ่อนไหวเล็กน้อยจากเสียงของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ อย่างไรก็ตาม ด้วยความตั้งใจจริงที่แน่วแน่ของเขา มันจึงไม่ได้มีผลกับเขามากนัก เขามองไปที่หญิงนั่นด้วยสายตาแปลก ๆ และป้องมือออกมา “ข้าน้อยคือเจี้ยนเฉิน ข้าไม่คิดมาก่อนว่าท่านจะจำมันได้ มันเป็นเกียรติสำหรับข้าจริง ๆ “

หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์จ้องมองเจี้ยนเฉินตาไม่กระพริบด้วยตาที่งดงามของนางสักพัก ก่อนที่จะถอนหายใจเบา ๆ ออกมา นางพูด “ข้าไม่เคยคิดเลยว่าผ่ายไปเพียงไม่กี่ปี เจ้าจะกลายเป็นเซียนผู้คุมกฎแล้ว”

“ข้าน้อยโชคดีและกลายเป็นเซียนผู้คุมกฎไวกว่าคนอื่นเล็กน้อย มันไม่ได้สำคัญอะไรเท่าไรนัก เมื่อเทียบกับท่านแล้วข้าน้อยก็เหมือนหิ่งห้อยที่พยายามที่จะส่องแสงให้เหมือนดวงจันทร์”

หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ไม่ได้สนใจที่เจี้ยนเฉินต่อ นางมองไปที่ลูกศิษย์และพูดเบา ๆ “เสี่ยวเหยียน เสี่ยวเยี่ย เจ้าควรที่จะไปดูสถานการณ์ของเขา”

“คะ ท่านอาจารย์ ! ” หญิงทั้งสองตอบอย่างนอบน้อมก่อนที่บินไปที่ถ้ำพร้อมกันและหายไปในนั้น

ตาของเจี้ยนเฉินมองตามลูกศิษย์ทั้งสองคนนั้นในขณะที่พวกนางเคลื่อนไหว และมองพวกนางหายไปในถ้ำมืดไกล ๆ เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสัยและถาม “ท่าน ใครคือคนที่อยู่ในถ้ำนั้นหรือ ? ทำไมท่านจึงต้องหยุดเขาจากการที่จะเป็นเซียนผู้คุมกฎ ? “

หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์มองไปที่ถ้ำที่อยู่ไกล และมองอยู่นานและนางก็พูดออกมาอย่างช้า ๆ ในที่สุด “เขาคือผู้สืบทอดที่ถูกขับไล่ออกมาจากตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบ จิตใจของเขาถูกผนึกที่ทรงพลังมาก ๆ ผนึกอยู่ ซึ่งได้ผนึกความสามารถและป้องกันไม่ให้เขากลายเป็นเซียนผู้คุมกฎ ถ้าความลึกลับของโลกได้ลงมา มันจะกระตุ้นให้ผนึกในจิตใจของเขาทำงานและเปลี่ยนมันให้กลายเป็นสนามรบ เขาจะได้รับผลกระทบจากคลื่นพลังและจะทำให้วิญญาณของเขาถูกกำจัดไปในท้ายที่สุด มันจะหายไปตลอดกาล แม้แต่เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 7 ก็ไม่มีพลังที่จะชุบชีวิตเขาขึ้นมาได้”

“ผู้สืบทอดที่มาจากตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบ ? ” เจี้ยนเฉินทวนคำพูดเบา ๆ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ หลังจากนั้นไม่นาน สายตาของเขาก็เย็นชา เขาไม่สามารถที่จะลืมได้ว่าในตอนนี้เขาได้หนีออกมาจากทวีปเทียนหยวนเพราะการไล่ล่าของตระกูลทั้งสิบนั้น