ตอนที่ 981: ทางออก

ตอนที่ 981: ทางออก

ซ่างเฉียงพูดออกมาหน้าตาเฉย เขาไม่กลัวไคเซอร์ เพราะเขาก็เป็นคนหนึ่งที่ควบคุมทวีปสัตว์เทวะเช่นเดียวกัน เขาควบคุมหนึ่งในสามส่วนของแผ่นดินนอกจากไคเซอร์และแลงคีรอส

แม้ว่าจะมีความแตกต่างในด้านกำลังระหว่างทั้งสามที่ทวีปสัตว์เทวะ แต่ฐานะของพวกเขาก็เหมือนกัน

ใบหน้าของไคเซอร์มืดครึ้มในขณะที่เขาได้ยินที่ซ่างเฉียงพูด เขาจ้องไปที่ซ่างเฉียงและพูดอย่างโกรธเกรี้ยว “ซ่างเฉียง ในฐานะที่เจ้าเป็นส่วนหนึ่งของทวีปสัตว์เทวะ เจ้าควรจะคิดถึงเรื่องของทวีปสัตว์เทวะ พยัคฆ์ปีกเทวะเป็นเทพเจ้าสัตว์อสูรของทวีปเรา ดังนั้นพวกเราจึงต้องเอามันกลับไปไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม”

“ซ่างเฉียง พยัคฆ์ปีกเทวะตกอยู่ในมือของมนุษย์ มันอยู่ในอันตรายตอนนี้ เจ้ายังเป็นหนึ่งในคนที่มีหน้าที่รับผิดชอบทวีปสัตว์เทวะ เจ้าทนดูพยัคฆ์ปีกเทวะถูกข่มเหงโดยมนุษย์ได้อย่างไร ? ” แลงคีรอสพูดอย่างเร่งรีบ เขายุ่งอยู่กับรุยจินและเฮยยู่อยู่ในตอนนี้ เขาจำเป็นต้องระมัดระวังเมื่อเขาเผชิญหน้ากับอาวุธที่มีพลังงานดั้งเดิม เพราะว่ามันทำให้เซียนจักรพรรดิบาดเจ็บได้

ซ่างเฉียงลังเลอะไรและพูดอย่างเย็นชาออกมา “มันจะเติบโตอย่างไม่ยากลำบากได้อย่างไร ? ยังไม่พูดถึงที่ว่าพยัคฆ์ปีกเทวะยังเด็กอยู่ในตอนนี้ ดังนั้นมันจึงต้องผ่านเรื่องเหล่านี้ไปให้ได้ นอกเหนือไปจากนั้น พยัคฆ์ปีกเทวะเป็นสัตว์เทวะ มันมีร่างของสัตว์เทวะ ดังนั้นมันจะถูกคนอื่นทำให้บาดเจ็บง่าย ๆ ได้อย่างไร ข้าจะออกมาเองถ้ามันเจอกับอันตรายจริง ๆ ” หลังจากนั้น ซ่างเฉียงก็จ้องไปที่การต่อสู้ระหว่างแลงคีรอสและอีกทั้งสองคน ก่อนที่จะออกผ่านประตูมิติที่เขาสร้างไป เขากลับไปที่ทวีปสัตว์เทวะ

การจากไปของซ่างเฉียงทำให้ท่าทางของไคเซอร์และแลงคีรอสทั้งคู่เริ่มน่ากลัว พวกเขาทั้งคู่วุ่นวายอยู่กับมารราคะเช่นเดียวกับรุยจินและเฮยยู่ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เหลือกำลังที่จะไปจับเจี้ยนเฉินและเอาพยัคฆ์ปีกเทวะมา จอมยุทธจากเมืองทหารรับจ้างและตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบก็กำลังสังเกตการต่อสู้อยู่รอบ ๆ

จอมยุทธจากทวีปเทียนหยวนถอนหายใจโล่งออกมาทันทีด้วยหลังจากที่เซียนจักรพรรดิอีกคนของทวีปเทพเจ้าสัตว์อสูรจากไป ด้วยการที่มีเซียนจักรพรรดิลดน้อยลงอีกคน ความกดดันก็ลดน้อยลง พวกเขาสามารถทุ่มเทพลังงานมากกว่านี้เพื่อที่จัดการกับไคเซอร์และแลงคีรอสได้

“แขกจากทวีปสัตวเทวะ ได้โปรดกลับไปด้วย” มารราคะพูดออกมา

ตาของไคเซอร์เป็นประกายสักพักในขณะที่เขาลังเล เขาเข้าใจว่าพวกเขาทั้งสองไม่ได้เปรียบจากสถานการณ์ในปัจจุบันนี้ ดังนั้นเขาจึงเหวี่ยงแขนออกไปทันที ประตูมิติปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา จากนั้น เขาก็จากไปหลังจากที่เขามองรุยจินและเฮยยู่อย่างเย็นชา

เมื่อไคเซอร์จากไป แลงคีรอสก็หยุดสู้กับรุยจินและเฮยยู่เช่นกัน เขาเปลี่ยนใจแล้วจ้องไปที่เจี้ยนเฉินและอาวุธกับเกราะของรุยจินและเฮยยู่สักพัก เขาพูดอย่างเย็นชาออกมา “ข้าจะปล่อยเจ้าไปในวันนี้ ครั้งหน้า มันจะไม่โชคดีอย่างนนี้แน่” แลงคีรอสเปิดประตูมิติและจากไปหลังจากที่พูดขู่ออกไป

อวกาศรอบ ๆ ตกอยู่ในความเงียบชั่วคราวหลังจากการจากไปของเซียนจักรพรรดิทั้งสามคน เซียนจักรพรรดิทั้งสามอยู่ที่นี่น้อยกว่า 1 ก้านธูปตั้งแต่มาจนจากไป อย่างไรก็ตาม ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในเวลาอันสั้นนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนคิดเรื่องนี้ซักพัก

การต่อสู้ระหว่างมารราคะและไคเซอร์น่าตื่นเต้นและทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นี่ตกใจ ความแข็งแกร่งของการโจมตีทางอารมณ์ทั้งเจ็ดและความปรารถนาทั้งหกเหนือกว่าจินตนาการของทุกคน

รุยจินและเฮยยู่เก็บอาวุธของพวกเขา แต่พวกเขายังสวมเกราะพลังงานดั้งเดิมอยู่ พวกเขาต้องพึ่งเกราะที่รับการโจมตีของเซียนจักรพรรดิได้

“เซียนจักรพรรดิมนุษย์ การต่อสู้ของพวกเรายังไม่สรุป” รุยจินพูดในขณะที่เขามองไปที่มารราคะ ไข่มุกที่สามารถป้องกันการโจมตีทางวิญญาณได้ลอยอยู่เหนือเขา และห้อมล้อมพวกเขาทั้งสองเอาไว้ด้วยแสงวิบวับ

มารราคะมองไปที่ไข่มุกสักพักในขณะที่ความเครียดฉายลึกอยู่ในแววตาของเขา เขาพูดออกมาเสียงแหบแห้ง “เจ้าอยู่ข้างไหนกัน ? “

“พวกเราเป็นกลาง พวกเราไม่ได้อยู่ข้างไหน” รุยจินพูด ความเหงาเป็นประกายลึกอยู่ในดวงตาของเขา แต่มันก็หายไปอย่างรวดเร็ว

“ถ้าเป็นแบบนั้น มันก็ไม่จำเป็นที่พวกเราจะต้องต่อสู้กับอีกต่อไป เจ้าไปได้” มารราคะพูดออกมา เขาไม่สนใจที่จะสู้กับทั้งสองต่อ เพราะว่าการโจมตีที่ทรงพลังที่สุดของเขาไม่ใช่การโจมตีทางกายภาพแต่เป็นการโจมตีทางวิญญาณที่เขาสร้างขึ้นมา ในตอนนี้ทั้งรุยจินและเฮยยู่มีสมบัติป้องกัน ไข่มุกป้องกันการโจมตีทางวิญญาณและเกราะป้องกันการโจมตีทางกายภาพ เขาไม่สามารถทำอะไรสองคนนี้ได้ ชัยชนะคงจะเกิดขึ้นได้ยากแม้ว่าพวกเขาจะยังสู้กันต่อไป