บทที่ 1007

ในเวลานั้น

บริษัท เฟิงเมิ่งกรุ๊ป สาขาบริษัทของเมืองหู้ไห่

“คุณหยาง กลุ่มการตลาดฝ่ายต่างประเทศของบริษัท เฟิงเมิ่งกรุ๊ปนั้นได้ สร้างกลุ่มขึ้นมาเสร็จแล้วครับ”

เถียนเฟยยืนอยู่ที่นั่น ก่อนที่จะเอ่ยด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

เบื้องหลังของเขานั้น ต่างก็มีกำแพงหลายชั้นของบริษัท เอไลซ่า กรุ๊ปแฝงอยู่

หยางเฟิงมองไปที่เถียนเฟยด้วยสีหน้าที่สงสัย

ในระยะเวลาสั้นๆเพียงไม่กี่วัน เถียนเฟยนั้นสามารถที่จะทำให้บริษัท เอไลซ่า กรุ๊ปนั้นล้มละลายได้？

ไม่เอยก็ไม่ได้ เถียนเฟยเมื่อก่อนที่เคยทำหน้าที่เป็นผู้บริหารของบริษัท เอไลซ่ากรุ๊ปนั้น ไม่คิดว่าจะมีความสามารถอะไรดีๆเช่นนี้

“คนเก่ง！คนเก่งจริงๆ！”

หยางเฟิงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา

เจ้าเถียนเฟยคนนี้เป็นคนเก่งจริงๆนะเนี่ย！

บริษัท เอไลซ่ากรุ๊ปนั้น ล้มละลายแล้ว

คาดเดาได้เลยว่าตอนนี้เย่หนานนั้นจะต้องกระโดดไปมาอย่างโกรธจัดแน่ๆ！

“เถียนเฟย ที่นี่กี่พันล้านนั้น ก็นับว่าเป็นโบนัสของเจ้าในรอบนี้ อีกทั้งเรื่องเงินทุนเกี่ยวกับฝ่ายตลาดของต่างประเทศ ”

หยางเฟิงก็ไม่ได้เอ่ยพร่ำไป ก่อนที่จะได้หยิบบัตรธนาคารใบหนึ่งยื่นให้กับเถียนเฟย

เถียนเฟยรับบัตรเครดิตธนาคารมา เอามือทั้งสองข้างยื่นไปรับแต่ก็อดไม่ได้ที่จะแอบมือสั่นเล็กน้อย

สุดยอด！

นี่มันช่างสุดยอดจริงๆ！

ความรวยคืออะไรกัน？

หยางเฟิงต่างหากถึงจะเรียกว่าคนรวยจริงๆ！

ดวงตานั้นไม่กะพริบ ก่อนที่จะควักเอาเงินพันกว่าล้านให้ตนเอง

เมื่อเทียบกับหยางเฟิง

เย่หนานนั้นเป็นเพียงแค่พวกคนขี้ขลาดไปเลย！

เบื้องหลังอดีตผู้บริหารของบริษัทเอไลซ่า กรุ๊ปนั้น ต่างก็มองด้วยสายตาที่เปล่งประกายออกมา

พวกเขานั้นก็เป็นครั้งแรกเหมือนกันที่ได้มาเจอหัวหน้าที่ใจกว้างเช่นนี้

พันกว่าล้านให้เป็นเงินรางวัล？

ตนเองนั้นคงไม่ได้เข้ามาในบริษัท ปลอมใช่ไหม？

ถึงแม้พันกว่าล้านนี้ ทั้งหมดนั้นไม่ได้เป็นเงินรางวัลสะทั้งหมด

แต่ว่าการควักเอาเงินพันล้านออกมานั้น มันก็น่าตกตะลึงจริงๆนะ ！

นี่ทำให้ทุกคนนั้นรู้สึกว่า ตนเองนั้นได้ละทิ้งบริษัท เอไลซ่า กรุ๊ปแล้วมาที่ บริษัท เฟิงเมิ่งกรุ๊ปนั้น

นับว่าเป็นทางเลือกที่ชาญฉลาดสุดๆ！

เถียนเฟยหายใจเข้าลึกๆแล้วเอ่ย“คุณหยาง คุณวางใจเถอะ พวกเรานั้นจะต้องช่วยบริษัท เฟิงเมิ่งกรุ๊ปนั้น ตีตลาดในต่างประเทศ ให้ได้！หากพวกเรานั้นไม่สามารถทำสำเร็จได้ พวกเราทุกคนนั้นพร้อมยินยอมที่จะลาออกเองครับ！”

หยางเฟิงหัวเราะแล้วเอ่ย“ดี งั้นเรื่องภารกิจนี้ก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเจ้าก็แล้วกัน！”

สำหรับหยางเฟิงนั้น

พันกว่าล้านนั้นมันก็แค่เหมือนฝนที่ตกปรอยๆเท่านั้นแหละ

！