บทที่ 1008

ได้มีเงาสีดำนั้นกำลังปีนขึ้นมาจากภายด้านกำแพงด้านนอก

แล้วก็ได้สวมชุดสีดำคลุมทั้งร่างกาย ราวกับว่าได้กลมกลืนไปกลับคืนสีดำที่มืดมิด

หากไม่ตั้งใจมองล่ะก็ นั้นแทบจะไม่สามารถพบได้เลย

ในตอนนี้

ภายในห้องนั้นได้มีเสียงคนปิดไฟดังออกมา

ชายชุดดำนั้นค่อยๆมาที่ด้านนอกของหน้าต่าง ก่อนที่จะค่อยๆเปิดหน้าต่างด้วยความระมัดระวัง

หลังจากนั้นก็ได้ปีนเข้าไปในห้องราวกับผี แล้วก็ไม่ได้ส่งเสียงใดๆออกมาเลยสักนิด

ชายชุดดำนั้นได้ควัก กริช ที่แหลมคมออกมา ก่อนที่ใบหน้าจะเผยให้เห็นถึงรอยยิ้มที่โหดร้าย

และไม่ได้มีการลังเลแต่อย่างใด ก่อนที่จะค่อยๆเดินไปยังทางด้านของเตียงอย่างระมัดระวัง

ชายชุดดำนั้นได้เดินมายังข้างเตียงนอน ก่อนที่ใบหน้านั้นจะเผยให้เห็นถึงความโหดเหี้ยม

เสียงแควก

กริชในมือนั้นได้ทิ่มลงไปอย่างแรง

แต่ว่าความคิดที่ว่าจะได้เห็นถึงเลือดสดที่ไหลออกมานั้นกลับไม่ได้เกิดขึ้น ก่อนที่สีหน้าของชายชุดดำนั้นจะเปลี่ยนไป

ทันใดนั้น

ไปของห้องนั้นได้สว่างขึ้น

ชายชุดดำนั้นหันหน้าไปมอง

ก็พบว่าหยางเฟิงนั้นได้นั่งอยู่บนโซฟาคนเดียว แล้วในปากก็ได้สูบซิการ์อยู่

“ใช่ไอ้เย่หนานปัญญาอ่อนนั่นส่งเจ้ามาใช่ไหม？”

หยางเฟิงนั้นสูบซิการ์ไป ก่อนที่จะเอ่ยเรียบๆ

เมื่อได้ยินดังนั้น

สีหน้าของชายชุดดำนั้นได้เปลี่ยนไปทันที

เขานั้นไม่ได้เอ่ยพร่ำอะไร ก่อนที่จะเอา กริช ที่อยู่ในมือนั้น หันไปหาหยางเฟิงอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะฆ่าเขา

กริชที่แหลมคม ภายใต้แสงไฟที่กระทบมาได้สะท้อนแสงเย็นยะเยือกออกมา

เมื่อเห็นดังนี้

สีหน้าของหยางเฟิงนั้นไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด

ตุ๊บ！

เสียงดังขึ้น

หยางเฟิงนั้นได้ใช้มือชกเข้าไปตรงๆ

เพียงแค่เห็นชายชุดดำคนนั้น ที่โดนทุบจนลอยกระเด็นออกไป

หยางเฟิงส่ายหัว ก่อนที่จะหัวเราะเยาะเย้ยออกมา “ไม่คิดเลยว่า เย่หนานเจ้าปัญญาอ่อนนั้น จะส่งคนไร้ประโยชน์เช่นนี้มาฆ่าข้า นี่มันทำให้ข้านั้นผิดหวังจริงๆ！”

หยางเฟิงนั้นคาดเดาไว้ได้นานแล้ว

ตอนที่บริษัท เอไลซ่า กรุ๊ปล้มละลาย เย่หนานนั้นจะต้องไม่ยอมแพ้อย่างเต็มใจแน่นอน

ในเมื่อทำวิธีทั่วไปแล้วมันไม่ได้ เย่หนานนั้นจะต้องใช้วิธีที่ไม่ธรรมดามาอย่างแน่นอน

แต่ว่าก็ยังทำให้หยางเฟิงนั้นผิดหวัง

เย่หนานนั้นกลับไปส่งนักฆ่าที่ไร้ฝีมือเช่นนี้มาฆ่าตนเอง