บทที่ 1051

ในใจของเขาไม่มีความมั่นใจเหลืออยู่ ที่จะตีเสมอกับหยางเฟิงต่อหน้าต่อหน้าเสียแล้ว

หลังจากที่ได้เห็นความเก่งกาจสามารถของหยางเฟิง

เย่หรงรู้ดีว่ามีทางเดียวที่จะจัดการกับหยางเฟิงได้ นั่นก็คือการฆ่าด้วยกระบวนท่าเดียว!และหากยังไม่รู้บึงลึกที่แน่นอนก่อน

เขาเองไม่อยากที่จะไปหาเรื่องกับหยางเฟิง!

"คาดไม่ถึงจริงๆ ว่า กลอุบายชั่วร้ายของหยางเฟิง จะน่ากลัวถึงเพียงนี้!"

"เพียงแค่คำพูดเดียวเท่านั้น ก็ทำให้สิบขุนนางใหญ่ของสำนักหง ตีตัวออกห่างและแตกความสามัคคีจากฉันไปได้!"

"และฉันก็ยังไม่มีวิธีใดเลย......หยางเฟิงคนนี้ช่างร้ายกาจยิ่งนัก!"

พูดพึมพำกับตัวเองมาถึงตรงนี้

ลูกตาดำทั้งคู่ของเย่หรง เผยให้เห็นแสงอันสดใสที่น่ากลัวออกมา

เมื่อมองลึกลงไปในลูกตาดำของเขา ดูเหมือนมีการตัดสินใจที่เลวร้ายบางอย่างเกิดขึ้น......

ในเวลาเดียวกันนั้น

สำนักงานใหญ่หงเมิน

หลังจากที่สิบขุนนางใหญ่ออกจากตระกูลเย่ ได้มีการเรียกประชุมกันเอง เพื่อหารือเกี่ยวกับมาตรการตอบโต้ว่าจะรับมือกับหยางเฟิงอย่างไร

"พวกเราเป็นถึงสำนักหงที่ยิ่งใหญ่ แต่กลับถูกหยางเฟิงเหยียบหยามถึงเพียงนี้ นี่มันจะมากเกินไปแล้ว!"

"หลายปีมานี้ ใครบ้างที่กล้าไม่ให้ความเคารพสำนักหงของเราบ้าง?"

"สำนักหงของเราก่อตั้งมานานนับร้อยปี หยางเฟิงคิดว่ามันเป็นใคร กล้าดีอย่างไรมาเหยียบหัวเรา นี่มันรนหาที่ตายชัดๆ!"

เมื่อหลายร้อยปีก่อน ต้าเซี่ยเกิดความวุ่นวายภายใน

สำนักหงถูกบังคับให้ไปที่เกาะดาวโพ้นทะเล

ช่วงเวลานั้นในเกาะดาว ไม่รู้ว่ามีคนจำนวนมากมายเท่าไรห่ที่อยากจะกำจัดสำนักหงทิ้งเสีย

อย่างไรก็ตาม ด้วยกลยุทธ์ที่ทรงพลัง สำนักหงจึงได้กวาดล้างกองกำลังท้องถิ่นจำนวนนับไม่ถ้วนในเกาะดาวได้ในพริบตาเดียว และในที่สุดก็ตั้งหลักมั่นคงในเกาะดาวได้!

ในตอนนี้ต่อให้เป็นที่เกาะดาวก็ตาม สำนักหงก็ถือว่าเป็นหนึ่งในสามมหาอำนาจ

พวกเขาถูกรังแกแบบนี้เสียที่ไหนกัน?

ในวันนี้ หยางเฟิงผู้ต่ำต้อยกลับสบถถ้อยคำว่าจะทำหลายพวกเขาเสีย

และพวกเขายังสามารถดันทุรังอนต่อไปแล้วละก็

เช่นนั้นก็สู้ฆ่าตัวตายทั้งหมดไม่ดีกว่าหรือ!

"สำนักหงไม่ยอมให้เหยียดหยาม! จงฆ่าหยางเฟิงเสีย!"

เมื่อเสียงพูดจบลง

ทุกคนมองตากันหลายครั้ง และได้ลงมติร่วมกัน!

"จงฆ่าหยางเฟิงเสีย!"

"จงฆ่าหยางเฟิงเสีย!"

"จงฆ่าหยางเฟิงเสีย!"

......

สำนักหงปล่อยวาจาออกมาอย่างรวดเร็ว