บทที่ 106

เมื่อเห็นเย่เมิ่งเหยียนไม่เชื่อตัวเอง

หยางเฟิงก็ไม่ได้พูดอะไร

เขายืนขึ้น ออกจากสำนักงาน

หลังจากเดินออกจากเฟิงเมิ่งกรุ๊ปแล้ว เสือขาวก็เดินเข้ามา

“ท่านแม่ทัพ ผมเพิ่งได้ข่าวมาว่า ตระกูลเย่แห่งเมืองเอกได้คัดปรมาจารย์เน่ยจิ้งหนึ่งคน เตรียมมาตงไห่หาคุณแก้แค้น!”

“งั้นเหรอ？”

หยางเฟิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม: "ฉันกำลังกังวลว่าจะช่วยภรรยาฉันให้เข้าเมืองเอกได้ยังไง คิดไม่ถึงว่าตระกูลเย่แห่งเมืองเอกก็มาส่งหน้าประตูพอดี "

สำหรับตระกูลเย่แห่งเมืองเอกหาปรมาจารย์เน่ยจิ้งอะไรมา เขาไม่เอามาใส่ใจแม้แต่น้อย

หยางเฟิงมองไปที่เสือขาวและถามว่า "นายเข้าใจตระกูลเย่แห่งเมืองเอกนี้ไหม"

เสือขาวกล่าวว่า: "ท่านแม่ทัพจากการสืบสวนของผม ตระกูลเย่แห่งเมืองเอกเป็นเพียงตระกูลอันดับรอง และอุตสาหกรรมหลักของพวกเขาคืออสังหาริมทรัพย์ ยารักษาโรค และอุตสาหกรรมอื่นๆ ซึ่งขอบเขตคล้ายกับเฟิงเมิ่งกรุ๊ป นั่นเป็นเหตุผลที่พวกเขาส่งคนมาแย่งเฟิงเมิ่งกรุ๊ป สำหรับโครงการสวนอุตสาหกรรม"ครั้งที่แล้ว

หยางเฟิงเย้ยหยันและกล่าวว่า "ในเมื่อตระกูลเย่แห่งเมืองเอกรนหาที่ตาย งั้นฉันก็ช่วยให้พวกเขาสมหวัง!"

พูดดจบ ดวงตาของเขาก็เผยแสงเย็นชา

ตระกูลเย่แห่งเมืองเอกมาหาเรื่องตัวเองหลายครั้งหลายครา

หยางเฟิงก็ไม่ได้ลงมือถึงตาย

คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะรนหาที่ตายอย่างนี้ งั้นก็อย่างโทษตัวเองไม่เกรงใจก็แล้วกัน

……

ขณะนี้

บนถนนเมืองเอกไปยังตงไห่

ขบวนรถที่มีรถออฟโรดสิบกว่าคัน เอิกเกริกไปบนถนน

“คุณชาย ข้างหน้าไม่ไกลก็เป็นพรมแดนของตงไห่แล้ว” ลูกน้องคนหนึ่งหันมาบอกกับเย่ลั่ว

เย่ลั่วยิ้มเย็นพูด： “ดีมาก คราวนี้ฉันต้องฆ่าหยางเฟิงให้ได้ และทั้งครอบครัวเย่ไห่ฉันก็จะไม่ปล่อยพวกเขาไป!”

ครั้งนี้ จุดประสงค์ของเย่ลั่ว ไม่ใช่แค่เพื่อฆ่าหยางเฟิงเท่านั้น แต่ยังเพื่อฆ่าครอบครัวของ เย่ไห่ด้วย

ไม่ทำอย่างนี้ เป็นการยากที่จะขจัดความเกลียดชังในใจเขา!

เย่ลั่วเผชิญหน้ากับหงทาวที่หลับตาพักผ่อน กล่าวด้วยความเคารพ "คุณหง เมื่อถึงเวลาก็ไหว้วานคุณแล้ว"

หงทาวไม่แม้แต่จะมองเย่ลั่ว พูดเบา ๆ ว่า "ไม่ต้องกังวล!"

ได้ยินเช่นนี้

ใจของเย่ลั่วผ่อนคลายลงอย่างสมบูรณ์

เขาเชื่อ เพียงแค่หงทาวออกมือ หยางเฟิงต้องตายแน่