ตอนที่ 1087
บทที่ 1087
October 21, 2026
“ถูกต้อง！เมิ่งเหยียนเป็นลูกสาวของคุณจริง ๆ แต่หล่อนก็เป็นเมียของผม！” หยางเฟิงเอ่ยด้วยสีหน้าเย็นชา
“เมียของผม ผมจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาสบประมาท ต่อให้คุณที่เป็นแม่ก็ตาม！”
สิ้นเสียงคำพูด
หยางเฟิงก็ไม่อำพรางไอสังหารของตัวเองต่อไป！
ไอสังหารที่เยือกเย็นแพร่ออกมา
อุณหภูมิทั้งห้องลดลงอย่างรวดเร็ว！
หลันซินอดตัวสั่นไม่ได้！
“เธอ……”
เดิมทีเธอยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง……
แต่รู้สึกได้ถึงไอสังหารที่เยือกเย็นในตัวหยางเฟิงก็อึก ๆ อัก ๆ ขึ้นมาชั่วขณะ
เย่เมิ่งเหยียนที่อยู่ข้าง ๆ ซาบซึ้งใจจนดวงตาแดงก่ำ
เย่เมิ่งเหยียนรู้ว่าหยางเฟิงให้ท้ายเธอจนลยขึ้นฟ้าแล้ว！
พอเห็นลูกสาวตัวเองร้องไห้ ดวงตาของหลันซินก็เปลี่ยนจากเดิมที่หวาดกลัวเป็นไม่หวาดกลัวในฉับพลัน
ในเมื่อว่าลูกสาวตัวเองไม่ได้
เธอไม่ว่าก็เท่านั้น
ไม่ว่ายังไงเย่เมิ่งเหยียนก็เป็นลูกสาวของเธอเอง ส่วนหยางเฟิงก็เป็นลูกเขยของเธอ
หลันซินไม่เชื่อว่า
หยางเฟิงจะทำอะไรเธอ！
“กบฎ！กบฎกันแล้ว！”
“หยางเฟิง เธอเป็นแค่ลูกเขย มีสิทธิ์อะไรมาพูดกับฉันอย่างนี้？”
“ฉันเป็นแม่ยายของเธอ กล้าไม่เคารพฉันเพราะไม่อยากอยู่บ้านหลังนี้แล้วใช่มั๊ย！”
อยู่ ๆ หลันซินก็เสียงดังขึ้นมาสองสามประโยค เริ่มชักดิ้นชักงอขึ้นมา
พอเห็นหลันซินชักดิ้นชักงอ หยางเฟิงขมวดคิ้ว
เมื่อก่อนเห็นแก่หน้าเย่เมิ่งเหยียน เย่เฟิงจึงขี้เกียจคิดเล็กคิดน้อยกับเธอ
แต่ครั้งนี้
หลันซินเดิมพันแพ้ก่อนแต่ไม่ยอมรับ
แล้วยังตวาดเสียงดังใส่เย่เมิ่งเหยียน
นี่เป็นการเหยียบเส้นตายของเขาแล้ว！
ต้องให้บทเรียนที่แสนสาหัสกับหลันซินบ้าง！
ไม่อย่างนั้นไม่รู้ว่าเธอจะทำอะไรแผลง ๆ อีก！
พอคิดถึงตรงนี้
หยางเฟิงก็เอ่ยด้วยเสียงเย็นชาว่า： “หลันซิน แม่อย่ามาไม้นี้ ไม้นี้ใช้กับผมไม่ได้หรอก！ผมจะบอกให้ แพ้ก็คือแพ้ ไม่ว่าแม่จะเล่นลูกไม้ยังไงก็ไม่มีประโยชน์！”