บทที่ 110

เย่ห้าวยืนขึ้น ดูเหมือนจะตัดสินใจแล้ว พูดด้วยท่าทางที่เคร่งขรึม: "ส่งคำสั่งของฉัน เพิ่มระดับการป้องกันของตระกูลเย่ ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถออกจากตระกูลเย่!"

“ครับ！”

พ่อบ้านได้ยินคำสั่ง ก็ถอยกลับไปทันที

“เย่หมิง แกส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือไปยังจงโจว!”

เย่ห้าวหันมาพูดกับเย่หมิง

เย่หมิงพยักหน้า หันหลังเดินออกไป

เย่ห้าวกัดฟันพูดกับตัวเองว่า "หยางเฟิง แม้ว่าแกจะที่จะทำลายตระกูลเย่ฉันก็ให้แกจ่ายราคาที่ต้องจ่าย!"

เรื่องถึงวันนี้

เขาทำได้เพียงสู้จนตายแล้ว！

……

ท้องฟ้าค่อยๆมืดลง

ท้องฟ้าในค่ำคืนนี้ มืดมนเป็นพิเศษ ไร้แสงจันทร์

จันทร์มืด คืนฆ่าคน！

ทั้งตระกูลเย่ เปิดไฟสว่างไสว

เย่ห้าวและเย่หมิงสองคน นั่งอยู่กลางห้องโถง ไม่กล้าที่จะหลับ

เย่หมิงถามด้วยความสงสัย “พ่อ พ่อว่าหยางเฟิงจะมาจริงๆ เหรอ?”

“ในเมื่อหยางเฟิงให้จดหมายฉบับนั้นแก่เรา แสดงว่า เขาได้ตัดสินใจทำลายตระกูลเย่ของเราแล้ว”

ในเมื่อเย่ห้าวเป็นจิ้งจอกแก่ที่มีชีวิตมานานกว่าแปดสิบปี

แม้จะไม่รู้ว่าหยางเฟิงจะมาที่นี่คืนนี้หรือไม่

แต่ดังคำกล่าวที่ว่า ระวังตัวได้ขี่เรือหมื่นปี

เย่ห้าวมองเย่หมิงแล้วถามว่า "แกจัดการเรียบร้อยรึยัง？ ได้ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือไปที่จงโจวหรือเปล่า？"

เย่หมิงใบหน้ามั่นใจพูด： “พ่อ พ่อวางใจเถอะ ผมไปจัดการทั้งหมดตามที่พ่อบอกแล้ว ถ้าหยางเฟิงกล้ามา ผมมั่นใจให้เขามีมาไม่มีกลับ……”

ปัง！

พูดยังไม่ทันจบ จู่ๆก็เกิดเสียงดังสนั่น

ประตูบ้านของตระกูลเย่ ถูกคนเตะออกไป

เย่ห้าวและเย่หมิงสองพ่อลูกเงยหน้ามองไปอย่างรวดเร็ว

เห็นเพียง ร่างคนสูงใหญ่คนหนึ่งเดินเข้ามา

ข้างหลัง เสือขาวและคนอื่นๆ ตามมา

“หยางเฟิง！”

เย่หมิงเห็นร่างสูงนี้ ลุกขึ้นทันที

“หึหึ！”