ตอนที่ 112
บทที่ 112
October 21, 2026
เขาทั้งคนพุ่งเข้าไป กอดศพของเย่หมิง ร้องไห้อย่างเจ็บปวด
“ลูกชาย แกตื่นสิ！”
แต่ไม่ว่าเขาจะตะโกนยังไง เย่หมิง ก็ไม่ตอบสนองแม้แต่น้อย
เวลาหนึ่งวัน
หลานชายและลูกชายตายตามกันไป
คนผมขาวส่งคนผมดำ ก็เป็นเพียงเช่นนี้
เย่ห้าวเงยหน้าขึ้น จ้องไปที่หยางเฟิงด้วยดวงตาแดงก่ำ
“หยางเฟิง แกฆ่าลูกชายฉัน แกฆ่าหลานชายกูจะฆ่ามึง！”
พูดคำนี้จบ
เย่ห้าวหยิบมีดยาวขึ้นมาจากพื้น ฟันไปทางหยางเฟิง
ปัก！
หยางเฟิงชกออกไปหนึ่งหมัด
เย่ห้าวทั้งคนบินออกไป
กระแทกกับกำแพงอย่างแรง
พรวด！
หลังจากนั้นเลือดพุ่งออกมาอย่างห้ามไม่ได้
เย่ห้าวพิงบนกำแพง พูดด้วยใบหน้าปวดร้าวเสียใจ： “หยางเฟิง……”
พรวด！
พูดยังไม่ทันจบ ก็พ่นเลือดที่เต็มผสมด้วยเศษอวัยวะภายในออกมาอีกครั้ง
หมัดนี้ของหยางเฟิง ทำลายอวัยวะภายในของเย่ห้าวไปแล้ว
เย่ห้าวรู้ว่าตัวเองมีเวลาไม่มาก
เขาจ้องไปที่หยางเฟิงและถามว่า "หยางเฟิงแกบอกฉันได้ไหม ว่าแกเป็นใครกันแน่？"
เย่ห้าวไม่เต็มใจจริงๆ
ตัวเองเป็นถึงตระกูลเย่ ก็พินาศอยู่บนมือของหยางเฟิง
เรื่องเป็นเช่นนี้
เขาไม่อยากเชื่ออีกต่อไป ว่าหยางเฟิงจะเป็นเพียงเขยแต่งเข้าของตระกูลเย่
ไม่รู้ตัวตนของหยางเฟิง
เขาตายตาไม่หลับ！
หยางเฟิงเหลือบมอง เย่ห้าว พูดนิ่งๆ ว่า "เห็นแก่ที่แกกำลังจะตาย ฉันก็บอกแก ฉันคือใคร……"”
“เพียงเทพมรณะออกมา ทั่วโลกจำนน！”
“เพียงเทพมรณะออกมา ทั่วโลกจำนน！”
“เพียงเทพมรณะออกมา ทั่วโลกจำนน！”
……
ไป่หูและคนอื่น ๆ ตะโกนด้วยความบ้าคลั่ง