บทที่ 134

หลังจากพูดพิธีรีตองกับหลันซินไปครั้งหนึ่ง

หม่าตงพูดกับหยางเฟิงด้วยใบหน้าเคารพนอบน้อม “คุณหยาง แสดงความยินดีด้วย！”

“ครับ！” หยางเฟิวชงพยักหน้าแล้วพูด “ไปครับ พวกเราเข้าไปกัน！”

หลังจากนั้น หยางเฟิงกับหม่าตงก็เข้าไปในโรงแรม

หลังจากหยางเฟิงออกไป

ในเวลานี้ด้านนอกโรงแรมตรงมุมมืด ซ่อนเร้นสองดวงตาเย็นยะเยือก

ตามการตรวจสอบ ชายชุดขาวพบว่า หงทาวได้รับเชิญจากตระกูลเย่แห่งเมืองเอกอันร่ำรวย จัดการกับตระกูลเย่แห่งเมืองเอก หลังจากนั้นก็หายสาบสูญไป

ดังนั้นคนที่ฆ่าหงทาว มือสังหารที่ใหญ่ที่สุด ก็คือตระกูลเย่แห่งเมืองเอก！

อีกทั้งเขายังได้เข้าใจ เหตุผลที่ตระกูลเย่แห่งเมืองเอกเติบดตได้อย่างรวดเร็ว ทั้งหมดเป็นเพราะเขยแต่งเข้าของตระกูลเย่ หยางเฟิง！

ดังนั้น เขาสามารถยืนยันได้ 100% มือสังหารที่ฆ่าหงทาวตาย ก็คือหยางเฟิง ！

มองด้านหลังหยางไปที่ออกไป ชายชุดขาวพูดเสียงเย็นชา “ฆ่าศิษย์น้องของฉัน คืนนี้ ฉันก็จะทำให้งานวันเกิดแกกลายเป็นงานศพ！”

……

“ผู้นำตระกูลหลัน มอบหมูทองคำหนึ่งตัว ขอแสดงความยินดีกับวันเกิดเจ้าตัวน้อยร่ำรวยตลอดชีวิต！”

“อภิมหาเศรษฐีตงไห่ มอบสนามเด็กเล่นหนึ่ง ขอแสดงความยินดีกับวันเกิดเจ้าตัวน้อยขอให้ความสงบสุข！”

“มอบรถเด็กสุดหรูหนึ่งคัน ขอแสดงความยินดีกับวันเกิดเจ้าตัวน้อย……”

หยางพั่นพั่นปรากฏตัวกลางเวที รับคำอวยพรของทุกคน

ทุกท่านที่อยู่ในงาน ล้วนเป็นบุคคลที่มีหน้ามีตาที่ตงไห่

ของขวัญที่มอบไป แน่นอนว่าคุ้มราคา

หยางเฟิงพูดยิ้งกับทุกคน “ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงานวันเกิดของสาวน้อย ตอนนี้ผมขอประกาศ เริ่มงานวันเกิด！”

หลังจากเปล่งเสียงออกไป

เค้กสูงหกชั้นถูกเข็นขึ้นมา

เค้กทั้งหมด สูงถึงสามเมตร

บนสูงสุดของเค้กเป็นเทียนหกเล่ม

สื่อถึงหยางพั่นพั่นที่วันนี้หกขวบแล้ว！

เค้กก้อนนี้เป็นหยางเฟิงที่เชิญปรมาจารย์ด้านการทำขนมที่มีชื่อเสียงมาออกแบบและผลิตโดยเฉพาะ

แกรก！

แสงไฟทั้งหมดในงานทันใดนั้นก็ดับลง

ก็เหลือเพียงแสงของเทียน

หยางเฟิงยิ้มและพูดกับหยางพั่นพั่น “พั่นพั่น รีบขอพรเร็ว แล้วเป่าเทียนให้ดับ！”

“ค่ะ！”

หยางพั่นพั่นพยักหน้า ขอพร เป่าเทียนจนดับ ทั้งงานยังมืดสนิท

ก็ในเวลานี้ แสงเย็นเยือกสาดผ่าน ใกล้เข้ามาทางหยางพั่นพั่น！

นั่นคือกระบี่ด้ามหนึ่ง！

กระบี่แหลมคมด้ามหนึ่ง！

แสงเย็นยะเยือกส่องประกาย แทงคอหยางพั่นพั่น！

ถ้ากระบี่แทงลงไป ต้องตายอย่างไร้สงสัย！

ความรวดเร็วของกระบี่เล่มนั้นเร็วมาก

ผู้คนเดิมทีก็ตอบสนองกันไม่ทัน

อ่า！

เย่เมิ่งเหยียนร้องตกใจ