บทที่ 136

ชายชุดขาวตะโกนพูดขึ้นด้วยสีหน้าสะพรึงกลัวว่า “ปล่อยผม ปล่อยผม”

เพราะเขาสัมผัสได้ถึงรัศมีอาฆาตที่น่าสะพรึงกลัวจากคนพวกนี้

คนพวกนี้จะต้องเคยฆ่าคนมาก่อนอย่างแน่นอน

และก็ไม่ใช่แค่คนสองคน

กระทั่งเป็นร้อยเป็นพันคน

ไม่อย่างนั้นจะไม่มีรัศมีแห่งความอาฆาตรุนแรงขนาดนี้

หากตกอยู่ในมือของพวกเขา จะมีจุดจบที่ไม่อาจคาดคิด

……

หลังจาก 10 นาที

เสือขาวมาถึงตรงหน้าหยางเฟิง พร้อมพูดขึ้นอย่างเคารพว่า “ท่านแม่ทัพ ผมได้บอกทั้งหมดแล้ว”

หยางเฟิงพูดขึ้นอย่างเรียบเฉยว่า “พูดมา”

เสือขาวพูดขึ้นว่า “ท่านแม่ทัพ ชายชุดขาวคนนี้ มีชื่อเรียกว่าไป๋เฟย เป็นศิษย์ในสำนักปาจี๋ เขามาตงไห่เพื่อสืบเรื่องที่ ศิษย์น้องหงทาวถูกฆาตกรรม เพราะสืบรู้ว่าเกี่ยวข้องกับท่านแม่ทัพ ดังนั้นจึงวางแผนในงานเลี้ยงฉลองวันเกิด จับตัวลูกสาวท่านแม่ทัพเป็นตัวประกัน จากนั้นบีบบังคับให้ท่านแม่ทัพยอมให้จับโดยไม่ต้องต่อสู้”

ไป๋เฟยรู้ หยางเฟิงสามารถฆ่าหงทาวได้ทันที ไม่ใช่คนที่พูดง่ายแน่นอน

คืนนี้เป็นวันเกิดหยางพั่นพั่นพอดี

หากจับตัวหยางพั่นพั่นเป็นตัวประกัน แล้วบีบบังคับหยางเฟิง

ถึงตอนนั้นหยางเฟิงจะต้องยอมให้จับโดยไม่ต้องต่อสู้

ต้องยอมรับว่า แผนการของไป๋เฟยนั้นดีมาก

แต่เขาคาดคะเนความสามารถของหยางเฟิงน้อยเกินไป

หยางเฟิงหรี่ตงลง พร้อมพูดขึ้นว่า “สำนักปาจี๋? คิดจะจับตัวลูกสาวของผมเป็นตัวประกัน พวกเขาไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือ?”

เกร็ดของมังกร คิดแตะต้องนั้นต้องตาย

ภรรยากับลูกสาว ถือเป็นเกร็ดของมังกรของหยางเฟิง

ใครแตะต้องเส้นตายของเขา

ไม่ว่าจะเป็นราชาแห่งสรวงสวรรค์ ก็ยากที่จะหนีพ้นจากความตาย

หยางเฟิงพูดขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชาว่า “เสือขาวฟังคำสั่ง รวมตัวสำนักเทพมรณะ ไปยังสำนักปาจี๋”

“ครับ”

เสือขาวไม่กล้าลังเลเลยสักนิด รีบไปสั่งการทันที

เขารู้ว่า หยางเฟิงโกรธจัดแล้ว

เทพมรณะโกรธ เลือดนองพันลี้

ครั้งนี้ สำนักปาจี๋ยากที่จะรอดพ้นจากความหายนะ

หลังจากเสือขาวออกไป