บทที่ 137

เสือขาวพยักหัว พร้อมโบกมือขึ้น

ทหารกว่าพันคนของสำนักเทพมรณะ บุกขึ้นไปบนเทือกเขาหยุนเมิ่งราวกับปีศาจ

……

สำนักปาจี๋

ห้องโถงใหญ่

จ้าวหวูจี๋ หัวหน้าสำนักสำนักปาจี๋ นักต่อสู้อันดับหนึ่งของมณฑลเจียงหนาน

“ไป๋เฟย ยังไม่กลับมาหรือ?”

เขานั่งบนตำแหน่งหัวหน้า มองดูคนในห้องโถงพร้อมถามขึ้น

ผู้อาวุโสคนหนึ่งเดินออกมา พร้อมพูดขึ้นด้วยความเคารพว่า “เรียนหัวหน้าสำนัก ไป๋เฟยรับคำสั่งหัวหน้าสำนักไปสืบเรื่องที่หงทาวถูกฆาตกรรมที่ตงไห่ น่าจะกลับมาวันนี้”

จ้าวหวูจี๋พยักหน้า

ไป๋เฟยเป็นศิษย์คนโปรดของเขา

อายุยังน้อยก็มาถึงแดนฮั่วจิ้งสูงสุด

ในรุ่นคนหนุ่มสำนักปาจี๋ ถือเป็นระดับหัวหน้า

เพียงแค่ตงไห่

ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาเลย

“หลังจากไป๋เฟยกลับมาแล้ว ให้มาพบผมทันที”

ปัง

จ้าวหวูจี๋ยังพูดไม่จบ ศิษย์สำนักปาจี๋คนหนึ่งบินลอยเข้ามา

พลั๊ก

มองเห็นเช่นนี้

สีหน้าทุกคนเปลี่ยนไป แล้วก็รีบลุกขึ้นมา

จ้าวหวูจี๋ตะคอกพูดขึ้นว่า “นี่เกิดอะไรขึ้น?”

ศิษย์สำนักปาจี๋ที่บินลอยเข้ามาคนนั้น เหนื่อยหน้าพร้อมพูดขึ้นด้วยเสียงอ่อนแรงว่า “หัวหน้าสำนัก แย่แล้ว มีคนบุกฆ่าเข้ามาแล้ว”

อั๊ก

เพิ่งพูดเสร็จ

ปากของเขากระอักเลือดออกมา

เขาล้มกองลงบนพื้นแล้วก็สูญเสียลมหายใจในที่สุด

“บังอาจ กล้าบุกฆ่ามาถึงสำนักปาจี๋ ดนหาที่ตายหรือ?”

“สำนักปาจี๋เป็นถึงสำนักอันดับหนึ่งของมณฑลเจียงหนาน ใครช่างกล้าขนาดนี้?”

“ไป เราไปดูพร้อมกัน ใครกันที่ไม่กลัวตายขนาดนี้?”

ภายในห้องโถง ผู้คุมกฎอาวุโสทั้งหมดลุกขึ้นมาอย่างโกรธจัด

ต้องรู้ว่าสำนักปาจี๋เป็นถึงสำนักอันดับหนึ่งของมณฑลเจียงหนาน

ยังไม่เคยมีใครกล้าบุกฆ่ามาอย่างบ้าคลั่งแบบนี้

นี่ถือเป็นการดูหมิ่นสำนักปาจี๋

สีหน้าจ้าวหวูจี๋เขียวปัดอย่างที่สุด