บทที่ 184

เฉินตงกล่าวด้วยความเคารพเมื่อเห็นหยางเฟิง

หยางเฟิงนั่งหัวโต๊ะพยักหน้าและพูดว่า “เอาล่ะ เจ้ามีธุระอะไรกับข้า?”

เฉินตงพูดอย่างประหม่า: “คุณหยาง ฉันได้กำจัดศัตรูที่เหลืออยู่ทั้งหมดของแก๊งเขียวแล้ว แต่น่าเสียดายที่เฉ่าซือไห่และลูกชายของเขาหนีไป ขอให้คุณหยางลงโทษด้วย!”

หยางเฟิงโบกมือและพูดว่า "ก็แค่หมาเร่ร่อนสองตัว หนีไปก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่"

เมื่อได้ยินเช่นนี้เฉินตงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หลังจากที่รู้ว่าเฉ่าซือไห่และลูกชายของเขาหนีไปได้ เขาก็โกรธมากเพราะกลัวว่าหยางเฟิงจะตำหนิเขา!

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าหยางเฟิงไม่ได้สนใจเฉ่าซือไห่และลูกชาย

เฉินตงหยิบบัญชีออกมายื่นให้ด้วยมือทั้งสองและกล่าวว่า "คุณหยาง นี่คือรายการสมบัติทั้งหมดของแก๊งเขียว ท่านโปรดดูด้วย"

หยางเฟิงหยิบบัญชีขึ้นมาเหลือบมองแล้วพูดด้วยใบหน้าเฉยชา: “ธุรกิจทั้งหมดในพื้นที่สีเทาของแก๊งเขียว ยกเว้นธุรกิจที่ผิดกฎหมาย ปิดให้หมด และที่เหลือเช่นบาร์ ไนท์คลับ สถานบันเทิงและอื่นๆ จะมอบให้คุณและสี่ตระกูลใหญ่จัดการ”

"ธุรกิจโซนสีขาวทั้งหมดจะมอบให้เฟิงเมิ่งกรุ๊ปสาขาหู้ไห่ คุณมีความคิดเห็นอื่นหรือไม่"

เฉินตงพยักหน้าอย่างเร่งรีบ: “ทำตามคำสั่งของคุณหยาง ผมไม่มีความเห็น”

แม้ว่าหยางเฟิงจะนำสมบัติทั้งหมดของแก๊งเขียวไป เฉินตงก็ไม่กล้าแสดงความคิดเห็นใดๆ

ยิ่งไปกว่านั้นหยางเฟิงเอาไปแค่ธุรกิจโซนสีขาวของแก๊งเขียวแล้วก็ธุรกิจผิดกฎหมายในพื้นที่สีเทาของแก๊งเขียวเท่านั้น คราวนี้สำนักหงและสี่ตระกูลใหญ่ถือว่าทำเงินได้มากมาย

หยางเฟิงเหลือบมองเฉินตงและพูดอย่างมีนัยยะ: "แก๊งเขียวถูกทำลายและสำนักหงได้กลายเป็นเจ้าพ่อแห่งเมืองหู้ไห่ ผมจะบอกอะไรให้คุณ อย่าทำเรื่องผิดศีลธรรมและกดขี่ประชาชนมิ ฉะนั้นผมจะไม่ปล่อยคุณไว้แน่!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้เฉินตงก็ตกใจทันที

เขารีบพูดว่า: "คุณหยางโปรดวางใจ ผมจะทำตามคำสั่งของคุณ ไม่ทำเรื่องผิดศีลธรรมเด็ดขาด"

หยางเฟิงโบกมือและพูดว่า “ไม่มีอะไรแล้ว ออกไปได้!”

เฉินตงเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผากของเขาและจากไปอย่างระมัดระวัง

หลังจากที่เฉินตงจากไปเสือขาวก็ถามว่า “ท่านแม่ทัพ ท่านคิดว่าเฉินตงจะทำตามคำสั่งของท่านหรือไม่”

หยางเฟิงยิ้มเรียบๆและกล่าวว่า : “เขาจะทำหรือไม่ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า เมื่อถึงตอนนั้นจะมีคนจัดการเขาเอง!”