บทที่ 218

เฉินตงที่อยู่ด้านข้างอธิบาย“คุณหยางครับถึงแม้ตระกูลจ้าวจะเป็นผู้นำหลักของหกตระกูลใหญ่แต่ชอบความสันโดษครับไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอกเจ้าบ้านเฉียนไปหาตระกูลจ้าวแล้วครับแต่ตระกูลจ้าวก็ปฏิเสธความร่วมมือในครั้งนี้ครับ”

ได้ยินดังนี้

หยางเฟิงก็รู้สึกอยากรู้เรื่องตระกูลจ้าวผู้ลี้ลับขึ้นมาในบัดดล

เขาถือถ้วยชาขึ้นมาดื่มหนึ่งคำ

จากนั้นก็หลับตาใช้ความคิด

เมื่อเห็นหยางเฟิงไม่พูดเฉินตงกับเฉียนหม่านถังก็เริ่มตึงเครียดขึ้นมา

ถ้าหยางเฟิงไม่ช่วยลำพังอำนาจความสามารถของพวกเขาก็ยากที่จะต่อต้านแก๊งฟ้าดิน

ถึงแม้แก๊งฟ้าดินจะแยกอำนาจมากว่าร้อยปีทว่าอูฐที่ผอมตายก็ยังตัวใหญ่กว่าม้าอยู่ดี

ยิ่งไปกว่านั้น

หลายปีมานี้แก๊งฟ้าดินฝึกฝนและสั่งสมกำลังมาโดยตลอดจึงยากจะที่วิเคราะห์กำลังที่แท้จริง！

หลังจากที่ดื่มชาหมดแก้วหยางเฟิงก็ปากเสียงเรียบ“ผมตกลงจะร่วมมือกับพวกคุณ！”

“ขอบคุณครับคุณหยาง”

เห็นหยางเฟิงรับปากเฉินตงกับเฉียนหม่านถังก็ปีติยินดีเป็นล้นพ้น

ไม่รอให้พวกเขาสองคนดีใจนานหยางเฟิงก็เอ่ยด้วยใบหน้าไร้อารมณ์“แต่...ผมมีเงื่อนไขหนึ่ง！”

เฉินตงกับเฉียนหม่านถังสบตากันถามด้วยความประหวั่น“ไม่ทราบว่าคุณหยางมีเงื่อนไขอะไรครับ？”

หยางเฟิงกล่าว“เงื่อนไขของผมง่ายมากพวกคุณต้องฟังคำสั่งจากผมโดยไม่มีข้อแม้！”

ซึ่งเฉินตงสวามิภักดิ์ต่อหยางเฟิงนานแล้ว

ส่วนเฉียนหม่านถังนั้นลังเลชั่วครู่

เมื่อเห็นดังนั้นเฉินตงก็รีบดึงเฉียนหม่านถังแล้วกล่าวว่า“คุณหยางครับพวกเราไม่มีปัญหาครับ！”

หยางเฟิงจึงจะกล่าวเสียงเรียบว่า“งั้นก็ถอยไปได้！”

“ครับคุณหยาง”

ทันทีที่พวกเขาออกไป

เสือขาวก็ถามด้วยความฉงนสนเท่ห์“ท่านแม่ทัพจะร่วมมือกับพวกเขาจริงๆเหรอครับ？ฉันว่าเฉียนหม่านถังแค่อยากใช้ท่านเป็นเครื่องมือ……”