บทที่ 228

เมื่อคิดถึงพวกนี้

เฉินป้าเซียนเร่งฝีเท้าในการจากไป

งานประลองบู๊ที่ริเริ่มโดยแก๊งฟ้าดิน

ให้หยางเฟิงเป็นผู้นำของพันธมิตรบู๊

หลังการประชุม ทุกคนต่างพูดถึงเรื่องนี้

ทุกคนรู้ดีว่า

ชื่อของหยางเฟิงจากนี้ไปจะโด่งดังในบู๊ใต้!

“ขอแสดงความยินดีกับผู้นำพันธมิตรหยางเฟิง ผู้ซึ่งคาดว่าจะเป็นผู้นำของพันธมิตรบู๊!”

ไม่นาน

ทุกสำนักพรรครวมทั้งหกตระกูลใหญ่มาแสดงความยินดี

หยางเฟิงยิ้มเบา ๆ : "ดีๆ!"

“ดิฉันขอถวายพระพรผู้นำพันธมิตรหยางเฟิง!”

ในขณะนี้ไป๋หลิงหลงเดินไปพร้อมกับรอยยิ้มอันแสนหวาน

เมื่อเห็นไป๋หลิงหลงดวงตาของทุกคนเป็นประกาย

บางคนที่จิตไม่ยืนมั่นมองไป๋หลิงหลงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหล

เมื่อเห็นเช่นนี้ หยางเฟิงก็แสดงรอยยิ้มที่อธิบายไม่ได้ที่มุมปากของเขา

ไป๋หลิงหลงนี้น่าจะฝึกฝนพลังเย้ายวน

ระหว่างอิริยาบถจะมีลมโชยออกมาทำให้คนรอบตัวตกหล่นไปโดยไม่รู้ตัว

หยางเฟิงยิ้มอย่างเฉยเมย: "ผู้นำไป๋หลิงหลง ไม่ต้องเกรงใจ!"

เมื่อเห็นว่าหยางเฟิงไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ไป๋หลิงหลงก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความประหลาดใจบนใบหน้าของเธอ

ต้องรู้ว่าผู้ชายส่วนใหญ่ไม่สามารถต้านทานเสน่ห์ของเธอได้

แต่หยางเฟิงผู้นี้มีดวงตาชัดเจนไม่ได้รับผลกระทบจากพลังเย้ายวนของเธอเลย

ผู้คนนี้เข้าใจยาก!

คิดถึงนี่

ไป๋หลิงหลงรีบหยุดพลังเย้ายวนของเธอทันที

เธอยิ้มและกล่าวว่า “ผู้นำหยางเฟิงเป็นคนพิเศษจริงๆ หวังว่าจะได้มีโอกาสพูดคุยกับคุณ”

“ได้เลยๆ!”

ตั้งแต่ต้นจนจบ หยางเฟิงมีสีหน้านิ่งเฉย

“ถ้างั้นจะไม่รบกวนผู้นำพันธมิตรหยางเฟิงแล้ว”

เมื่อเห็นว่าหยางเฟิงไม่หวั่นไหว ไป๋หลิงหลงจึงหยุดพูดเรื่องไร้สาระและนำผู้คนจากไป

จางเทียนซานซึ่งอยู่ไม่ไกลก็เหลือบไปที่ หยางเฟิง

เขาอยากเข้ามาคุยแต่ก็ไม่อยากเสียหน้า

เขาลังเล

ในที่สุด

จางเทียนซานพ่นลมเย็นชาและจากไปพร้อมกับผู้คน

ทันใดนั้น สนามที่คึกคักแต่เดิมกลับเย็นลงกว่าเดิมมาก