บทที่ 229

เมื่อเห็นการจ้องมองของเฉินป้าเซียนที่เหมือนจะกินคนเฉ่าซือไห่ก็ตัวสั่นไม่ไหว

เขาพูดอย่างสั่นเครือ: “ท่านบอสใจเย็นลง ตอนนี้ไม่ใช่เวลาโกรธ แต่ต้องสงบสติอารมณ์และคิดขั้นตอนต่อไปของเราก่อนว่าควรการกับหยางเฟิงยังไง?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้

เฉินป้าเซียนพ่นลม ความโกรธของเขาค่อยๆ สงบลง

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วถาม “แกมีวิธีดีๆอะไร?”

เฉ่าซือไห่กล่าวด้วยใบหน้าที่มืดครึ้ม: “วิธีที่ดีที่สุดในการจัดการกับ หยางเฟิงคือการตัดปีกของเขา! วันนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะปัญหาระหว่าง สำนักหงและหกตระกูลใหญ่ หยางเฟิงจะไม่สามารถประสบความสำเร็จในการเป็นผู้นำของพันธมิตรได้ง่ายแบบนี้!”

“มีเพียงกำจัดหกตระกูลทั้งหกและสำนักหง หยางเฟิงก็จะไม่สามารถสร้างปัญหาในจินหลิงได้”

ได้ยินแบบนี้

เฉินป้าเซียนเงียบไปครู่หนึ่ง

มีใบหน้าที่มืดครึ้มและเขาพูดอย่างเคร่งขรึม: "หกตระกูลและสำนักหง พวกเขาเป็นเบี้ยของ หยางเฟิงในจินหลิง ถ้าไม่ถูกทำลายไม่ช้าก็เร็วพวกเขาจะเป็นหายนะ!"

“ใช่แล้ว! ทางเฉ่าปิง มีข่าวอะไรไหม?”

เฉ่าซือไห่กล่าวด้วยความเคารพ: “รายงานท่านบอส เฉ่าปิงและเจ้าเงาถึงหู้ไห่แล้ว”

เฉินป้าเซียนพูดอย่างเย็นชา: “สั่งเฉ่าปิงให้เขาเร่งดำเนินการเพื่อติดต่อกับสี่ตระกูลใหญ่ของหู้ไห่ และทำลายหู้ไห่สำนักหง!”

"ครับ!"

ได้ยินแบบนี้

มุมปากของเฉ่าซือไห่แสดงรอยยิ้มพอใจที่ไม่ง่ายที่จะตรวจพบ

เฉินป้าเซียนเงยหน้าขึ้นและเหลือบมองที่เฉ่าซือไห่และพูดอย่างเฉยเมย: “งานอื่น ๆ ในการจัดการกับหกตระกูลหลักใน จินหลิงจะให้แก โดยเฉพาะตระกูลเฉียน เฉียนหม่านถัง ถ้าไม่ใช่เพราะเขา หยางเฟิงคงไม่สำเร็จ!”

“กระผมรับทราบครับ!”

ในไม่ช้า พายุรุนแรงกำลังจะพัดถล่มในจินหลิง

……

หลังจากกลับถึงโรงแรมแล้ว

เย่เมิ่งเหยียนรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย เธอจึงกลับไปพักผ่อนที่ห้องก่อน

หยางเฟิงนั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่น ชงชาแบบสบายๆ

เสือขาวที่อยู่ด้านข้างอดไม่ได้ที่จะถาม: “ท่านแม่ทัพ ต้องการให้ผมระดมสำนักเทพมรณะโดยตรงเพื่อทำลายแก๊งฟ้าดินไหมครับ!”

ต่อหน้าสำนักเทพมรณะ กองกำลังใด ๆก็เป็นแค่เศษฝุ่น

หยางเฟิงกล่าวอย่างแผ่วเบา: “ไม่ต้อง! เรื่องของยุทธจักรให้แก้ไขในยุทธจักรกันเอง หากราชการมาแทรกแซงข้อพิพาทของยุทธจักรอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า มันจะเป็นการละเมิดคำสั่งของเจ้ามังกร!”

"ครับ!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เสือขาวก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก