บทที่ 230

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หยางเฟิงก็ขมวดคิ้ว

ตระกูลจ้าวนี้เป็นมังกรที่มองเห็นจุดเริ่มต้นแต่ไม่สิ้นสุดจริงๆ!

เขาโบกมือและพูดว่า “ในเมื่อตระกูลจ้าวปฏิเสธที่จะพบฉัน งั้นก็ชั่งเถอะ!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉียนหม่านถังและคนอื่นๆ ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

พวกเขากลัวว่า หยางเฟิงจะโกรธหกตระกูลใหญ่เพราะเรื่องของตระกูลจ้าว

หยางเฟิงถามอย่างเฉยเมย: "ไม่รู้ว่าผู้นำเฉียนหม่านถังและคนอื่น ๆ ที่มาที่นี่เพราะเรื่องอะไร?"

เฉียนหม่านถังก้าวไปข้างหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม: “ผู้นำหยางเฟิง ตอนนี้คุณเป็นผู้นำของพันธมิตรบู๊ เราได้หารือเรื่องนี้กับตระกูลใหญ่หลายตระกูลและจะให้ของขวัญแก่คุณ นี่คือรายการของขวัญของเรา”

หลังจากพูดแล้ว เฉียนหม่านถังก็ยื่นรายการให้ หยางเฟิงด้วยความเคารพ

หยางเฟิงดูรายชื่อและยิ้มทันที: "หกตระกูลใหญ่ช่างใจกว้างเหลือเกิน!"

ของขวัญชิ้นนี้เป็นบริษัทจดทะเบียนมูลค่าหลายหมื่นล้าน!

เมื่อได้ยินคำพูดของหยางเฟิง

เฉียนหม่านถังและคนอื่นๆ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างขมขื่น

พวกเขาไม่ต้องการให้ แต่ของขวัญชิ้นนี้ไม่ให้ไม่ได้!

ในบริษัทจดทะเบียนนี้ มีตระกูลใหญ่หลายตระกูลที่ถือหุ้นอยู่

ในหมู่พวกเขา หุ้นของตระกูลเฉียนนั้นใหญ่ที่สุดและมีมูลค่านับพันล้าน

อาจกล่าวได้ว่าคราวนี้ ตระกูลเฉียนเลือดออกอย่างล้นเหลือ

เฉียนหม่านถังกล่าวด้วยรอยยิ้มขมขื่น: "ผู้นำหยางเฟิง นี่เป็นเพียงความหมายเล็กๆน้อยๆ โปรดรับไว้ด้วยเถอะ!"

หยางเฟิงวางรายการไว้บนโต๊ะและพูดเบา ๆ ว่า: "ตามที่พูดไป ไม่มีไม่หวังอะไรเป็นการตอบแทน แค่พูดมาว่ามีเรื่องอะไร!"

เฉียนหม่านถังลังเลอยู่ครู่หนึ่งและกล่าวว่า "ผู้นำ"หยางเฟิง ตอนนี้เราได้แตกแยกกับแก๊งฟ้าดินแล้ว ตอนนี้เหมือนไฟและน้ำ แก๊งฟ้าดินจะไม่ปล่อยให้ตระกูลใหญ่พวกเราไปแน่นอน และอยากจะขอให้ผู้นำหยางเฟิงช่วยพวกเรา”

เมื่อได้ยินเช่นนี้

หยางเฟิงยิ้ม หยิบชาร้อนและจิบ

เขารู้นานแล้วว่า เฉียนหม่านถังและคนอื่นๆ จะมาหาเขา

มาพึ่งพาตัวเองหมายความว่าจะไมท่ถูกกับแก๊งฟ้าดิน

เฉินป้าเซียนไม่กล้าที่จะจัดการกับตัวเอง แต่เขากล้าที่จะจัดการกับหกตระกูลทั้งหก

ตามคำกล่าวที่ว่า ลูกพลับอ่อนจะบีบยังไงก็ได้

เฉินป้าเซียนจะไม่เข้าใจความหมายนี้ได้ไง

ฉากนี้คล้ายกับตอนที่สี่ตระกูลใหญ่ในหู้ไห่ที่มาขอร้องมากแค่ไหน?

ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือมีตระกูลจ้าวหนึ่งตระกูลที่ขาดหายไปจากหกตระกูล