บทที่ 231

เขากัดฟัน พร้อมพูดขึ้นว่า “จะให้พวกเราหลายตระกูลสูญเสียหายเปล่าๆไม่ได้ ไป พวกเราไปหาตระกูลจ้าว จะให้ตระกูลจ้าวอาศัยความขัดแย้งของคนอื่นเพื่อตักตวงผลประโยชน์ใส่ตัวไม่ได้”

“ไป”

เพิ่งพูดเสร็จ ผู้นำตระกูลหลายตระกูลใหญ่ต่างเห็นด้วย แล้วไปตระกูลจ้าวพร้อมกัน

ทันใดนั้น ความคึกครื้นสะนั่นไปทั่วทุกทิศทาง

จินหลิง

หอคอยบุษบาฝน

มีอาคารสมัยราชวงศ์ชิงหมิงอาคารหนึ่ง

อาคารหลังนี้พื้นที่กว้างใหญ่มาก อาคารหลังใหญ่มีทางเข้าออกสี่ทาง

ที่นี่

ที่นี่คือตระกูลจ้าวหนึ่งในหกตระกูลใหญ่ของจินหลิงที่ไม่ทำตัวเป็นจุดสนใจที่สุด ลึกลับที่สุด

เวลานี้

ภายในลานกว้างตระกูลจ้าว

ชายชราอายุเจ็ดสิบกว่าคนหนึ่ง สวมชุดสมัยราชวงศ์ถัง นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้จินสื่อหนาน

คนคนนี้ก็คือเจ้าบ้านจ้าว จ้าวเทียนหลง

ในฐานะที่เป็นเจ้าบ้านจ้าว จ้าวเทียนหลงที่ไม่ทำตัวเป็นจุดสนใจอย่างที่สุด

เขาไม่ได้ออกจากตระกูลจ้าวมาหลายปีแล้ว

แต่ตอนนี้ ใบหน้าของเขาเผยให้เห็นถึงความโศกเศร้า

คนที่นั่งอยู่ด้านข้าง เป็นผู้ชายอายุห้าสิบกว่า มีชื่อเรียกว่าจ้าวหาน

เขาเป็นลูกชายคนเดียวของจ้าวเทียนหลง

และเป็นผู้ดูแลตระกูลจ้าวในตอนนี้

จ้าวหานกำลังรายงานเรื่องงานประลองบู๊ ตลอดจนความเคลื่อนไหวของตระกูลใหญ่ทั้งสี่ ให้จ้าวเทียนหลงฟัง

“เฮ้อ”

จู่ๆจ้าวเทียนหลงก็ถอนหายใจ พร้อมพูดขึ้นว่า “ตระกูลจ้าวตกอยู่ในอันตราย”

จ้าวหานถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจว่า “พ่อ ท่านพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร? เฉินป้าเซียนไม่ได้เป็นเจ้าพันธมิตรบู๊ไม่ใช่เรื่องดีหรือ?”

จ้าวเทียนหลงมองเมินจ้าวหาน พร้อมพูดขึ้นว่า “พวกเฉียนหม่านถังสนับสนุนให้หยางเฟิงเป็นเจ้าพันธมิตรบู๊ทำลายแผนของเฉินป้าเซียน เจ้าคิดว่าเขาจะปล่อยคนของเฉียนหม่านถังไปหรือ?”

“ตระกูลจ้าวถือเป็นหนึ่งในหกตระกูลใหญ่ เป็นพวกเดียวกัน เฉินป้าเซียนลงมือกับคนเฉียนหม่านถัง แน่นอนว่าจะต้องลงมือกับตระกูลจ้าวด้วยแน่ พวกเราตระกูลใหญ่หลายตระกูล มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่จะขาดจากกันไม่ได้”

พูดเสร็จ

จ้าวเทียนหลงแสดงสีหน้าจนใจ