บทที่ 265

ดูเหมือนว่าเขาจะเห็นหยางเฟิงโดนยาพิษแล้วตาย

“กล้าบังอาจกับท่านแม่ทัพ รนหาที่ตาย!”

ขณะนั้นเองก็มีเสียงตะโกนดังมาจากข้างหูเจ้าเงา

เสียงดังกึกก้อง

แก้วหูของเจ้าเงาแทบจะระเบิด

เขาตกใจและหันไปมองทันที

เห็นว่าเสือขาวโกรธจัดและกำลังพุ่งเข้ามา

หมัดขนาดเท่ากระสอบทรายพุงเข้ามาที่หัวของเขา

หมัดนี้ทรงพลังมาก!

สีหน้าของเจ้าเงาเปลี่ยนไปอย่างมาก

หากโดนชก หัวของเจ้าเงาต้องแตกเป็นเสี่ยงๆแน่นอน!

เขาหันกลับมาอย่างรวดเร็วเพื่อหยุดมัน

แต่เสือขาวก็หัวเราะเย้ยหยันและชกเข้าไปอย่างแรง

ผั๊วะ!

เสียงดังสนั่น

ร่างของเจ้าเงาถูกชกกระเด็นออกไป

เขาล้มลงกับพื้นอย่างแรง และพ่นเลือดออกมาไม่ยหุด

หมัดของเสือขาวทำให้อวัยวะภายในของเขาแทบแตก

ว้าว!

เลือดจำนวนมากผสมกับอวัยวะภายในพ่นออกมา ทันทีที่เจ้าเงาเอียงหัวเสียงและลมหายใจของเขาก็หายไป

"เจ้าเงา!"

เมื่อเห็นว่าเจ้าเงาถูกฆ่าเฉินป้าเซียนโกรธจนตาแทบจะถลนออกมา

ที่จะรู้ว่า.เจ้าเงาคือมือขวาลูกน้องที่ทรงพลังที่สุดและเป็นพี่น้องของเขา!

ตอนนี้เจ้าเงาถูกเสือขาวฆ่า!

เมื่อเห็นเจ้าเงาถูกฆ่าทุกคนก็มองเสือขาวด้วยความตกใจ

เจ้าเงาคือความแข็งแกร่งของแดนปรมาจารย์ และเสือขาวก็ฆ่าเขาด้วยหมัดเดียว

นี่มันน่ากลัวจริงๆ!

ที่สำคัญคือเสือขาวยังเคารพนับถือหยางเฟิงอีกด้วย!

คนที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้เต็มใจที่จะเป็นลูกน้องของหยางเฟิง

แล้วหยางเฟิง...

ทันใดนั้น

ทุกคนมองไปที่หยางเฟิงเต็มไปด้วยความกลัว

ขณะนี้ดวงตาของเฉินป้าเซียนแดงก่ำ เขาจ้องเขม็งไปที่หยางเฟิงและพูดว่า: "หยางเฟิงแกฆ่าพี่น้องของข้า วันนี้ข้าจะฆ่าเจ้า!"

เขาตะโกนเสียงดัง

เขาพุ่งทั้งตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว

และกลับมายิ่งเร็วกว่าเดิม!

ในชั่วพริบตา เขาก็บินกลับด้วยความเร็วที่เร็วกว่าเดิม

ว้าว!

เขาพ่นเลือดออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

ทันใดนั้นลมหายใจของเฉินป้าเซียนก็เริ่มอ่อน

หยางเฟิงถูหมัดของเขาและพูดอย่างเหยียดหยาม: "เปราะบางขนาดนี้! แกมีพลังแค่นี้คิดจะฆ่าข้า？ตลกสิ้นดี!"

เมื่อได้ยินคำพูดของหยางเฟิงใบหน้าของเฉินปาเซียนก็ยิ่งแดงขึ้น