บทที่ 266

ทันใดนั้นทุกคนมองไปที่หยางเฟิงด้วยสายตาแปลก ๆ

ขณะเดียวกันเฉินป้าเซียนก็รู้สึกสะใจ

ตั้งแต่สมัยโบราณประชาชนจะไม่ต่อสู้กับเจ้าหน้าที่!

แม้ว่าหยางเฟิงจะเป็นเจ้าพันธมิตรบู๊แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ว่าการจินหลิงเขาก็ไม่มีความหมาย!

เจ้าพันธมิตรบู๊เป็นเพียงแค่บุคคลจากโลกภายนอก คนถิ่นทุรกันดาร ไม่มีค่าให้พูดถึง!

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อมาทำให้ทุกคนตกใจ

เข้าใจแล้ว.

สวีเทียนหมิงเดินมาข้างหน้าอย่างรวดเร็วและรีบมาหาหยางเฟิง

เขาคุกเข่าลงและกล่าวด้วยความเคารพ: "สวีเทียนหมิงผู้ว่าการจินหลิงคารวะท่านแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่!"

บูม!

ทันใดนั้น!

ทุกคน!

ตะลึง!

ครุ่นคิด อ้าปากค้าง แต่พูดไม่ออก!

เจ้าที่อันดับหนึ่งที่สง่างามของราชสำนัก!

ทูตแห่งนคร!

สวีเทียนหมิงผู้ซึ่งดูแลผู้คนหลายล้านคนในจินหลิงคุกเข่าให้หยางเฟิง?

หยางเฟิงมอง สวีเทียนหมิงและพูดเบาๆ "ลุกขึ้นเถอะ!"

“ขอบคุณท่านแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่!”

สวีเทียนหมิงลุกขึ้นทันทีโดยไม่กล้าลังเล

เมื่อดูท่าทีที่หยางเฟิงปฏิบัติต่อ สวีเทียนหมิง

ทุกคนยิ่งตกใจมากขึ้นไปอีก

เมื่อพบกับผู้ว่าการจินหลิงหยางเฟิงก็เฉยเมยเช่นนี้

หยางเฟิงเป็นใครกันแน่?

เป็นแค่เขยของตระกูลเล็กๆอย่างตระกูลเย่หรือ?

เป็นแค่เจ้าพันธมิตรบู๊ธรรมดาหรือ?

ทันใดนั้น

ทุกคนแอบคาดเดาในตัวตนของหยางเฟิง

แม้แต่เจ้าหน้าที่ระดับสูงยังต้องคุกเข่าข้างเดียว

หรือเหนือกว่าเจ้าหน้าที่ทั่วไป?

หรือจะเป็นอ๋อง?

แต่ไม่ว่าหยางเฟิงจะอยู่ในสถานะใดก็ตาม

สำหรับเฉินตงและคนอื่นๆถือเป็นข่าวดีที่ยิ่งใหญ่มาก

หกตระกูลใหญ่และคนอื่นๆ ยิ้มแย้มแจ่มใส

สำหรับพวกเขาสงครามครั้งนี้ชนะแน่นอน!

ตรงกันข้ามกับแก๊งฟ้าดิน

แต่ละคนหน้าตาหดหู่ซีดเซียว!

แม้แต่ผู้ว่าการจินหลิงยังต้องคุกเข่า

แล้วพวกเขายังจะมีโอกาสอะไรไปต่อรอง

สีหน้าของเฉินป้าเซียนยิ่งหมดอาลัยตายอยาก! ย่ำแย่มาก