บทที่ 302

คนหนึ่งยิ่งกว่าเทพเทวดา！

อีกคนก็เป็นเทพเทวดาที่ยังมีชีวิต！

ผู้ชายได้มองล้วนเงียบขรึม

ผู้หญิงได้มองล้วนน้ำตาไหล

เป็นชายขรึมหญิงร้องไห้จริงๆเลยล่ะ！

หยางเฟิงก็ตะลึงไปเหมือนกัน

ในสายตาของเขามีเพียงเย่เมิ่งเหยียนคนเดียวเท่านั้น！

อีกฟากหนึ่งเฟิงชิงหวูพูดพร้อมยิ้มขำ：“เมิ่งเหยียน เธอดูสายตาคุณหยางสิ เขาอยากจับเธอกินจะแย่แล้วนะ！”

ได้ยินดังนั้น

เย่เมิ่งเหยียนพูดอย่างหน้าแดง：“ชิงหวู เกลียดเธอจริง！”

เฟิงชิงหวูพูดยิ้มๆ：“เอาล่ะ ยายเพื่อนรักของฉัน รีบเดินไปเถอะ！”

เย่เมิงเหยียนมองไปที่หยางเฟิง หน้าตาขวยเขินหายไปแล้ว

หนึ่งก้าว

สองก้าว

สามก้าว......

เดินไปอย่างช้าๆ ราวกับนางฟ้าที่รอคอยการแต่งงานลงมายังโลกมนุษย์

ว้าวว！

ทุกคน ยิ่งตกตะลึง！

ตอนนี้

บนหาดทรายยังมีคู่รักหลายคู่มาถ่ายรูปแต่งงาน

คู่แต่งงานใหม่เหล่านี้

ได้เห็นชุดแต่งงานบนเรือนร่างของเย่เมิ่งเหยียน ทุกคนล้วนมีแววอิจฉาปรากฎบนใบหน้า！

โดยเฉพาะคนที่เคยไปร้านชุดแต่งงานทรูเลิฟ

มองแว๊บเดียวก็ดูออก

ชุดแต่งงานบนเรือนร่างของเย่เมิ่งเหยียนเป็นสิ่งที่ทรงคุณค่าที่สุดของร้านชุดแต่งงานทรูเลิฟ！

มูลค่าห้าล้านหยวน！

คนเราล้วนมีจิตใจชอบการชิงดีชิงเด่น

โดยเฉพาะในตอนที่เห็นว่าตัวเองสู้คนอื่นไม่ได้ ความริษยาจะยิ่งแรงกล้า

“คุณดูคนอื่นสิ ใส่ชุดแต่งงานราคาห้าล้าน แล้วคุณดูฉันสิ ยังต้องใส่ชุดแต่งงานที่เช่ามาอยู่เลย”

ใบหน้าของเจ้าสาวที่แต่งแต้มเครื่องสำอางค์อย่างปราณีต มองผู้ชายของตน เธอหน้าเศร้า ไม่พอใจ！

ในขณะที่ชายหนุ่ม

ลอบประเมิณเย่เมิ่งเหยียนด้วยสายตามานานแล้ว

ความงดงามของเย่เมิ่งเหยียน ทำให้คนเมินไม่ได้จริงๆ

แต่เพราะภรรยาตัวเองยังยืนอยู่ข้างกาย เขาจึงต้องแสร้งทำท่าทางไม่ยี่หระ