บทที่ 323

"นายท่าน!"

เวลานี้ ด้านนอกมีเสียงหนางดังเข้ามา

ชั่วขณะ

ฟู๋โป๋เพียงแค่ผลักประตูเข้าไป

จึงเห็นชายคนนั้นมองดูผู้หญิงในรูปภาพอย่างเงียบๆ

เขาไม่ได้รบกวน

เพราะว่าฉากนี้ ฟู๋โป๋ไม่รู้ว่าเคยเห็นมากี่ครั้งแล้ว

ชายคนนี้ ดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำตระกูลหยาง เป็นพ่อของหยางเฟิง——หยางติ่งเทียน

และผู้หญิงในรูปภาพ ก็คือแม่ของหยางเฟิง!

ก็ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว

ท้ายที่สุดหยางติ่งเทียนได้กล่าวอย่างช้าๆ ว่า : "เขายังไม่ยอมกลับมาใช่ไหม?"

ฟู๋โป๋พยักหน้ากล่าวว่า : "ใช่ครับ! คุณชายยังจำฝังใจกับเรื่องราวในปีนั้น จึงไม่ยอมยกโทษให้ท่าน!"

"ช่างเถอะ!" หยางติ่งเทียนถอนหายใจเบาๆ และกล่าวด้วยใบหน้าหงอยเหงา : "อย่างไรเสีย ในปีนั้นเป็นฉันที่ทำผิดต่อเขา เขาจะเกลียดชังฉันก็สมควรแล้ว"

เห็นสีหน้าหงอยเหงาของหยางติ่งเทียน ฟู๋โป๋ยิ้มแล้วกล่าวว่า : "นายท่าน ถึงแม้ว่าคุณชายจะไม่กลับมา! แต่ฉันมีข่าวดีมาบอก คุณชายได้แต่งงานแล้ว และยังมีลูกสาวหนึ่งคน......"

ไม่รอให้ฟู๋โป๋พูดจบ

หยางติ่งเทียนหันหน้ากลับมาทันที และดวงตาทั้งคู่มีแสงประกายวาววับออกมา

เขาเอ่ยถามด้วยสีหน้าตื่นเต้น : "แกพูดว่าอะไรนะ? แกบอกว่าฉันมีลูกสะใภ้กับหลานสาวแล้วใช่ไหม?"

ฟู๋โป๋ยิ้มแล้วพยักหน้า : "ถูกต้องแล้วครับ!"

"ฮ่าๆๆ!" หยางติ่งเทียนหัวเราะเสียงดังอย่างมีความสุข : "ดีๆๆ! ในที่สุดตระกูลหยางของฉันก็มีรุ่นที่สามแล้ว!"

พูดจบ เขามองฟู๋โป๋แล้วเอ่ยถามว่า : "ลูกสะใภ้กับหลานของฉันเป็นยังไง?"

ฟู๋โป๋กล่าว : "คุณนายน้อยชื่อเย่เมิ่งเหยียน ตอนนี้เป็นประธานของเย่ซื่อกรุ๊ป หน้าตาสะสวยมาก แถมยังจิตใจดี เหมือนกันกับนายหญิงในตอนนั้นไม่มีผิดเลยครับ......"

"เหมือนกันกับเยียนเอ๋อร์เลยเหรอ?"

ได้ยินเช่นนั้น หยางติ่งเทียนจึงหันกลับไปมองผู้หญิงในรูปภาพอีกครั้งหนึ่ง ในแววตาเต็มไปด้วยความรักอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

"เจ้าหญิงน้อยชื่อหยางพั่นพั่น หน้าตาเหมือนคุณชาย เฉลียวฉลาดน่าเอ็นดูมากเลยครับ......"