บทที่ 324

"นายท่าน เฉินเป่ยเสวียนผู้นำตระกูลเฉินขอเข้าพบค่ะ!"

ในเวลานี้

เสียงคนรับใช้ดังมาจากนอกห้องหนังสือ

หยางติ่งเทียนมองหน้ากันกับฟู๋โป๋

หลังจากนั้น หยางติ่งเทียนก็กล่าวเรียบๆ ว่า : "ไม่พบ บอกเขาว่าข้าไม่ว่าง!"

"ค่ะ!"

คนรับใช้ถอยหลังออกไปทันที

พ่อบ้านมองหยางติ่งเทียนแล้วกล่าวว่า : "นายท่าน เกรงว่าเฉินเป่ยเสวียนคนนี้ ต้องการจะสืบหา ความสัมพันธ์ระหว่างคุณชายกับตระกูลหยางของเรานะครับ"

หยางติ่งเทียนเงียบไปครู่หนึ่ง : "รอสักพักหนึ่งแกค่อยปล่อยข่าวออกไปให้ฉัน ว่าตระกูลหยางของฉันไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับตงไห่!"

"นายท่าน นี่......"

ในฉับพลันฟู๋โป๋ก็ตกใจอย่างมาก

ถ้าตระกูลหยางไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับตงไห่

เช่นนั้นตระกูลเฉิน จะไม่จัดการหยางเฟิงได้ตามอำเภอใจโดยไม่ต้องเกรงกลัวใครหรอกหรือ?

หยางติ่งเทียนกล่าวด้วยใบหน้าเย็นชา : "อย่าพูดไร้สาระ ไปทำตามที่ฉันพูดเดี๋ยวนี้!"

"ครับ!"

ได้ยินเช่นนั้น ฟู๋โป๋ก็ไม่กล้าต่อต้านใดๆ จึงถอยกลับออกไป

รอหลังจากฟู๋โป๋ออกไปแล้ว

หยางติ่งเทียนหรี่ตาทั้งคู่ลง ยิ้มและกล่าวกับตนเองว่า : "ไอ้เด็กบ้า ยังคิดว่าบนโลกใบนี้ไม่มีใครเข้าใจเขาแล้ว หารู้ไม่ว่า ฉันรู้แล้วว่าเขาคิดจะทำอะไร? เช่นนั้นฉันจะช่วยเขาเอง! แต่น่าเสียดาย ตระกูลเฉินต้องปะทะเข้ากับเหล็กกล้า ก็ไม่รู้ว่าจะตายอย่างน่าสลดหรือเปล่า?"

พูดจบ

บนใบหน้าของหยางติ่งเทียน เผยให้เห็นความรู้สึกยินดีปรีดาในความโชคร้ายของผู้อื่น......

ในขณะเดียวกัน

ด้านนอกประตูใหญ่ตระกูลหยาง

ใบหน้าของเฉินเป่ยเสวียนแสดงออกถึงความกลัดกลุ้มใจ

เขามาเยี่ยมเยียนหยางติ่งเทียนด้วยตนเอง คาดไม่ถึงว่าจะโดนปฏิเสธจนทำตัวไม่ถูก

ถ้าหากว่าเป็นคนอื่น เฉินเป่ยเสวียนคงจะคลุ้มคลั่งไปแล้ว

แต่เผชิญหน้ากับตระกูลหยาง......

เขาไม่กล้าหรอก!

เฉินเป่ยเสวียนฮึดฮัดอย่างไม่พอใจ พูดกับตัวเองว่า : "ตระกูลหยางมีอะไรน่าสรรเสริญหรือ? สักวันหนึ่งไม่ช้าก็เร็ว ตระกูลเฉินของฉันก็จะกลายเป็นตระกูลที่มั่งคั่งและมีอิทธิพลได้เช่นกัน!"

ถึงแม้จะกล่าวเช่นนี้

เฉิยเป่ยเสวียนก็รู้ดีว่า

ที่ตระกูลเฉินปรารถนาจะกลายเป็นตระกูลมั่งคั่งและมีอิทธิพล มันไม่มีวันเป็นไปได้!

ทั่วทั้งจงโจว มีตระกูลที่มั่งคั่งและมีอิทธิพลไม่กี่ตระกูล

ปรารถนาจะกลายเป็นตระกูลมั่งคั่งและมีอิทธิพล แหล่งทรัพยากรที่ต้องการ ยากที่จะประมาณการคร่าวๆ จริงๆ!