บทที่ 334

หลันซินกล่าวอย่างกล้ำกลืนความไม่เป็นธรรมว่า : "เมิ่งเหยียน นี่มันไม่เกี่ยวกับเรื่องของแม่นะ! นี่ล้วนเป็นกาสิโนที่ปล่อยเงินกู้ดอกเบี้ยสูง ฉันยืมไปแค่หนึ่งร้อยล้าน ดอกเบี้ยก็หมุนเวียนไป ในท้ายที่สุด ก็กลายเป็นหนึ่งพันล้าน!

พูดถึงเรื่องนี้แล้ว หลันซินก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียใจอย่างมาก

ชัดเจนว่าเธอยืมมาแค่หนึ่งร้อยล้าน

แต่ต่อมา คาดไม่ถึงว่าดอกเบี้ยจะเพิ่มขึ้นกลายเป็นหนึ่งร้อยล้าน!

อีกทั้งยัง

ไม่คืน คืนไม่ได้

ถ้าหากไม่คืนละก็ คนของกาสิโนก็จะไม่ปล่อยเธอไป!

กระทั่งต้องการชีวิตเธอด้วย!

เย่ซิงอดไม่ได้ที่จะกล่าวอย่างหงุดหงิดว่า : "พูดเพ้อเจ้อให้น้อบหน่อย เอาเงินหนึ่งพันล้านออกมา แล้วฉันจะปล่อยยายแก่นี่ไปทันที!"

"แก......"

เย่ซิงที่มีท่าทีเย่อหยิ่งอวดดีเช่นนี้ ทำให้เย่เมิ่งเหยียนอดไม่ได้ที่จะโมโหอย่างมาก แล้วกล่าวอย่างเดือดดาลว่า : "อยากให้ฉันหยิบเงินหนึ่งพันล้านออกมา แกฝันไปเถอะ! การปล่อยดอกเบี้ยสูงของพวกแกมันผิดกฎหมายอยู่แล้ว ฉันจะต้องรายงานพวกแกต่อทางการ!"

เย่เมิ่งเหยียนรู้ว่า คนของกาสิโนเหล่านี้ ล้วนเป็นสัตว์ที่กินคนโดยไม่คายกระดูก

แต่เธอคาดไม่ถึงว่า คนเหล่านี้จะโหดเหี้ยมขนาดนี้!

ยืมไปหนึ่งร้อยล้าน ก็ต้องคืนหนึ่งร้อยล้านสิ!

นี่ช่างเป็นการปล้นอย่างอุกอาจจริงๆ!

"ไม่ให้หรือ? ถ้าไม่ให้วันนี้แกก็อย่าคิดว่าจะออกจากที่นี่ไปได้เลย!"

เย่ซิงสีหน้าโหดเหี้ยม ยื่นมือออกไปต้องการจะคว้าเย่เมิ่งเหยียน.....

ชั่วพริบตา

ภาพเงาหนึ่ง ก็พุ่งมาฉกฉวยเอาไป

รวดเร็วอย่างมาก!

คนในที่เกิดเหตุ ไม่ทันได้ตอบสนอง!

เย่ซิงรู้สึกเพียงว่า ลมได้พัดผ่านด้านหน้าของตนเองไป! จากนั้น ข้อมือของเขา ก็ถูกคว้าเอาไว้!

"ต้องการจะลงมือกับผู้หญิงของฉัน แกถามฉันแล้วหรือยัง?"

เสียงที่เยือกเย็น และข่มขู่ดังขึ้นมา

เมื่อสิ้นเสียงลง!

กร๊อบ!

เพียงได้ยืนเสียงดังขึ้น

ข้อมือของเย่ซิง ก็หักลงอย่างกะทันหัน!

อ๊า!

เย่ซิงอดไม่ได้ที่ร้องออกมาอย่างสุดเสียง

เหงื่อเม็ดใหญ่ ไหลออกมาไม่หยุด

เขาจ้องเขม็งมองหยางเฟิง แล้วกล่าวด้วยใบหน้าเขียวคล้ำว่า : "มึงเป็นใครวะ? กล้าดีอย่างไรถึงมาก่อเรื่องที่กาสิโนของกู!"

แววตาหยางเฟิงเยือกเย็น ราวกับมองคนตายคนหนึ่ง : "ฉันเป็นใคร! ไม่สำคัญ ที่สำคัญก็คือ วันนี้คือวันตายของแก!"

"ฮ่าๆๆ!"